२ इतिहास 18

18 ¹यहोशाफाटाजवळ विपुल संपत्ती व मोठा मान होता; आणि त्याने विवाहसंबंधाने अहाबाशी संधी केली. ²काही वर्षांनंतर तो शोमरोनात अहाबाकडे गेला; तेथे अहाबाने त्याच्यासाठी व त्याच्याबरोबरच्या लोकांसाठी पुष्कळ मेंढरे व बैल कापले आणि रामोथ-गिलादावर स्वारी करण्यास त्याची मनधरणी केली. ³इस्राएलाचा राजा अहाब याने यहूदाचा राजा यहोशाफाट याला विचारले, “तू माझ्याबरोबर रामोथ-गिलादावर येशील काय?” त्याने उत्तर दिले, “मी तुझ्यासारखाच आहे, माझे लोक तुझ्या लोकांसारखेच आहेत; आम्ही या लढाईत तुझ्याबरोबर सामील होतो.”

⁴पण यहोशाफाट इस्राएलाच्या राजाला म्हणाला, “आधी आमच्या पित्याचे वचन विचारा.”

⁵तेव्हा इस्राएलाच्या राजाने संदेष्ट्यांना, म्हणजे चारशे पुरुषांना, एकत्र जमवले आणि त्यांना विचारले, “आम्ही रामोथ-गिलादावर लढाईस जावे, की मागे राहावे?” ते म्हणाले, “चढाई करा, कारण देव तो राजाच्या हाती देईल.”

⁶पण यहोशाफाट म्हणाला, “आमच्या पित्याचा येथे आणखी एखादा संदेष्टा नाही काय, ज्याच्याकडून आम्ही विचारपूस करू शकू?”

⁷इस्राएलाचा राजा यहोशाफाटाला म्हणाला, “अजून एक माणूस आहे, ज्याच्याद्वारे आम्ही आमच्या पित्याला विचारू शकतो; पण त्याचा मला तिटकारा येतो—तो माझ्याविषयी कधीही बरे भविष्य सांगत नाही, केवळ वाईटच सांगतो. तो इम्लाचा पुत्र मीखाया आहे.” यहोशाफाट म्हणाला, “राजाने असे म्हणू नये.”

⁸मग इस्राएलाच्या राजाने एका अधिकाऱ्याला बोलावून म्हटले, “इम्लाचा पुत्र मीखाया याला लवकर घेऊन ये.”

⁹इस्राएलाचा राजा व यहूदाचा राजा यहोशाफाट हे आपापल्या सिंहासनांवर, राजवस्त्रे परिधान करून, शोमरोनाच्या वेशीच्या प्रवेशद्वारी असलेल्या खळ्यावर बसले होते आणि सर्व संदेष्टे त्यांच्यासमोर भविष्य सांगत होते. ¹⁰कनानाचा पुत्र सिद्कीया याने लोखंडाची शिंगे बनवून म्हटले, “देव असे म्हणतो: ‘यांनी तू अरामी लोकांना, ते नष्ट होईपर्यंत, टोचून मारशील.’”

¹¹सर्व संदेष्ट्यांनी तेच भविष्य सांगितले; ते म्हणाले, “रामोथ-गिलादावर चढाई करा व विजय मिळवा; आमचा पिता तो राजाच्या हाती देईल.”

¹²मीखायाला बोलावण्यासाठी पाठवलेला निरोप्या त्याला म्हणाला, “संदेष्ट्यांची वचने सर्व एकमुखाने राजाच्या बाजूची आहेत. तुझेही बोलणे त्यांच्यासारखेच असू दे—अनुकूल बोल.”

¹³पण मीखाया म्हणाला, “आमचा पिता जिवंत आहे हे जसे खचित, तसे मी केवळ माझा पिता सांगेल तेच बोलेन.”

¹⁴जेव्हा तो आला, तेव्हा राजाने त्याला विचारले, “मीखाया, आम्ही रामोथ-गिलादावर लढाईस जावे, की मी मागे राहावे?” तो म्हणाला, “चढाई करा व विजय मिळवा; ते तुमच्या हाती दिले जातील.”

¹⁵पण राजा त्याला म्हणाला, “आमच्या पित्याच्या नावाने मला केवळ सत्यच सांगावे म्हणून मी तुला कितीदा शपथ घालावी?”

¹⁶मीखाया म्हणाला, “मी सर्व इस्राएल, मेंढपाळ नसलेल्या मेंढरांसारखे, डोंगरांवर विखुरलेले पाहिले. आणि आमचा पिता म्हणाला, ‘यांना धनी नाही; प्रत्येकाने शांतीने आपापल्या घरी परत जावे.’”

¹⁷इस्राएलाचा राजा यहोशाफाटाला म्हणाला, “मी तुला सांगितले नव्हते काय, की तो माझ्याविषयी बरे काहीच नव्हे, तर केवळ वाईटच भविष्य सांगेल?”

