यरुशलेमेला वेढा व तिचे पतन
वेढ्याचा शेवट दुष्काळात आणि फुटलेल्या तटबंदीत होतो. सिद्कीयाच्या डोळ्यांसमोर त्याच्या मुलांना मारले जाते आणि मग त्याचे डोळे फोडले जातात. मंदिर जाळले जाते, लोकांना बंदिवासात नेले जाते, राज्यपालाची हत्या होते. शेवटी बंदिवासातील राजा बाबेलच्या मेजावर जेवताना दिसतो.
25 1सिद्कीयाच्या कारकिर्दीच्या नवव्या वर्षी, दहाव्या महिन्याच्या दहाव्या दिवशी, बाबेलचा राजा नबुखद्नेस्सर आपल्या संपूर्ण सैन्यासह यरुशलेमेवर चालून आला; त्याने तिच्याबाहेर तळ ठोकला आणि तिच्याभोवती वेढ्याची भिंत बांधली. 2अशा रीतीने सिद्कीया राजाच्या अकराव्या वर्षापर्यंत ते नगर वेढ्याखाली राहिले. 3चौथ्या महिन्याच्या नवव्या दिवशी नगरात इतका भयंकर दुष्काळ पडला की, देशातील लोकांना अन्नच उरले नाही. 4मग नगराची तटबंदी फोडण्यात आली, आणि बाबेली नगराभोवती असूनही, सर्व सैनिक राजाच्या बागेजवळील दोन भिंतींमधल्या वेशीतून रात्रीच्या वेळी अराबाच्या दिशेने पळून गेले. 5बाबेली सैन्याने राजाचा पाठलाग केला आणि यरीहोच्या मैदानात त्याला धरले; त्याचे सर्व सैन्य त्याला सोडून पांगले. 6त्यांनी राजाला पकडून रिब्ला येथे बाबेलच्या राजाकडे नेले, आणि त्याच्यावर न्यायनिवाडा केला. 7त्यांनी सिद्कीयाच्या मुलांना त्याच्या डोळ्यांदेखत ठार मारले, त्याचे डोळे फोडले, त्याला पितळी बेड्या घातल्या आणि बाबेलला नेले.
8पाचव्या महिन्याच्या सातव्या दिवशी—बाबेलचा राजा नबुखद्नेस्सर याच्या कारकिर्दीच्या एकोणिसाव्या वर्षी—बाबेलच्या राजाचा सेवक, अंगरक्षकांचा सेनापती नबूजरदान यरुशलेमेला आला. 9त्याने आमच्या पित्याचे घर, राजाचा राजवाडा आणि यरुशलेमेतील सर्व घरे जाळली; प्रत्येक मोठे घर त्याने जाळून टाकले. 10आणि अंगरक्षकांच्या सेनापतीच्या हाताखालील संपूर्ण बाबेली सैन्याने यरुशलेमेभोवतीच्या भिंती पाडून टाकल्या. 11नगरात उरलेले बाकीचे लोक, बाबेलच्या राजाला जाऊन मिळालेले पळपुटे आणि बाकीचा जमाव यांना अंगरक्षकांचा सेनापती नबूजरदान याने बंदिवान करून नेले. 12परंतु द्राक्षमळ्यांची व शेतांची निगा राखण्यासाठी अंगरक्षकांच्या सेनापतीने देशातील काही अगदी गरीब लोकांना मागे ठेवले.
