१ शमुवेल 3

3 ¹शमुवेल हा मुलगा एलीच्या हाताखाली आमच्या पित्याची सेवा करीत असे. त्या दिवसांत आमच्या पित्याचे वचन दुर्मिळ होते; दृष्टान्त क्वचितच होत असत. ²एके दिवशी एली आपल्या नेहमीच्या जागी पडून होता. त्याचे डोळे इतके अधू झाले होते की त्याला दिसत नव्हते. ³आमच्या पित्याचा दिवा अजून विझला नव्हता; शमुवेल आमच्या पित्याच्या मंदिरात, जेथे त्याचा कोश होता तेथे झोपला होता. ⁴मग आमच्या पित्याने शमुवेलला हाक मारली, आणि शमुवेल म्हणाला, “मी येथे आहे.”

⁵तो धावत एलीकडे गेला आणि म्हणाला, “मी येथे आहे; आपण मला हाक मारली.” एली म्हणाला, “मी तुला हाक मारली नाही; परत जाऊन झोप.” तेव्हा तो जाऊन झोपला.

⁶आमच्या पित्याने पुन्हा हाक मारली, “शमुवेल!” शमुवेल उठला, एलीकडे गेला आणि म्हणाला, “मी येथे आहे; आपण मला हाक मारली.” एली म्हणाला, “मी हाक मारली नाही, माझ्या मुला. परत जाऊन झोप.”

⁷शमुवेल अजून आमच्या पित्याला ओळखत नव्हता; आमच्या पित्याचे वचन अजून त्याला प्रकट झाले नव्हते. ⁸म्हणून आमच्या पित्याने तिसऱ्यांदा पुन्हा शमुवेलला हाक मारली. तो उठला, एलीकडे गेला आणि म्हणाला, “मी येथे आहे; आपण मला हाक मारली.” तेव्हा एलीला समजले की आमचा पिता त्या मुलाला हाक मारीत आहे.

⁹एलीने शमुवेलला सांगितले, “जाऊन झोप. जर त्याने हाक मारली, तर म्हण, ‘बोला, माझ्या पित्या, कारण तुमचा सेवक ऐकत आहे.’” तेव्हा शमुवेल जाऊन आपल्या जागी झोपला.

¹⁰मग आमचा पिता आला, तेथे उभा राहिला, आणि पूर्वीप्रमाणे हाक मारली: “शमुवेल! शमुवेल!” शमुवेल म्हणाला, “बोला, कारण तुमचा सेवक ऐकत आहे.”

¹¹मग आमचा पिता शमुवेलला म्हणाला, “पाहा—मी इस्राएलात असे काही करणार आहे की जो कोणी ते ऐकेल त्याचे दोन्ही कान झणझणतील. ¹²त्या दिवशी मी एलीविरुद्ध, त्याच्या घराण्याविषयी जे काही बोललो ते सर्व, आरंभापासून शेवटपर्यंत पूर्ण करीन. ¹³मी त्याला सांगितले की त्याला माहीत असलेल्या पापामुळे मी त्याच्या घराण्याचा सदासर्वकाळ न्याय करीन: त्याच्या मुलांनी माझी निंदा केली, आणि त्याने त्यांना कधीही आवरले नाही. ¹⁴म्हणून मी एलीच्या घराण्याविषयी शपथ वाहिली आहे: एलीच्या घराण्याच्या अपराधाचे प्रायश्चित्त यज्ञाने किंवा अर्पणाने कधीही होणार नाही.”

¹⁵शमुवेल सकाळपर्यंत झोपून राहिला, मग त्याने आमच्या पित्याच्या घराची दारे उघडली. पण एलीला तो दृष्टान्त सांगण्यास तो घाबरला. ¹⁶पण एलीने त्याला हाक मारली आणि म्हणाला, “शमुवेल, माझ्या मुला.” शमुवेलने उत्तर दिले, “मी येथे आहे.”

¹⁷एलीने विचारले, “त्याने तुला काय सांगितले? माझ्यापासून ते लपवू नकोस. त्याने तुला जे काही सांगितले त्यातले काही तू माझ्यापासून लपवशील तर आमचा पिता तुला कडक शिक्षा करो.”

¹⁸शमुवेलने त्याला सर्व काही सांगितले आणि त्याच्यापासून काहीही लपवले नाही. एली म्हणाला, “तो आमचा पिता आहे; त्याला योग्य वाटेल ते तो करो.”

¹⁹शमुवेल मोठा होत गेला; आमचा पिता त्याच्याबरोबर होता, आणि त्याने शमुवेलचे एकही वचन भूमीवर पडू दिले नाही. ²⁰दानापासून बैर-शेब्यापर्यंत सर्व इस्राएलाला कळले की शमुवेल आमच्या पित्याचा संदेष्टा म्हणून स्थापित झाला आहे. ^a a v20 दान हे इस्राएलाचे सर्वात उत्तरेकडील नगर होते आणि बैर-शेबा सर्वात दक्षिणेकडील — “दानापासून बैर-शेब्यापर्यंत” म्हणजे संपूर्ण देशभर. ²¹आमचा पिता शिलोमध्ये प्रकट होत राहिला, कारण तेथे त्याने आपल्या वचनाद्वारे शमुवेलला स्वतःस प्रकट केले.