१ शमुवेल 30

30 ¹तिसऱ्या दिवशी दावीद व त्याची माणसे सिकलागास पोहोचली; अमालेक्यांनी नेगेब व सिकलाग यांवर हल्ला केला होता, सिकलागवर चढाई करून ते जाळून टाकले होते, ²आणि तेथील स्त्रिया व लहानथोर सर्वांना त्यांनी कैद केले होते; त्यांनी कोणालाही ठार मारले नाही, तर त्यांना घेऊन ते आपल्या वाटेने निघून गेले. ³दावीद व त्याची माणसे नगरात पोहोचली, तेव्हा ते आगीने जळून गेलेले होते—आणि त्यांच्या बायका, मुलगे व मुली कैद करून नेल्या गेल्या होत्या. ⁴तेव्हा दावीद व त्याच्याबरोबरचे लोक मोठमोठ्याने रडले; रडण्याचेही त्राण त्यांच्यात उरेनासे झाले तोपर्यंत ते रडत राहिले. ⁵दावीदाच्या दोन्ही बायकाही कैद झाल्या होत्या—इज्रेलची अहीनवाम आणि कर्मेलच्या नाबालाची विधवा अबीगईल. ⁶दावीद फार व्याकूळ झाला, कारण लोक त्याला दगडमार करण्याविषयी बोलू लागले; आपापल्या मुलामुलींसाठी प्रत्येक जण मनात कडवट झाला होता. तरी दावीदाने आपल्या पित्यामध्ये स्वतःला बळकट केले.

⁷दावीद अहीमलेखाचा मुलगा अब्याथार याजक याला म्हणाला, “माझ्याकडे एफोद आण.” तेव्हा अब्याथारने दावीदाकडे एफोद आणला.

⁸दावीदाने आपल्या पित्याला विचारले, “मी या लुटारूंचा पाठलाग करू का? मी त्यांना गाठीन का?” तो म्हणाला, “पाठलाग कर. तू खात्रीने त्यांना गाठशील आणि सर्वांना सोडवशील.”

⁹तेव्हा दावीद व त्याच्याबरोबरचे सहाशे लोक निघून बसोर ओढ्यापाशी आले, आणि तेथे काही जण मागे राहिले. ¹⁰दावीदाने चारशे माणसांसह पाठलाग चालू ठेवला; दोनशे जण फार दमल्यामुळे बसोर ओढा ओलांडू शकले नाहीत आणि मागे राहिले. ¹¹त्यांना शेतात एक मिसरी माणूस सापडला; त्यांनी त्याला दावीदाकडे आणले आणि त्याला भाकर व पाणी दिले. ¹²त्यांनी त्याला अंजिराच्या ढेपेचा एक तुकडा व दोन बेदाण्यांचे घड दिले. तो खाल्ल्यावर त्याच्यात पुन्हा जोम आला, कारण तीन दिवस व तीन रात्री त्याने भाकर खाल्ली नव्हती व पाणी प्यायला नव्हता. ¹³दावीदाने त्याला विचारले, “तू कोणाचा आहेस? कोठून आलास?” तो म्हणाला, “मी एक मिसरी तरुण, एका अमालेक्याचा गुलाम आहे. तीन दिवसांपूर्वी मी आजारी पडलो, तेव्हा माझ्या धन्याने मला टाकून दिले.

¹⁴आम्ही करेथ्यांच्या नेगेबवर, यहूदाच्या प्रदेशावर व कालेबाच्या नेगेबवर हल्ला केला आणि सिकलाग आगीने जाळून टाकले.”

¹⁵दावीदाने त्याला विचारले, “या लुटारू टोळीकडे तू मला घेऊन जाशील का?” तो म्हणाला, “तू मला ठार मारणार नाहीस व माझ्या धन्याच्या हाती देणार नाहीस, अशी देवाची शपथ मला वाहा, म्हणजे मी तुला त्यांच्याकडे घेऊन जातो.”

¹⁶तो त्याला घेऊन खाली गेला, तेव्हा पाहा, ते सर्व भूमीभर पसरलेले होते; पलिष्टी व यहूदा यांच्या प्रदेशातून लुटलेल्या प्रचंड लुटीमुळे ते खातपीत व आनंदोत्सव करत होते. ¹⁷दावीदाने संधिप्रकाशापासून दुसऱ्या दिवशीच्या संध्याकाळपर्यंत त्यांना कापून काढले; उंटांवर बसून पळून गेलेले चारशे तरुण याखेरीज कोणीही निसटले नाही. ¹⁸अमालेक्यांनी जे काही नेले होते ते सर्व दावीदाने परत मिळवले आणि आपल्या दोन्ही बायकांनाही त्याने सोडवले. ¹⁹लहान किंवा मोठे, मुलगे किंवा मुली, लूट किंवा त्यांनी नेलेली कोणतीही वस्तू—काहीही कमी झाले नाही; ते सर्व दावीदाने परत आणले. ²⁰दावीदाने सर्व कळप व गुरेढोरे घेतली; त्याच्या माणसांनी ती इतर पशुधनापुढे हाकत नेली आणि म्हणाली, “ही दावीदाची लूट आहे.”

²¹जे दोनशे लोक फार दमल्यामुळे दावीदाच्या मागे जाऊ शकले नव्हते व बसोर ओढ्यापाशी राहिले होते, त्यांच्याकडे दावीद आला. ते दावीदाला व त्याच्याबरोबरच्या लोकांना भेटायला बाहेर आले; दावीद जवळ आल्यावर त्याने त्यांचा कुशल विचारला. ²²पण दावीदाबरोबर गेलेल्यांपैकी सर्व दुष्ट व नालायक माणसे म्हणाली, “हे आमच्याबरोबर आले नाहीत, म्हणून परत मिळवलेल्या लुटीतून आम्ही यांना काहीही देणार नाही; फक्त प्रत्येकाची बायको व मुलेबाळे यांना देऊ, म्हणजे ते ती घेऊन निघून जावोत.”

²³पण दावीद म्हणाला, “माझ्या बंधूंनो, आमच्या पित्याने आपल्याला जे दिले त्याच्याशी असे करू नका. त्यानेच आपले रक्षण केले आणि जे लुटारू आपल्यावर चालून आले त्यांना आपल्या हाती दिले. ²⁴या बाबतीत तुमचे कोण ऐकेल? लढाईला जाणारा व सामानाजवळ राहणारा यांचा वाटा सारखाच असावा.” ²⁵त्या दिवसापासून दावीदाने हा इस्राएलासाठी नियम व विधी ठरवला, जो आजपर्यंत टिकून आहे.

²⁶दावीद सिकलागास पोहोचल्यावर त्याने यहूदाच्या वडीलधाऱ्यांना, आपल्या मित्रांना, लुटीतील काही पाठवून दिले आणि म्हटले, “आमच्या पित्याच्या शत्रूंच्या लुटीतून तुमच्यासाठी ही भेट.” ²⁷बेथेल, दक्षिणेकडील रामोथ व यत्तीर येथील लोकांना त्याने ती पाठवली; ²⁸अरोएर, सिफमोथ व एष्टमोवा येथील लोकांना; ²⁹राखाल, यरहमेल्यांच्या नगरांतील व केन्यांच्या नगरांतील लोकांना; ³⁰हर्मा, बोर-आशान व अथाख येथील लोकांना; ³¹आणि हेब्रोन व जेथे जेथे दावीद व त्याची माणसे फिरत राहिली होती त्या सर्व ठिकाणच्या लोकांना.