13बाबेल्यांनी पितळी खांब, हलणारी बैठके आणि आमच्या पित्याच्या घरातील पितळी समुद्र यांचे तुकडे तुकडे केले आणि ते पितळ बाबेलला नेले. 14त्यांनी भांडी, फावडी, वातीकातर्या, ताटल्या आणि सेवेसाठी वापरण्यात येणारी सर्व पितळी उपकरणे नेली. 15अंगरक्षकांच्या सेनापतीने धुपाटणी व शिंपडण्याचे कटोरे नेले—ते सर्व शुद्ध सोन्याचे व शुद्ध चांदीचे होते. 16आमच्या पित्याच्या घरासाठी शलमोनाने बनवलेले दोन खांब, समुद्र आणि हलणारी बैठके—या सर्वांच्या पितळाचे वजन मोजण्यापलीकडे होते. 17प्रत्येक खांब सत्तावीस फूट उंच होता; त्याच्यावर साडेचार फूट उंचीचा पितळी कळस होता, आणि त्याभोवती डाळिंबांची पितळी जाळी होती. दुसरा खांबही आपल्या जाळीसह याप्रमाणेच होता.
18अंगरक्षकांच्या सेनापतीने मुख्य याजक सराया, दुसरा याजक सफन्या आणि तीन द्वारपाल यांना धरले. 19नगरातून त्याने योद्ध्यांवरील अधिकारी, तेथे सापडलेले राजाचे पाच सल्लागार, देशातील लोकांची भरती करणारा सेनापतीचा लेखनिक आणि नगरात सापडलेले साठ सामान्य लोक यांना धरले. 20अंगरक्षकांचा सेनापती नबूजरदान याने त्यांना रिब्ला येथे बाबेलच्या राजाकडे नेले. 21हमाथ प्रांतातील रिब्ला येथे बाबेलच्या राजाने त्यांना मारून ठार केले. अशा रीतीने यहूदा आपल्या देशातून बंदिवान होऊन गेला.
गदल्या देशावर नेमला जातो
22यहूदात उरलेल्या लोकांवर बाबेलचा राजा नबुखद्नेस्सर याने शाफानाचा नातू, अहीकामाचा मुलगा गदल्या याला अधिपती नेमले. 23बाबेलच्या राजाने गदल्याला अधिपती नेमले आहे हे जेव्हा सर्व सेनापतींनी व त्यांच्या माणसांनी ऐकले, तेव्हा ते मिस्पा येथे त्याच्याकडे आले: नथन्याचा मुलगा इश्माएल, कारेहाचा मुलगा योहानान, नटोफाथी तन्हुमेथाचा मुलगा सराया आणि माकाथीचा मुलगा याजन्या हे आपापल्या माणसांसह आले. 24गदल्याने त्यांना व त्यांच्या माणसांना शपथ वाहून सांगितले, “बाबेली अधिकार्यांना भिऊ नका. देशात राहा, बाबेलच्या राजाची सेवा करा, म्हणजे तुमचे कल्याण होईल.”
25पण सातव्या महिन्यात राजवंशातील एलीशामाचा नातू, नथन्याचा मुलगा इश्माएल दहा माणसांसह आला आणि त्याने गदल्याला मारले; त्याच्याबरोबर मिस्पा येथे असलेल्या यहूदी व बाबेली लोकांनाही त्याने ठार केले. 26तेव्हा लहानांपासून थोरांपर्यंत सर्व लोक आणि सेनापती बाबेल्यांच्या भीतीने मिसरात पळून गेले.
बंदिवान राजासाठी आशा
27यहूदाचा राजा यहोयाखीन याच्या बंदिवासाच्या सदतिसाव्या वर्षी, ज्या वर्षी अवील-मरोदख बाबेलचा राजा झाला, त्याने बाराव्या महिन्याच्या सत्ताविसाव्या दिवशी यहोयाखीनवर कृपा दाखवली आणि त्याला बंदिवासातून मुक्त केले. 28त्याने त्याच्याशी प्रेमळपणे बोलणे केले आणि बाबेलात त्याच्याबरोबर असलेल्या इतर राजांपेक्षा त्याला वरचे आसन दिले. 29यहोयाखीनाने आपली बंदिवासातील वस्त्रे उतरवली आणि आपल्या उर्वरित आयुष्यभर तो नित्य राजाच्या मेजावर जेवत असे. 30तो जिवंत असेपर्यंत राजाने त्याला रोजच्या रोज नित्याचा ठराविक वाटा दिला.