Kurê min, dilê xwe bide min
Edebê sifrê bi tiştekî dijwartir li binî. Li ba xwarinên serwerekî hay ji xwe hebe, û xwe aciz neke ji bo peydekirina dewlemendiya ku bask dertîne û difire. Bi wêneyê serxweşekî diqede, ku lê tê xistin lê wî nahise, tenê şiyar dibe ku li vexwarineke din bigere.
23 1Gava tu ji bo xwarinê bi serwerekî re rûdinî, baş bifikire ka çi li pêşiya te ye, 2û heke tu mirovekî birçî yî, kêrekê deyne ser gewriya xwe. 3Çavê te li xwarinên wî yên xweş nemîne, çimkî ew xwarineke xapînok e.
4Ji bo ku tu dewlemend bibî xwe nexebitîne; bila hişmendiya te hebe ku tu xwe ragirî. 5Hema ku tu lê binêrî, dewlemendî winda dibe, çimkî ew ji nişkê ve bask dertîne û wek eyloyekê ber bi ezmanan ve difire.
6Nanê mirovê çikûs mexwe, û çavê te li xwarinên wî yên xweş nemîne, 7çimkî ew ew celeb mirov e ku hertim lêçûnê dihejmêre. Ew ji te re dibêje: “Bixwe û vexwe!” lê dilê wî ne bi te re ye. 8Tê wî hindikê ku te xwariye vereşînî û peyvên xwe yên xweş winda bikî.
9Li ber guhê bêaqilekî mepeyive, çimkî ew ê hişmendiya peyvên te piçûk bibîne.
10Kevirê sînorê kevnar nelivîne û neketie nav zeviyên sêwiyan, 11çimkî Rizgarkarê wan bihêz e; Bavê me wê doza wan li dijî te bigire. a a v11 Gava yek li sêwiyê ku kesê wî yê parêzvan tuneye zilmê bike, Bavê me bi xwe dibe parêzvanê wî û doza wî wek ya xwe digire.
12Dilê xwe bide perwerdeyê û guhên xwe bide peyvên zanînê.
13Terbiyeyê ji zarokekî meborîne; heke tu bi çivikê lê bixî, ew namire. 14Bi çivikê lê bixe, û tê canê wî ji gorê rizgar bikî.
15Kurê min, heke dilê te hişmend be, dilê min jî wê şa bibe. 16Dilê min ê herî hundir wê kêfxweş bibe gava lêvên te tiştê rast dibêjin.
17Bila dilê te li gunehkaran çavnebarî neke, lê tevahiya rojê di tirsa Bavê me de bimîne. 18Bi rastî paşerojek heye, û hêviya te wê nayê birîn.
19Guhdarî bike, kurê min, û hişmend be, û dilê xwe li ser rêya rast bihêle. 20Di nav wan kesên ku bi şerabê serxweş dibin de mebe, an wan kesên ku xwe bi goşt têr dikin, 21çimkî serxweş û tamkar wê bikevin feqîrtiyê, û xewberdan wê wan bi perçeyan bipêçe.
22Guhdariya bavê xwe bike, yê ku jiyan daye te, û gava diya te pîr dibe wê piçûk mebîne. 23Rastiyê bikire û wê nefiroşe; hişmendiyê, perwerdeyê û têgihiştinê bikire. 24Bavê zarokekî rastîn wê pir şa bibe; kesê ku bibe bavê kurekî hişmend wê pê kêfxweş bibe. 25Bila bav û diya te şa bibin; bila ya ku tu anî dinyayê kêfxweş bibe.
26Kurê min, dilê xwe bide min, û bila çavên te ji rêyên min kêf bistînin. 27Çimkî qehpik çaleke kûr e, û jineke zinakar bîreke teng e. 28Ew wek rêbirekî li benda keminê radizê û gelek mêran ber bi bêbaweriyê ve dibe.
29Kê belengazî heye? Kê keder heye? Kê pevçûn heye? Kê giliyê heye? Kê birînên bêsebeb heye? Kê çavên sor heye? 30Ew kesên ku demeke dirêj li ser şerabê dimînin, ew kesên ku diçin tasên şeraba tevlihev tam bikin. 31Gava şerab sor e, çavê xwe lê menihêre, gava ew di kasê de dibiriqe û rehet dadikeve xwarê. 32Di dawiyê de ew wek marekî dideke û wek tîrmarê jehrê diavêje. 33Çavên te wê tiştên ecêb bibînin, û dilê te wê tiştên xwar bibêje. 34Tê wek kesê ku di nav dilê deryayê de radizê bibî, wek kesê ku li ser serê darê keştiyê radizê. 35“Ew li min xistin, lê min êş nehesiya; ew li min dan, lê min nizanî. Ez kengê hişyar bibim? Ezê li vexwarineke din bigerim.”