Îsraêl Li Ber Midyanê Dinale

Talankerên Midyanê zadê werdigirin heta ku Îsraêl di şkeftan de vedişêre û gazî dike. Qasidê Bavê me Gîdyon dibîne ku genim di cendera şerabê de didot û wî mêrxasekî bi hêz bang dike. Gîdyon nîqaş dike, bi şev gorîgeha Beal a bavê xwe hildiweşîne, û du caran Bavê me bi postekî diceribîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 8–10, 12, 14, 16, 18, 20, 23, 25–26

Beş 6.

Îsraêl li ber çavên Bavê me nebaşî kir û Bavê me ew heft salan da destê Midyanê. Destê Midyanê bi ser Îsraêlê de zal bû, loma Îsraêliyan ji xwe re li çiyayan şkeft û stargeh û keleh çêkirin. Gava ku Îsraêl tov diçand, Midyan û Amalêq û gelên rojhilatê diçûn ser wan. Ew li hember wan diçadirin û zad û berhemên erdê heta Xezzayê wêran dikirin û ji Îsraêlê re ne xwarin, ne pez, ne ga, ne jî ker dihêlin. Ew bi pez û çadirên xwe ve dihatin, mîna kuliyan diwepisîn; hejmara wan û deveyên wan tunebû û ew diketin nav welêt da ku wî wêran bikin. Îsraêl ji ber Midyanê gelekî xizan bû û Îsraêlî gazî Bavê me kirin.

Gava ku gelê Îsraêl ji ber Midyanê gazî Bavê me kirin,

Bavê me pêxemberek şand ba Îsraêliyan û got: “Bavê me, Xwedayê Îsraêl, weha dibêje: Min hûn ji Misrê, ji mala koletiyê derxistin. Min hûn ji destê Misrê û ji destê hemû zordarên we rizgar kirin; min ew li ber we qewirandin û erdê wan da we. Min ji we re got: Ez Bavê we me; ji xwedayên Amoriyan ên ku hûn di welatê wan de dijîn netirsin. Lê we guh neda dengê min.”

Qasidê Bavê me hat û li Ofrayê, li bin daristana ku ya Yoaşê Abî'ezrî bû, rûnişt, dema ku kurê wî Gid'on genim di cendera şerabê de didot da ku wî ji Midyanê veşêre.

Qasidê Bavê me jê re xuya bû û got: “Bavê me bi te re ye, ya egîdê hêzdar.”

Gid'on jê re got: “Ji kerema xwe, ezbenî, heke Bavê me bi me re ye, çima ev hemû tişt hatine serê me? Li ku ne hemû karên wî yên ecêb ên ku bav û kalên me ji me re gotin, digotin: ‘Ma wî em ji Misrê dernexistin?’ Lê niha Bavê me em berdane, em dane destê Midyanê.”

Bavê me berê xwe da wî: “Bi vê hêza xwe here û Îsraêlê ji destê Midyanê rizgar bike. Ma min tu neşandî?”

Wî got: “Ji kerema xwe, ya Bavê min ê Serwer, ez çawa dikarim Îsraêlê rizgar bikim? Eşîra min di nav Manaşşe de ya herî lawaz e û ez di mala bavê xwe de ê herî biçûk im.”

Bavê me jê re got: “Lê ezê bi te re bim û tê Midyanê mîna yek mirovî bixî.”

Gid'on got: “Heke min li ber te kerem dîtibe, nîşanekê bide min ku bi rastî tu yî yê ku bi min re diaxive.

Ji kerema xwe heta ku ez vegerim here cem te mehêle, da ku ez diyariya xwe bînim û li ber te deynim.” Wî got: “Ezê heta ku tu vegerî bimînim.”

Gid'on çû hundir, karikek û ji nêzîkî bîst keyl ardî nanê bêhevîrtirş amade kir, goşt kir sepetekê û şorbe jî kir beroşekê, ew anîn ba wî li bin daristanê û pêşkêş kirin.

Qasidê Bavê me jê re got: “Goşt û nanê bêhevîrtirş hilde, wan deyne ser vî zinarî û şorbê li ser birije.” Wî jî weha kir.

