२ शमुवेल 19

19 ¹यवाबाला वर्दी मिळाली: “पाहा, राजा अबशालोमासाठी रडत आहे व शोक करीत आहे.” ²म्हणून त्या दिवशी सर्व लोकांचा विजय शोकात बदलला, कारण त्यांनी त्या दिवशी ऐकले, “राजा आपल्या मुलासाठी शोक करीत आहे.”

³त्या दिवशी लोक चोरपावलांनी नगरात शिरले, जसे लढाईतून पळून गेल्यावर लाज वाटून चोरून सटकणारे शिरतात. ⁴राजाने आपले तोंड झाकून घेतले आणि मोठ्याने आक्रोश करून म्हटले, “माझ्या मुला अबशालोमा! अबशालोमा, माझ्या मुला, माझ्या मुला!”

⁵यवाब राजाकडे येऊन म्हणाला, “आज तू आपल्या सर्व सेवकांना लज्जित केलेस, ज्यांनी आज तुझे प्राण, तुझ्या मुलांचे व मुलींचे प्राण, आणि तुझ्या स्त्रियांचे व उपपत्नींचे प्राण वाचवले; ⁶कारण तुझा द्वेष करणाऱ्यांवर तू प्रीती करतोस आणि तुझ्यावर प्रीती करणाऱ्यांचा द्वेष करतोस. आज तू दाखवून दिलेस की सेनापती व सेवक तुझ्या लेखी काहीच नाहीत. आता मला कळले की अबशालोम जिवंत राहिला असता आणि आम्ही सर्व मेलो असतो, तर तुला बरे वाटले असते. ⁷आता ऊठ, बाहेर जा आणि आपल्या सेवकांशी प्रेमळपणे बोल. मी आमच्या पित्याची शपथ वाहतो, जर तू बाहेर गेला नाहीस, तर आज रात्री एकही माणूस तुझ्याजवळ राहणार नाही—आणि तुझ्या तारुण्यापासून तुझ्यावर आलेल्या सर्व संकटांहून हे तुझ्यासाठी अधिक वाईट होईल.”

दावीद आपल्या लोकांकडे परततो

⁸मग राजा उठून वेशीत जाऊन बसला. जेव्हा लोकांना सांगण्यात आले, “पाहा, राजा वेशीत बसला आहे,” तेव्हा ते सर्व त्याच्यासमोर आले. इकडे इस्राएलचे लोक आपापल्या घरी पळून गेले होते. ⁹इस्राएलाच्या सर्व वंशांमध्ये लोक वादविवाद करीत होते: “राजाने आपल्याला आपल्या शत्रूंच्या हातातून वाचवले, पलिष्ट्यांच्या हातातून सोडवले, पण आता अबशालोममुळे तो देश सोडून पळून गेला आहे. ¹⁰पण अबशालोम, ज्याला आपण आपल्यावर राज्य करण्यास अभिषेक केला होता, तो लढाईत मेला. मग राजाला परत आणण्याविषयी काहीच का बोलत नाही?”

¹¹राजा दावीदाने सादोक व अब्याथार या याजकांना निरोप पाठवला: “यहूदाच्या वडीलधाऱ्यांना सांगा, ‘राजाला त्याच्या घरी परत आणण्यात तुम्ही सर्वांत शेवटचे का असावे, कारण सर्व इस्राएलचे बोलणे राजाच्या कानी त्याच्या घरी पोहोचले आहे?’ ¹²तुम्ही माझे बंधू आहात, माझे स्वतःचे हाडमांस आहात. मग राजाला परत आणण्यात तुम्ही शेवटचे का असावे? ¹³आणि अमासाला सांगा, ‘तू माझे स्वतःचे हाडमांस नाहीस काय? जर तू यवाबाच्या जागी माझ्या सैन्याचा कायमचा सेनापती झाला नाहीस, तर आमचा पिता माझे असे आणि याहूनही अधिक करो.’” ¹⁴अशा प्रकारे दावीदाने यहूदाच्या सर्व माणसांची मने एका माणसासारखी वळवली, आणि त्यांनी राजाला निरोप पाठवला: “तू व तुझे सर्व सेवक परत या.”

¹⁵मग राजा परत येऊन यार्देनेपाशी आला; आणि राजाला भेटायला व त्याला यार्देनेपलीकडे आणायला यहूदाचे लोक गिलगालास आले.

