Stranek ji bo roja Şemiyê
Zebûrek. Stranek ji bo roja Şemiyê.
Stranek Şemiyê li ser demên cuda. Xerab zû wek giya şîn dibin û diçin; yên rast hêdî mezin dibin, wek dara xurmeyê û erzê, hê jî fêkî didin û di pîrîtiyê de kesk dimînin ji ber cihê ku lê hatine çandin — hewşên Bavê me.
92 1Baş e ku mirov ji Bavê me re şikir bike, ji navê te re pesnan bistirê, Ya Herî Bilind, 2ku sibehê dilovaniya te ya peymanê bide zanîn, û di nav şevan de dilsoziya te, 3li ser ûda deh têlî û li ser çengê, bi awaza lîrê. 4Çimkî, Ya Bavê me, te bi karê xwe ez şa kirim; li ser karên destên te ez bi şahî distirêm. 5Karên te çiqas mezin in, Ya Bavê me! Ramanên te pir kûr in! 6Mirovê bêaqil nizane, û yê ehmeq vê yekê fêm nake:
7Her çiqas xerab wek giya şîn bibin û hemû xerabkar geş bibin jî, ew ji bo tunebûna herheyî hatine diyarkirin. 8Lê tu, Ya Bavê me, her û her bilind î. 9Çimkî va ye, dijminên te, Ya Bavê me—va ye, dijminên te wê helak bibin; hemû xerabkar wê belav bibin. 10Lê te strûhê min wek yê gamêşê kovî bilind kir; ez bi rûnê teze hatim rûnkirin. 11Çavên min li dijminên min ên ku li min kemîn digirin nêrîn; guhên min helaka xerabên ku li dijî min radibin bihîst. 12Yên rast wek dara xurmeyê geş dibin; ew wek erzekî li Lubnanê mezin dibin. 13Ew di mala Bavê me de hatine çandin, di hewşên Bavê me de geş dibin. 14Ew di pîrîtiyê de hê jî fêkî didin; ew teze û kesk dimînin, 15da ku bidin zanîn ku Bavê me rast e; ew zinara min e, û tu neheqî di wî de tuneye.