Qasidê Bavê me serê gopalê ku di destê wî de bû dirêj kir û bi goşt û nanê bêhevîrtirş kir. Ji zinêr agir rabû û goşt û nanê bêhevîrtirş hilweşand û qasidê Bavê me ji ber çavên wî winda bû.

Gava Gid'on fêm kir ku ew qasidê Bavê me ye, got: “Wey li min, ya Bavê Serwer! Çimkî niha min qasidê te rûbirû dît!”

Lê Bavê me got: “Aştî li te be. Netirse; tu namirî.”

Gid'on li wir ji Bavê me re gorîgehek çêkir û navê wê danî “Bavê me Aştî ye.” Heta roja îroyîn jî li Ofraya Abî'ezriyan hîn jî heye. ^a

Wê şevê Bavê me jê re got: “Gayê bavê xwe, yê duyemîn ê heftsalî, hilde, gorîgeha Baalê ya bavê xwe hilweşîne û stûna Aşêrayê ya li tenişta wê jêbibe. Paşê li ser serê vê kelehê, ji min re, ji Bavê xwe re, gorîgehek rast çêbike. Gayê duyemîn hilde û wî wekî goriya şewatê li ser daran ê stûna Aşêrayê ku te jêkiriye pêşkêş bike.”

Gid'on deh xulam hildan û wekî ku Bavê me jê re gotibû kir. Ji ber ku ew ji malbata xwe û ji mirovên bajêr pir ditirsiya ku bi roj tev bigere, wî ev bi şev kir.

Gava ku mirovên bajêr sibê zû rabûn, va ye gorîgeha Baalê hilweşiyayî, stûna Aşêrayê ya li tenişta wê jêkirî û gayê duyemîn li ser gorîgeha nû çêkirî pêşkêşkirî bû. Wan ji hev re got: “Kê ev kir?” Piştî ku lê geriyan û pirsîn, ji wan re got: “Gid'onê kurê Yoaş ev kir.”

Mirovên bajêr ji Yoaş re gotin: “Kurê xwe derxe da ku bimire; wî gorîgeha Baalê hilweşand û stûna Aşêrayê ya li tenişta wê jêbir.” Yoaş ji elaleta li hember wî re got: “Ma hûn parêzvaniya Baalê dikin? Ma hûn wî rizgar dikin? Kesê ku ji wî re dadbêje heta sibê dimire. Heke ew xwedê ye, bila xwe biparêze, çimkî yekî gorîgeha wî hilweşandiye.” Wê rojê navê Gid'on kirin Yerubaal—“Bila Baal li hember wî daxwazê bike”—çimkî wî gorîgeha Baalê hilweşand.

Hemû Midyan û Amalêq û gelên rojhilatê bi hev re civiyan, derbas bûn û li Geliyê Yizre'êlê çadir danîn. Hingê Ruhê Bavê me Gid'on pêça û wî bêrî lê xist û Abî'ezrî hatin gazîkirin da ku li pey wî bên. Wî li seranserê Manaşşe qasid şandin û ew jî li pey wî civiyan û ew şandin ba Aşêr û Zebûlûn û Naftalî, ku ew jî hatin pêşwaziya wan.

Gid'on ji Bavê me re got: “Heke tê, wekî te soz daye, Îsraêlê bi destê min rizgar bikî, va ye ez hiriyê pez datînim ser bênderê. Heke nem tenê li ser hiriyê be û hemû erd ziwa bimîne, ezê bizanim ku tê, wekî te got, Îsraêlê bi destê min rizgar bikî.”

Weha jî bû. Sibê zû ew rabû, hirî guvaşt û jê nem guvaşt—tasek av tije.

Paşê Gid'on ji Bavê me re got: “Hêrs nebe; bila ez carekê din biaxivim. Bihêle ku ez careke din bi hiriyê biceribînim: hiriyê ziwa bihêle û nem li ser hemû erdê be.”

Wê şevê Bavê me weha kir. Tenê hirî ziwa bû; nemê hemû erd girt.