Kur Radibe

Jin gorê vekirî dibînin û bawerî bi wan nayê anîn. Du kes ku ber bi Emawûs ve dimeşin bi biyaniyekî re dipeyivin ku Nivîsarên Pîroz rave dike û tenê gava nan dişkîne tê naskirin. Ew xuya dibe, masî dixwe da ku îsbat bike ku ne xeyal e, paşê wan pîroz dike û ber bi Bavê xwe ve tê hildan.

Beş 24.

Di roja yekem a hefteyê de, berbangê, ew hatin ser gorê û bîhnxweşiyên ku amade kiribûn bi xwe re anîn. Wan dît ku kevir ji devê gorê hatiye gêrandin, lê gava çûn hundir, cesedê Xudan Îsa nedîtin. Dema ew li ser vê yekê di heyretê de bûn, ji nişka ve du mêr bi cilên biriqok li kêleka wan rawestiyan. Ew tirsiyan û serê xwe ber bi erdê ve xwar kirin. Mêran ji wan pirsî: “Çima hûn yê zindî di nav miriyan de digerin? Ew ne li vir e, ew rabûye. Bînin bîra xwe ka gava hê li Celîlê bû çi ji we re got, ku divê Kurê Mirov bê radestkirin destê mirovên gunehkar, bê xaçkirin û di roja sisiyan de rabe.”

Wan jî gotinên wî anîn bîra xwe, ji gorê vegeriyan û ev hemû tişt ji yanzdehan û ji hemû yên mayî re gotin. Meryema Mejdelanî, Yûhenna, Meryema diya Aqûb û jinên din ên bi wan re ev tişt ji şandiyan re gotin. Lê ev gotin ji wan re wek bêmane xuya kirin û wan bawerî bi wan neanî. Petrûs rabû û bazda ser gorê; xwe tewand û tenê cawên keten dîtin, paşê heyirî ji ser vê bûyerê vegeriya malê.

Riya Emawûsê

Di wê rojê de her du ji wan diçûn gundekî bi navê Emawûs, ku ji Orşelîmê nêzîkî heft mîlan dûr bû, û ew li ser van hemû tiştên ku qewimîbûn bi hev re dipeyivîn. Dema ew bi hev re dipeyivîn û gotûbêj dikirin, Îsa bi xwe nêzîk bû û bi wan re çû. Lê çavên wan hatin girtin da ku wî nas nekin.

Wî ji wan pirsî: “Hûn di rê de bi hev re li ser çi gotûbêj dikin?” Ew rawestiyan û rûyên wan xemgîn bûn.

Yek ji wan, Qîlopas, bersiv da: “Ma tu li Orşelîmê bi tenê ew mêvan î ku bi tiştên van rojan li wir qewimîne nizanî?”

Wî pirsî: “Çi tişt?” Wan got: “Li ser Îsayê Nisretî — pêxemberekî ku di kiryar û gotinê de li ber Bavê me û li ber hemû gel bi hêz bû,

û çawa serekkahînên me û serwerên me ew radestî hukmê mirinê kirin û ew xaç kirin. Me hêvî dikir ku ew ê ye ku Îsraêlê rizgar bike. Lê li ser her tiştî, îro roja sisiyan e ji ku ev tişt qewimîn. Hin jinên me jî em heyirandin — serê sibê li ser gorê bûn, û gava cesedê wî nedîtin, vegeriyan û gotin ku wan dîtina milyaketan jî dîtiye, ên ku gotin ew zindî ye. Hin ji hevalên me çûn ser gorê û wek ku jinan gotibûn dîtin, lê ew nedîtin.”

Wî ji wan re got: “Ma hûn çiqas bêaqil in, û dilên we giran in ji bo ku hûn bawer bikin bi her tiştê ku pêxemberan got! Ma ne pêwîst bû ku Mesîh van tiştan bikişanda û biketa nav rûmeta xwe?”

Û ji Mûsa û ji hemû Pêxemberan dest pê kir, ji hemû Nivîsarên Pîroz her tiştê li ser xwe ji wan re şirove kir.

Û ew nêzîkî gundê ku diçûnê bûn, û wî xwe wisa kir ku dûrtir biçe. Lê wan lê zorê kir: “Bi me re bimîne — êvar nêzîk bûye, roj hema hema çûye.” Loma ew çû hundir da ku bi wan re bimîne.

Dema bi wan re li ser sifrê rûnişt, wî nan hilda, bereket da, şikand û da wan. Û çavên wan vebûn û wan ew nas kir. Û ew ji ber çavên wan winda bû. Wan ji hev re got: “Ma dema ku wî di rê de bi me re dipeyivî û Nivîsarên Pîroz ji me re vedikirin, dilên me di hundirê me de nedişewitîn?” Di wê saetê de ew rabûn, vegeriyan Orşelîmê û yanzdeh û yên bi wan re kombûyî dîtin, ku digotin: “Bi rastî Xudan rabûye û xwe daye nîşanî Şimûn!” Û wan got ka di rê de çi qewimî û ew çawa di şikandina nan de hatibû naskirin.

Îsa Xwe Dide Nîşanî Yên Xwe

Dema ew van tiştan digotin, Îsa bi xwe di nav wan de rawestiya û ji wan re got: “Aştî li ser we be!”

Lê ew şaş bûn û tirsiyan û wan guman kir ku ruhekî dibînin.

Û wî ji wan re got: “Çima hûn aciz in, û çima guman di dilên we de radibin? Li destên min û li lingên min binêrin — ev bi rastî ez im. Dest bidin min û bibînin: ruhekî goşt û hestî tune, wek ku hûn dibînin ez hene.”

Û gava vê yekê got, destên xwe û lingên xwe nîşanî wan dan.

Û dema ew hê ji kêfê bawer nedikirin û di heyretê de bûn, wî ji wan re got: “Ma li vir tiştekî xwarinê bi we re heye?”

Wan parçeyek masiyê biraştî dan wî, û wî hilda û li ber wan xwar.

Wî ji wan re got: “Ev ew e ku min, hê gava bi we re bûm, ji we re got: divê her tiştê ku di Şerîeta Mûsa, Pêxemberan û Zebûran de li ser min hatiye nivîsandin, bê pêkanîn.”

Hingê wî hişên wan vekir da ku Nivîsarên Pîroz fêm bikin,

û ji wan re got: “Wisa hatiye nivîsandin: divê Mesîh bikişîne û di roja sisiyan de ji nav miriyan rabe, û ku tobekirin ji bo bexşîna gunehan bi navê wî ji hemû miletan re bê ragihandin, ji Orşelîmê dest pê bike. Hûn şahidên van tiştan in. Ez soza Bavê xwe li ser we dişînim. Li bajêr bimînin heta ku hûn bi hêza ji jor ve bên cilkirin.”

Bav Kurê Xwe Qebûl Dike

Û wî ew heta Beytanyayê derxist derve, û destên xwe rakir û bereket da wan. Dema ku bereket dida wan, ji wan veqetiya û ber bi ezmanan ve hat hildan. Û wan wî perizt û bi şahiyeke mezin vegeriyan Orşelîmê, û ew hertim di Perestgehê de bûn û bereka didan Bavê me.