Hemû Qurban Yên Min in

Divê her serjêkirin bê ber deriyê Konê Hevdîtinê, ne ku li deştê vekirî ji bo cinên bizinan bê pêşkêşkirin. Xwîn tu caran nayê xwarin, çimkî jiyan di xwînê de ye — û Bavê me ew li ser gorîgehê da wan ku ji bo canên wan kefaretê bide.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–16

Beş 17.

Bavê me ji Mûsa re got:

“Ji Harûn, kurên wî û hemû Îsraêl re bipeyive û ji wan re bêje: Ev e tiştê ku min emir kiriye: Her Îsraêliyê ku gayekî, berxekî an bizinekê di hundirê ordiyê de an li derveyî ordiyê serjê bike, û wî neyne ber deriyê Konê Hevdîtinê, da ku li ber Konê min wî pêşkêşî min bike, ew mêr bi xwînrijandinê sûcdar e; wî xwîn rijandiye û ewê ji nav gelê xwe bê qutkirin. Loma wê Îsraêlî qurbanên xwe yên ku niha li deştê pêşkêş dikin, bînin ber deriyê Konê Hevdîtinê, ba kahîn, û wan wekî qurbanên hevaltiyê pêşkêşî min bikin. Li ber deriyê Konê Hevdîtinê divê kahîn xwînê li gorîgeha min bireşîne û bezê bişewitîne, ku ji min re bîhneke xweş e. Êdî divê ew qurbanan pêşkêşî cinên bizinan, yên ku ew bi wan re fahîşetiyê dikin, nekin. Ev ji wan re di hemû nifşên wan de qanûneke herheyî ye.

“Ji wan re bêje: Her Îsraêlî, an biyaniyê ku di nav wan de dimîne, yê ku qurbaneke şewitandinê an qurbanekê pêşkêş bike, û wê neyne ber deriyê Konê Hevdîtinê da ku pêşkêşî min bike, ew mêr wê ji nav gelê xwe bê qutkirin.

“Her mêrekî ji mala Îsraêl, an biyaniyê ku di nav wan de dimîne, yê ku her cure xwînê bixwe, ezê rûyê xwe li dijî wî kesî bikim û wî ji nav gelê wî qut bikim. Xwîn jiyana bedenê ye; min ew li ser gorîgehê da we, da ku ji bo canê we kefaretê bike, çimkî xwîn bi jiyanê kefaretê dike. ^a Loma min ji Îsraêl re got: Tu kes ji we xwînê nexwe, ne jî biyaniyê ku di nav we de dimîne.

“Her Îsraêlî an biyaniyê di nav wan de, yê ku heywanekî an teyrekî ku tê xwarin nêçîr bike, divê xwîna wî birijîne û wê bi axê veşêre. Jiyana her afirîdeyî di xwîna wî de ye. Loma min ji Îsraêliyan re got: Xwîna tu afirîdeyî nexwin, çimkî jiyana wî xwîna wî ye; kî ku wê bixwe, wê bê qutkirin.

“Her kes, çi welatî çi biyanî, yê ku laşekî mirî an heywanekî ku cenawiran perçe kiriye bixwe, divê kincên xwe bişo, xwe bi avê bişo, heta êvarê nepak bimîne, paşê wê pak bibe. Lê heke ew wan neşo û bedena xwe neşo, ewê sûcê xwe hilgire.”