१ शमुवेल 9

9 ¹बन्यामीन वंशातील कीश नावाचा एक माणूस होता; तो अबीएलाचा मुलगा, अबीएल सरोराचा, सरोर बखोरताचा, बखोरत अफीयाचा मुलगा—हा बन्यामीनी होता, धनवान व प्रतिष्ठित माणूस होता. ²त्याला शौल नावाचा एक मुलगा होता; तो देखणा तरुण होता—त्याच्याहून देखणा असा कोणी इस्राएली नव्हता; खांद्यापासून वरती तो सर्व लोकांहून उंच होता.

³शौलाचे वडील कीश यांची गाढवे हरवली, म्हणून कीश आपला मुलगा शौल याला म्हणाला, “एका नोकराला बरोबर घे आणि जाऊन गाढवे शोध.” ⁴तो एफ्राईमाचा डोंगराळ प्रदेश व शलीशा प्रांत ओलांडून गेला, पण ती त्यांना सापडली नाहीत. ते शालीम प्रांतातून गेले, पण तिथेही गाढवे नव्हती. तो बन्यामीन प्रांत ओलांडून गेला, तरी ती त्यांना सापडली नाहीत.

⁵ते सूफ प्रांतात पोहोचले, तेव्हा शौल आपल्याबरोबरच्या नोकराला म्हणाला, “चल, आपण परत जाऊ; नाहीतर माझे वडील गाढवांची काळजी सोडून आपली काळजी करू लागतील.”

⁶पण नोकर म्हणाला, “पाहा, या नगरात आमच्या पित्याचा एक माणूस आहे; तो आदरणीय आहे; तो जे काही सांगतो ते निश्चित खरे ठरते. आपण आताच तिकडे जाऊ; कदाचित तो आपल्याला कोणत्या वाटेने जावे ते सांगेल.”

⁷शौल आपल्या नोकराला म्हणाला, “पण आपण गेलो तर त्या माणसाला काय नेऊन देणार? आपल्या पिशव्यांतली भाकर संपली आहे, आणि आमच्या पित्याच्या माणसाला द्यायला भेट नाही. आपल्याजवळ काय आहे?”

⁸नोकराने शौलाला पुन्हा उत्तर दिले, “पाहा, माझ्याजवळ चांदीचे एक लहान नाणे आहे. ते मी आमच्या पित्याच्या माणसाला देईन, म्हणजे तो आपल्याला आपली वाट सांगेल.” ⁹(पूर्वी इस्राएलात, आमच्या पित्याचा कौल घ्यायला जाणारा कोणीही म्हणत असे, “आपण द्रष्ट्याकडे जाऊ”; कारण आजच्या संदेष्ट्याला तेव्हा द्रष्टा म्हणत असत.).

¹⁰“चांगले,” शौल म्हणाला. “आपण जाऊ.” म्हणून आमच्या पित्याचा माणूस ज्या नगरात होता तिकडे ते गेले. ¹¹ते नगराच्या टेकडीवर चढत असताना, पाणी भरायला बाहेर येणाऱ्या तरुणी त्यांना भेटल्या; त्यांनी विचारले, “द्रष्टा इथे आहे का?”

¹²त्या म्हणाल्या, “आहे. तुमच्या पुढेच आहे. घाई करा; आज तो नगरात आला आहे, कारण आज उच्चस्थानी लोकांचा यज्ञ आहे. ¹³तुम्ही नगरात शिरताच, तो जेवायला उच्चस्थानी वर जाण्यापूर्वी तुम्हाला भेटेल. तो येईपर्यंत लोक जेवणार नाहीत, कारण त्यालाच यज्ञावर आशीर्वाद द्यावा लागतो; तेव्हाच पाहुणे जेवतील. आता वर जा—तो तुम्हाला लगेच भेटेल.”

