Kesê ku di Baweriyê de Qels e Qebûl Bikin

Bawermendek her tiştî dixwe, yekî din tenê sewzeyan, û her yek bi bêdengî yê din biçûk dibîne. Pawlos red dike ku di derbarê xwarinê de biryarê bide. Her yek ji axayê xwe re bersivdar e û Bavê me her du jî qebûl kirine, loma guneha rastîn ev e: danîna kelemekê li ser riya birayekî.

Bavê me di ayetê de dipeyive 11

Beş 14.

Niha kesê ku di baweriyê de qels e qebûl bikin, lê ne ji bo ku li ser ramanên wî nîqaş bikin. Baweriya kesekî heye ku her tiştî bixwe, lê yê ku qels e tenê sewzeyan dixwe. Divê yê ku dixwe yê ku naxwe biçûk nebîne, û divê yê ku naxwe yê ku dixwe dadbar neke, çimkî Bavê me ew qebûl kiriye. Tu kî yî ku xizmetkarê yekî din dadbar bikî? Ew li ber axayê xwe radiweste an dikeve; ewê rawestiya — Xudan dikare wî rawestîne.

Yek rojekê ji ya din bilindtir dihesibîne; yekî din, her roj wek hev. Divê her kes di hişê xwe de bi temamî piştrast be. Kesê ku rojê digire, ji bo Xudan digire. Kesê ku dixwe, ji bo Xudan dixwe, çimkî ew ji Bavê me re sipas dike; kesê ku xwe dûr dixe, ji bo Xudan xwe dûr dixe, û ji Bavê me re sipas dike. Çimkî tu kesek ji me ji bo xwe najî, û tu kesek ji me ji bo xwe namire. Heke em bijîn, em ji bo Xudan dijîn; heke em bimirin, em ji bo Xudan dimirin. Çi em bijîn çi em bimirin, em yên Xudan in. Mesîh ji bo vê mir û dîsa jiya: ku bibe Xudanê hem miriyan hem jî zindiyan.

Lê tu — çima tu birayê xwe dadbar dikî? An tu — çima tu birayê xwe biçûk dibînî? Emê hemû li ber kursiya dadweriyê ya Bavê me rawestin.

Çimkî hatiye nivîsandin: “Wekî ku ez dijîm, dibêje Bavê me, her çok li ber min xwar dibe, her ziman ji min re îqrar dike.”

Wê demê, her yek ji me wê hesabê xwe bide Bavê me.

Loma êdî hev dadbar nekin. Lê biryar bidin ku tu carî li ber birayê xwe kevirê terpînê an xefikekê neynin. Ez dizanim, di Xudan Îsa de piştrast im, ku tu tişt bi xwe ne gemar e; lê ji bo yê ku wî gemar dihesibîne, ew gemar e. Heke xwarin birayê te biêşîne, êdî tu di rêya hezkirinê de nameşî. Bi xwarina xwe kesê ku Mesîh ji bo wî mir tune neke. Loma nehêlin ku tişta ku hûn wê baş dihesibînin wek xerab bê gotin. Padîşahiya Bavê me xwarin û vexwarin nîne, lê rastî û aştî û şahiya di Ruhê Pîroz de ye. ^a Kesê ku bi vî awayî xizmeta Mesîh dike, li Bavê me xweş tê û ji aliyê mirovan ve tê pejirandin. Wê demê, bila em li pey her tiştê ku aştiyê tîne û hev ava dike bikevin. Ji ber xwarinê karê Bavê me xera nekin. Hemû tişt paqij in, lê xwarina ku yekî dike biterpîne xelet e. Baş ew e ku tu goşt nexwî, şerab venexwî, an tu tiştê ku birayê te diterpîne neke.

Baweriya xwe li ber Bavê me ji xwe re bihêle. Xwezî bi wî kesî ku bi tişta ku dipejirîne xwe dadbar nake. Kesê ku dudil e, heke bixwe, mehkûm e, çimkî ne ji baweriyê ye; her tiştê ku ne ji baweriyê ye guneh e.