पौल सोडून देतो ते स्वातंत्र्य
इतर प्रेषितांप्रमाणे पोषण मिळण्याचा पौलाला पूर्ण हक्क आहे, आणि तो नियमशास्त्रातून व मंदिरातून ते सिद्ध करतो — मग तो तो हक्क नाकारतो. तो स्वतःला सर्वांचा दास करतो, यहूद्यांसाठी यहूदी, दुर्बलांसाठी दुर्बल, स्वतःला शिस्त लावतो, म्हणजे काही जण तारले जावेत.
9 1मी स्वतंत्र नाही का? मी प्रेषित नाही का? आपला प्रभु येशू मी पाहिला नाही का? प्रभूमध्ये तुम्हीच माझे काम नाही का? 2जरी इतरांना मी प्रेषित नसलो, तरी तुम्हांला तर मी खात्रीने आहेच; कारण प्रभूमध्ये माझ्या प्रेषितपणाचा शिक्का तुम्हीच आहात.
3जे माझी परीक्षा घेऊ पाहतात त्यांच्यापुढे हे माझे उत्तर आहे: 4खाण्यापिण्याचा आम्हांला अधिकार नाही का? 5इतर प्रेषितांप्रमाणे, प्रभूच्या भावांप्रमाणे आणि केफाप्रमाणे, विश्वास ठेवणाऱ्या पत्नीला सोबत नेण्याचा आम्हांला अधिकार नाही का? 6की केवळ बर्णबा आणि मीच असे आहोत ज्यांना उदरनिर्वाहासाठी काम न करण्याचा अधिकार नाही? 7स्वतःच्या खर्चाने सैनिक म्हणून कोण सेवा करतो? द्राक्षमळा लावून त्याचे फळ न खाणारा कोण आहे? किंवा कळप राखून त्याचे दूध न पिणारा कोण आहे?
8मी हे केवळ मानवी अधिकारावरून बोलतो का? नियमशास्त्रही तेच सांगत नाही का? 9कारण मोशेच्या नियमशास्त्रात लिहिले आहे, “मळणी करणाऱ्या बैलाला मुसके बांधू नकोस.” आमच्या पित्याला बैलांची काळजी आहे का? 10की तो संपूर्णपणे आमच्यासाठी बोलतो? होय, हे आमच्यासाठीच लिहिले होते—नांगरणाऱ्याने आशेने नांगरावे, आणि मळणी करणाऱ्याने पिकात वाटा मिळण्याच्या आशेने मळणी करावी. 11जर आम्ही तुमच्यामध्ये आध्यात्मिक गोष्टींची पेरणी केली, तर तुमच्याकडून भौतिक गोष्टींची कापणी करणे फार आहे का? 12जर इतर तुमच्यावरील या अधिकारात वाटेकरी होतात, तर आम्ही त्याहून अधिक नाही का? तरी आम्ही तो वापरला नाही—उलट ख्रिस्ताच्या सुवार्तेला अडथळा येऊ नये म्हणून आम्ही सर्व काही सहन करतो.
13जे मंदिरात काम करतात ते मंदिरातील अन्न खातात, आणि जे वेदीजवळ सेवा करतात ते वेदीवरील अर्पणांत वाटेकरी होतात, हे तुम्हांला ठाऊक नाही का? 14त्याचप्रमाणे प्रभूने अशी आज्ञा दिली की जे सुवार्ता गाजवतात त्यांनी सुवार्तेवर उपजीविका करावी. 15परंतु मी यांतील कोणताही अधिकार वापरला नाही, आणि हे माझ्यासाठी असे काही मिळावे म्हणून मी लिहीत नाही. कोणीही माझा अभिमान व्यर्थ करण्यापेक्षा मी मरणे पसंत करीन. 16सुवार्ता गाजवण्यात मला अभिमान बाळगण्याचे कारण नाही—मी अनिवार्यतेखाली आहे. जर मी ती गाजवली नाही तर माझी केवढी दुर्दशा! 17कारण जर मी हे स्वेच्छेने करतो, तर मला प्रतिफळ आहे; जर अनिच्छेने, तरी माझ्यावर एक कारभार सोपवला आहे. 18मग माझे प्रतिफळ काय? हे की सुवार्ता गाजवताना, सुवार्तेतील माझा पूर्ण अधिकार न वापरता, मी ती फुकट देतो.
19कारण सर्वांपासून स्वतंत्र असूनही, अधिक लोकांना जिंकावे म्हणून मी स्वतःला सर्वांचा दास केले. 20यहूद्यांना जिंकावे म्हणून मी यहूद्यांना यहूद्यासारखा झालो. नियमशास्त्राखाली असणाऱ्यांना जिंकावे म्हणून—मी स्वतः त्याच्याखाली नसलो तरी—नियमशास्त्राखाली असणाऱ्यासारखा झालो. 21नियमशास्त्राबाहेर असणाऱ्यांना जिंकावे म्हणून मी नियमशास्त्राबाहेर असणाऱ्यासारखा झालो (आमच्या पित्याच्या नियमाबाहेर नव्हे, तर ख्रिस्ताच्या नियमाच्या आत). 22अशक्तांना जिंकावे म्हणून मी अशक्तांना अशक्त झालो. सर्व मार्गांनी काहींचे तारण व्हावे म्हणून मी सर्वांना सर्व काही झालो आहे. 23मी हे सर्व सुवार्तेसाठी करतो, म्हणजे मी तिच्या आशीर्वादांत वाटेकरी व्हावे.
24शर्यतीत सर्व धावणारे धावतात, पण बक्षीस एकालाच मिळते, हे तुम्हांला ठाऊक नाही का? तर जिंकण्यासाठी धावा. 25जो कोणी स्पर्धेत भाग घेतो तो प्रत्येक गोष्टीत स्वतःवर संयम ठेवतो, आणि तो कोमेजून जाणारा मुकुट मिळवण्यासाठी करतो—परंतु आमचा तसा नाही. 26म्हणून मी ध्येयहीन धावत नाही, आणि हवेत मुष्टियुद्ध करीत नाही. 27उलट मी माझ्या शरीराला ताडन करून त्याला वश करतो, म्हणजे इतरांना उपदेश केल्यावर मी स्वतः अपात्र ठरू नये.