२ राजे 20

20 ¹त्या दिवसांत हिज्कीया आजारी पडून मरणाच्या दारात आला. तेव्हा आमोजाचा पुत्र यशया संदेष्टा त्याच्याकडे येऊन म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: तुझ्या घराची व्यवस्था लावून ठेव; कारण तू जगणार नाहीस, मरशील.”

²तेव्हा हिज्कीयाने आपले तोंड भिंतीकडे वळवले आणि आमच्या पित्याची प्रार्थना केली: ³“हे पित्या, मी तुझ्यासमोर विश्वासूपणे, पूर्ण अंतःकरणाने कसा चाललो आणि तुझ्या दृष्टीने जे चांगले ते कसे केले, ह्याची आठवण कर.” आणि हिज्कीया मोठ्याने रडला.

⁴यशया मधल्या अंगणातून बाहेर जाण्यापूर्वीच आमच्या पित्याचे वचन त्याला आले:

⁵“मागे जाऊन माझ्या लोकांचा अधिपती हिज्कीया ह्याला सांग: तुझा पिता, तुझा पूर्वज दावीद ह्याचा देव, असे म्हणतो: मी तुझी प्रार्थना ऐकली आहे व तुझी आसवे पाहिली आहेत. मी तुला बरे करीन. तिसऱ्या दिवशी तू माझ्या घरी वर जाशील. ⁶मी तुझ्या आयुष्यात पंधरा वर्षे वाढवीन, आणि तुला व ह्या नगराला अश्शूरच्या राजाच्या तावडीतून सोडवीन; आणि माझ्यासाठी व माझा सेवक दावीद ह्याच्यासाठी ह्या नगराचे रक्षण करीन.”

⁷यशया म्हणाला, “अंजिरांची ढेप आणा.” त्यांनी ती आणून गळवावर ठेवली, आणि हिज्कीया बरा झाला.

⁸हिज्कीयाने यशयाला विचारले, “आमचा पिता मला बरे करील आणि मी तिसऱ्या दिवशी आमच्या पित्याच्या घरी वर जाईन, ह्याचे चिन्ह काय?”

⁹यशया म्हणाला, “आमचा पिता आपले वचन पाळील, ह्याविषयी आमच्या पित्याकडून तुला हे चिन्ह मिळेल: सावली दहा पायऱ्या पुढे जावी की दहा पायऱ्या मागे यावी?”

¹⁰हिज्कीयाने उत्तर दिले, “सावली दहा पायऱ्या पुढे वाढणे सोपे आहे; नाही, ती दहा पायऱ्या मागे जावी.”

¹¹तेव्हा यशया संदेष्ट्याने आमच्या पित्याचा धावा केला, आणि आहाजाच्या जिन्यावर सावली जितकी उतरली होती, तितक्या दहा पायऱ्या त्याने ती मागे आणली.

हिज्कीया बाबेलच्या दूतांचे स्वागत करतो

¹²त्या वेळी बाबेलचा राजा बलदानाचा पुत्र बरोदख-बलदान ह्याने, हिज्कीया आजारी होता हे ऐकून, त्याला पत्रे व एक भेट पाठवली. ¹³हिज्कीयाने त्यांचे स्वागत केले आणि आपल्या भांडाराचे सर्व काही त्यांना दाखवले: रुपे, सोने, सुगंधी द्रव्ये, उंची तेल, त्याचे सगळे शस्त्रागार व त्याच्या कोठारांतील सर्व काही. त्याच्या राजवाड्यात व त्याच्या सगळ्या राज्यात असे काहीही नव्हते जे हिज्कीयाने त्यांना दाखवले नाही.

¹⁴यशया संदेष्टा हिज्कीया राजाकडे येऊन म्हणाला, “ही माणसे काय म्हणाली आणि ती कोठून आली?” हिज्कीया म्हणाला, “दूरच्या देशातून, म्हणजे बाबेलहून आली.”

¹⁵यशयाने विचारले, “त्यांनी तुझ्या राजवाड्यात काय पाहिले?” हिज्कीयाने उत्तर दिले, “माझ्या राजवाड्यातील सर्व काही त्यांनी पाहिले. माझ्या भांडारांत असे काहीही नाही जे मी त्यांना दाखवले नाही.”

¹⁶तेव्हा यशया हिज्कीयाला म्हणाला, “आमच्या पित्याचे वचन ऐक:

¹⁷असे दिवस येत आहेत की तुझ्या राजवाड्यातील सर्व काही, तुझ्या पूर्वजांनी आजपर्यंत साठवलेले सर्व, बाबेलला नेले जाईल. काहीही उरणार नाही, असे आमचा पिता म्हणतो. ¹⁸तुझ्या स्वतःच्या पुत्रांपैकी, तुझ्या वंशजांपैकी काहींना नेतील, आणि ते बाबेलच्या राजाच्या राजवाड्यात खोजे होऊन सेवा करतील.”

¹⁹हिज्कीया म्हणाला, “तू सांगितलेले आमच्या पित्याचे वचन चांगले आहे.” कारण तो मनात म्हणाला, “माझ्या हयातीत शांती व सुरक्षितता राहणार नाही काय?”

²⁰हिज्कीयाची बाकीची कृत्ये, त्याचे सगळे पराक्रम, आणि त्याने तळे व बोगदा करून नगरात पाणी कसे आणले, ही सर्व यहूदाच्या राजांच्या इतिहासाच्या पुस्तकात लिहिलेली नाहीत काय? ²¹मग हिज्कीया आपल्या पूर्वजांबरोबर निजला, आणि त्याचा पुत्र मनश्शे त्याच्या जागी राजा झाला.