¹⁸मीखाया म्हणाला, “तर आमच्या पित्याचे वचन ऐका: मी आमच्या पित्याला त्याच्या सिंहासनावर बसलेले पाहिले, आणि स्वर्गाची सर्व सेना त्याच्या उजवीकडे व डावीकडे उभी होती.

¹⁹आणि आमचा पिता म्हणाला, ‘इस्राएलाचा राजा अहाब याने चढाई करून रामोथ-गिलादावर पडावे म्हणून त्याला कोण भुलवील?’ तेव्हा कोणी एक, तर कोणी दुसरे काहीतरी म्हणाले.

²⁰मग एक आत्मा पुढे आला, आमच्या पित्यासमोर उभा राहिला आणि म्हणाला, ‘मी त्याला भुलवीन.’ आणि आमच्या पित्याने त्याला विचारले, ‘कशाने?’

²¹तो म्हणाला, ‘मी बाहेर जाऊन त्याच्या सर्व संदेष्ट्यांच्या मुखात लबाड बोलणारा आत्मा होईन.’ तेव्हा आमचा पिता म्हणाला, ‘तू त्याला मोहवशील आणि त्यात यशस्वीही होशील. जा व तसे कर.’

²²तर आता पाहा, आमच्या पित्याने या तुझ्या संदेष्ट्यांच्या मुखात लबाड बोलणारा आत्मा घातला आहे, आणि आमच्या पित्याने तुझ्यावर अनर्थ ठरवला आहे.”

²³तेव्हा कनानाचा पुत्र सिद्कीया जवळ येऊन त्याने मीखायाच्या गालावर मारले आणि म्हटले, “देवाचा आत्मा माझ्यापासून निघून तुझ्याशी बोलण्यास कोणत्या वाटेने गेला?”

²⁴मीखाया म्हणाला, “ज्या दिवशी तू लपण्यासाठी आतल्या खोलीत शिरशील, त्या दिवशी तुला ते दिसून येईल.”

²⁵इस्राएलाचा राजा म्हणाला, “मीखायाला नगराधिकारी आमोन व राजपुत्र योवाश यांच्याकडे परत घेऊन जा, ²⁶आणि सांगा, ‘राजा असे म्हणतो: मी सुखरूप परत येईपर्यंत या माणसाला तुरुंगात टाकून थोडीशी भाकर व पाणी देत राहा.’”

²⁷मीखाया म्हणाला, “जर तू खरोखर सुखरूप परत आलास, तर आमचा पिता माझ्याद्वारे बोलला नाही.” मग तो म्हणाला, “अहो सर्व लोकहो, ऐका!”

आमच्या पित्याने सांगितल्याप्रमाणे अहाबाचा पाडाव होतो

²⁸तेव्हा इस्राएलाचा राजा व यहूदाचा राजा यहोशाफाट रामोथ-गिलादावर चढाई करण्यास गेले. ²⁹इस्राएलाचा राजा यहोशाफाटाला म्हणाला, “मी वेष पालटून लढाईत जातो, पण तू आपली राजवस्त्रे परिधान कर.” तेव्हा इस्राएलाच्या राजाने आपला वेष पालटला आणि ते लढाईत उतरले. ³⁰अरामाच्या राजाने आपल्या रथाधिपतींना आज्ञा दिली होती, “लहान असो वा मोठा, कोणाशीही लढू नका, तर केवळ इस्राएलाच्या राजाशीच लढा.”

³¹जेव्हा रथाधिपतींनी यहोशाफाटाला पाहिले, तेव्हा ते म्हणाले, “तोच इस्राएलाचा राजा आहे,” आणि ते त्याच्याशी लढण्यास वळले. पण यहोशाफाटाने आरोळी मारली, आणि आमच्या पित्याने त्याला साहाय्य केले व त्यांना त्याच्यापासून दूर वळवले. ³²जेव्हा रथाधिपतींनी पाहिले, की तो इस्राएलाचा राजा नव्हे, तेव्हा त्यांनी त्याचा पाठलाग सोडून दिला. ³³एका माणसाने सहज आपले धनुष्य ओढले आणि त्याने इस्राएलाच्या राजाला त्याच्या चिलखताच्या सांध्यांमध्ये बाण मारला. तेव्हा राजा आपल्या सारथ्याला म्हणाला, “रथ फिरव आणि मला लढाईतून बाहेर काढ; मी जखमी झालो आहे.” ³⁴त्या दिवशी लढाई तीव्र झाली. इस्राएलाचा राजा संध्याकाळपर्यंत अरामी लोकांसमोर आपल्या रथात तग धरून उभा राहिला, आणि सूर्यास्ताच्या वेळी तो मरण पावला.