Wey li wan ên ku zordariyê dikin
Ew bi mirovên ku şevê hişyar dimînin û diplanin ka çawa zeviyan û malan bigirin dest pê dike, paşê bi sibehê wê dikin çimkî ji destê wan tê. Ew ji Mîxa re dibêjin ku weizê rawestîne. Bavê me dibêje ku ew jî ji bo wan tiştekî diplane, paşê ji nişka ve soz dide ku paşmayê wek keriyekî bicive.
Bavê me di ayetan de dipeyive 3–5, 12
2 1Wey li wan ên ku xerabiyê diplanin û li ser nivînên xwe nebaşiyê amade dikin! Bi ronahiya sibehê wê bi cih tînin, çimkî hêza kirina wê bi wan re heye. 2Çavê wan li zeviyan e û wan dibin, û li malan jî, û wan dixin bin destê xwe. Zordariyê li mirovekî û mala wî, li kesekî û mîrata wî dikin.
3Loma Bavê me wisa dibêje: Binêrin, ez li dijî vê malbatê belayekê diplanim, ya ku hûn nikarin stûyên xwe jê rizgar bikin; hûnê nikaribin serê xwe bilind bigirin, çimkî demeke xerab e. 4Di wê rojê de wê li ser we henekekê bikin û bi şînê tal bigirîn, û wê bibêjin: “Em bi temamî kavil bûn! Ew para gelê min difroşe; çawa ew ji min distîne! Zeviyên me li xayînî belav dike.” 5Loma di civata Bavê me de wê kesek ji we re tunebe ku bi pişkê têlê pîvanê biavêje. a a v5 Avêtina têlê pîvanê bi pişkê awayê bû ku Îsraêl erd di nav malbatan de parve dikir; windakirina vê mafê wateya dûrketina herheyî ji mîrata civakê bû.
Bav pêxemberên derewîn bêdeng dike
6“Weiz medin!” weiz didin. “Divê kes bi vî awayî weiz nede; şerm wê negihîje me.”
7Ma divê ev were gotin, ya mala Aqûb? Ma Ruhê Bavê me bêsebr e? Ma ev kirinên wî ne? Ma gotinên min ji kesê ku bi rastî dimeşe re qenciyê naînin?
8Lê van demên dawî zarokên min wekî dijminekî rabûne. Hûn kincê giranbuha ji wan ên ku bêguman derbas dibin distînin, wekî zilamên ku ji şer vedigerin û şer naxwazin. 9Hûn jinên gelê min ji malên wan ên xweş derdixin; ji zarokên wan ên biçûk rûmeta min ji bo her û her distînin. 10Rabin û herin, çimkî ev ne cihê bêhnvedanê ye; ji ber ku gemar bûye, hilweşînê tîne—hilweşîneke dijwar. 11Heke zilamekî ku bi derewa pûç dijî derewan bike: “Ezê li ser şerab û araqê weiz bidim we,” ewê bibûya tam weizdêrê vî gelî!
Bav bermayiya xwe dicivîne
12Bê guman ezê we hemûyan bicivînim, ya Aqûb; bê guman ezê bermayiya Îsraêl bînim ba hev. Ezê wan wekî yekî deynim, wekî pezên di hewşekê de, wekî keriyekî di nav çêregeha xwe de—cihekî ku bi mirovan deng dike.
13Yê ku rê vedike li pêşiya wan diçe jor; ew derbas dibin û ji deriyê derbas dibin, û jê derdikevin. Padîşahê wan li pêşiya wan diçe, Bavê me li serê wan. b b v13 Yê ku rê vedike Îsa ye, yê ku li pêşiya gelê xwe diçe da ku riya malê veke û wan ji her dîlîtiyê derxe—Padîşahê wan, bi Bavê me li serê wan.