¹⁴ते नगरात वर गेले. ते आत शिरत असतानाच, शमुवेल उच्चस्थानी वर जाण्यासाठी निघालेला त्यांच्या दिशेने आला.

¹⁵आता शौल येण्याच्या आदल्या दिवशी, आमच्या पित्याने शमुवेलाला हे प्रकट केले होते:

¹⁶“उद्या याच वेळेस मी बन्यामीन प्रांतातून एक माणूस तुझ्याकडे पाठवीन. त्याला माझ्या इस्राएल लोकांवर अधिपती म्हणून अभिषेक कर; तो माझ्या लोकांना पलिष्ट्यांच्या हातून सोडवील, कारण मी माझ्या लोकांकडे पाहिले आहे, आणि त्यांचा आक्रोश माझ्यापर्यंत पोहोचला आहे.”

¹⁷शमुवेलाने शौलाला पाहिले, तेव्हा आमच्या पित्याने त्याला सांगितले, “ज्याच्याविषयी मी बोललो तो हाच माणूस; हाच माझ्या लोकांवर राज्य करील.”

¹⁸शौल वेशीजवळ शमुवेलाकडे गेला आणि म्हणाला, “द्रष्ट्याचे घर कुठे आहे ते कृपया मला सांगा.”

¹⁹शमुवेलाने उत्तर दिले, “द्रष्टा मीच आहे. माझ्या पुढे उच्चस्थानी वर जा. आज तू माझ्याबरोबर जेवशील; सकाळी मी तुला निरोप देईन आणि तुझ्या मनात जे काही आहे ते सर्व तुला सांगेन. ²⁰तीन दिवसांपूर्वी हरवलेली तुझी गाढवे सापडली आहेत, म्हणून त्यांची काळजी करू नकोस. आणि इस्राएलाची जी सर्व मूल्यवान वस्तू आहे ती कोणाची आहे? तू व तुझ्या वडिलांचे सगळे घराणे, यांची नाही का?”

²¹शौलाने उत्तर दिले, “मी बन्यामीनी नाही का? इस्राएलातील सर्वात लहान वंशातला; आणि माझे कुळ बन्यामीनाच्या सर्व कुळांत सर्वात कमी दर्जाचे. मग तुम्ही मला असे का म्हणता?”

²²मग शमुवेलाने शौलाला व त्याच्या नोकराला दालनात आणले आणि आमंत्रित पाहुण्यांच्या—सुमारे तीस जणांच्या—अग्रस्थानी त्यांना बसवले. ²³शमुवेल आचाऱ्याला म्हणाला, “मी तुला दिलेला वाटा, जो बाजूला ठेवायला सांगितला होता, तो आण.” ²⁴आचाऱ्याने मांडी व तिच्यावर जे होते ते उचलून शौलापुढे ठेवले. शमुवेल म्हणाला, “पाहा, तुझ्यासाठी जे राखून ठेवले होते ते हे. खा; कारण मी या पाहुण्यांना आमंत्रित केले तेव्हापासून याच प्रसंगासाठी हे तुझ्यासाठी राखून ठेवले होते.” म्हणून त्या दिवशी शौलाने शमुवेलाबरोबर भोजन केले.

²⁵ते उच्चस्थानावरून खाली नगरात आले, आणि शमुवेलाने धाब्यावर शौलाशी बोलणे केले. ²⁶ते पहाटे लवकर उठले, आणि उजाडताना शमुवेलाने धाब्यावर शौलाला हाक मारली, “ऊठ, म्हणजे मी तुला निरोप देईन.” शौल उठला, आणि ते दोघे—तो व शमुवेल—एकत्र बाहेर रस्त्यावर गेले. ²⁷ते नगराच्या शेवटाकडे खाली जात असताना, शमुवेलाने शौलाला सांगितले, “नोकराला पुढे पाठव”—आणि तो पुढे गेला—“पण तू थोडा वेळ थांब, म्हणजे मी तुला आमच्या पित्याचा शब्द सांगेन.”