तीताच्या येण्याने मिळालेले सांत्वन
तीत बातमी घेऊन मासेदोनियात पोहोचतो, आणि पौलाची भीती नाहीशी होते. त्याच्या वेदनादायक पत्राने त्यांना दुःख झाले होते आणि ते पाठवल्याबद्दल त्याला थोडा पस्तावाही झाला होता, पण त्या दुःखाने ते वळले. आमच्या पित्याला अभिप्रेत असलेले दुःख असा पश्चात्ताप घडवते ज्याचा कोणालाही पस्तावा होत नाही. आपला पुन्हा त्यांच्यावर विश्वास आहे, असे तो स्पष्ट सांगतो.
7 1म्हणून, प्रियजनहो, ही अभिवचने आपल्याजवळ असल्यामुळे, देह व आत्मा यांच्या सर्व अशुद्धतेपासून आपण स्वतःला शुद्ध करू या, आणि आमच्या पित्याच्या भयात पवित्रता पूर्ण करू या.
2तुमच्या अंतःकरणात आम्हांला जागा द्या. आम्ही कोणावरही अन्याय केला नाही, कोणाला बिघडवले नाही, कोणाचाही गैरफायदा घेतला नाही. 3हे मी तुम्हांला दोषी ठरवण्यासाठी म्हणत नाही. मी आधीच म्हटले आहे: तुम्ही आमच्या अंतःकरणात आहात, एकत्र मरण्यासाठी व जगण्यासाठी. 4तुमच्याविषयी मला मोठा विश्वास आहे, तुमच्याविषयी मोठा अभिमान आहे. आमच्या सर्व दुःखात मी सांत्वनाने भरून गेलो आहे, आनंदाने ओसंडून वाहत आहे.
5आम्ही मासेदोनियात पोहचलो तेव्हाही आमच्या शरीरांना विसावा मिळाला नाही—प्रत्येक बाजूने त्रास, बाहेर संघर्ष, आत भय. 6पण खिन्न झालेल्यांचे सांत्वन करणाऱ्या आमच्या पित्याने तीताच्या येण्याने आमचे सांत्वन केले. 7केवळ त्याच्या येण्याने नव्हे, तर तुमच्यामुळे त्याला जे सांत्वन मिळाले त्यानेही—त्याने आम्हांला तुमची उत्कट इच्छा, तुमचे दुःख, माझ्याविषयीची तुमची तळमळ सांगितली—त्यामुळे मला अधिकच आनंद झाला.
8माझ्या पत्राने तुम्हांला दुःख झाले असले, तरी मला त्याचा पश्चात्ताप होत नाही—जरी मला त्याचा पश्चात्ताप झाला होता, कारण ते पत्र तुम्हांला थोड्या वेळासाठी का होईना दुःख देणारे ठरले हे मी पाहतो. 9आता मला आनंद होतो—तुम्हांला दुःख झाले म्हणून नव्हे, तर तुमच्या दुःखाने पश्चात्ताप घडवून आणला म्हणून. आमच्या पित्याच्या इच्छेप्रमाणे तुम्हांला दुःख झाले, त्यामुळे आमच्याकडून तुमचे काहीच नुकसान झाले नाही. 10कारण आमच्या पित्याच्या इच्छेप्रमाणे होणारे दुःख तारणाकडे नेणारा, पश्चात्ताप न होणारा असा पश्चात्ताप घडवते; पण जगिक दुःख मरण घडवते. 11पाहा, आमच्या पित्याच्या इच्छेप्रमाणे झालेल्या या दुःखाने तुमच्यात काय घडवले: तत्परता, स्वतःला निर्दोष ठरवण्याची उत्कंठा, संताप, भय, तळमळ, आवेश, न्यायासाठी सिद्धता! प्रत्येक बाबतीत या प्रकरणात तुम्ही स्वतःला निर्दोष सिद्ध केले आहे. 12मी तुम्हांला लिहिले, तरी ते अन्याय करणाऱ्यासाठी नव्हते, किंवा ज्याच्यावर अन्याय झाला त्याच्यासाठीही नव्हते, तर आमच्या पित्यासमोर आमच्याविषयीची तुमची सत्यनिष्ठा तुम्हांला स्पष्ट व्हावी म्हणून होते. 13म्हणूनच आमचे सांत्वन झाले आहे. आमच्या स्वतःच्या सांत्वनापलीकडे, तीताच्या आनंदाने आम्हांला अधिकच आनंद झाला, कारण तुम्हा सर्वांकडून त्याचा आत्मा ताजातवाना झाला. 14तुमच्याविषयी मी त्याच्यापुढे जे काही अभिमानाने सांगितले होते त्याने मला लाज वाटली नाही. जसे आम्ही तुम्हांला सांगितलेले सर्व खरे होते, तसेच तीतापुढे केलेला आमचा अभिमानही खरा ठरला. 15तुम्ही सर्वांनी कसे आज्ञापालन केले, भय व कंपाने त्याचे स्वागत केले हे आठवून तुमच्याविषयी त्याच्या अंतःकरणातील प्रेम आणखीनच वाढले आहे. 16मला आनंद होतो, कारण प्रत्येक बाबतीत तुमच्याविषयी मला पूर्ण विश्वास आहे.