दावीद शिमईवर दया दाखवतो

¹⁶बहूरीम येथला गेराचा मुलगा शिमई बन्यामिनी, हा यहूदाच्या माणसांबरोबर राजा दावीदाला भेटायला घाईने खाली उतरला. ¹⁷त्याच्याबरोबर एक हजार बन्यामिनी होते, आणि शौलाच्या घराण्याचा सेवक सीबा, त्याचे पंधरा मुलगे व वीस सेवक यांच्यासह होता. ते राजाच्या आधीच घाईने यार्देनेपाशी आले, ¹⁸आणि राजाच्या घराण्याला पलीकडे आणण्यासाठी व राजाला संतोष वाटेल ते करण्यासाठी त्यांनी उतार ओलांडला. राजा यार्देन ओलांडणार होता तेव्हा गेराचा मुलगा शिमई राजासमोर पडून ¹⁹म्हणाला, “माझ्या स्वामी, कृपा करून हा माझा दोष माझ्यावर ठेवू नका, आणि माझ्या स्वामी राजाने यरुशलेम सोडले त्या दिवशी तुमच्या सेवकाने केलेला अपराध आठवू नका. माझ्या स्वामी राजा, कृपया हे मनावर घेऊ नका. ²⁰तुमच्या सेवकाला ठाऊक आहे की मी पाप केले आहे. म्हणून पाहा, माझ्या स्वामी राजाला भेटायला योसेफाच्या सर्व घराण्यात मी आज पहिला आलो आहे.” ^a a v20 ‘योसेफाचे घराणे’ म्हणजे इस्राएलचे उत्तरेकडील वंश, जे योसेफाचे मुलगे एफ्राईम व मनश्शे यांच्यापासून उतरले होते.

²¹तेव्हा सरूवेचा मुलगा अबीशय म्हणाला, “आमच्या पित्याच्या अभिषिक्ताला शाप दिल्याबद्दल शिमईला जिवे मारू नये काय?”

²²दावीद म्हणाला, “सरूवेच्या मुलांनो, तुम्हाला माझ्या कामात लुडबूड करण्याचे काय कारण? आज तुम्ही माझे शत्रू का व्हावे? आज इस्राएलात कोणालाही जिवे मारावे काय? आज मी इस्राएलावर राजा आहे हे मला माहीत नाही काय?” ²³राजा शिमईला म्हणाला, “तू मरणार नाहीस,” आणि राजाने त्याला शपथ वाहून सांगितले.

²⁴शौलाचा नातू मफीबोशेथ राजाला भेटायला खाली उतरला. राजा गेल्या दिवसापासून तो सुरक्षित परत येईपर्यंत मफीबोशेथाने आपले पाय धुतले नव्हते, दाढी कातरली नव्हती, किंवा आपली वस्त्रे धुतली नव्हती. ²⁵जेव्हा तो राजाला भेटायला यरुशलेमेस आला, तेव्हा राजाने त्याला विचारले, “मफीबोशेथा, तू माझ्याबरोबर का आला नाहीस?”

²⁶तो म्हणाला, “माझ्या स्वामी राजा, माझ्या सेवकाने मला फसवले. तुमचा सेवक असा म्हणाला होता, ‘मी आपल्या गाढवावर खोगीर घालून राजाबरोबर स्वारी करीन,’ कारण तुमचा सेवक लंगडा आहे. ²⁷त्याने माझ्या स्वामी राजापुढे तुमच्या सेवकाची निंदा केली. पण माझा स्वामी राजा हा आमच्या पित्याच्या दूतासारखा आहे; तुम्हाला जे बरे वाटेल ते करा. ²⁸माझ्या वडिलांचे सर्व घराणे माझ्या स्वामी राजाकडून केवळ मरणालाच पात्र होते, तरीही आपल्या पंगतीला जेवणाऱ्यांमध्ये तुम्ही आपल्या सेवकाला बसवले. मग पुन्हा राजाकडे तक्रार करण्याचा मला काय हक्क आहे?”

²⁹राजा म्हणाला, “तू आपल्या कामांविषयी अधिक का बोलतोस? मी ठरवले आहे: तू व सीबा जमीन वाटून घ्या.”

³⁰मफीबोशेथ राजाला म्हणाला, “माझा स्वामी राजा सुखरूप आपल्या घरी परत आला आहे, तर तोच सगळे घेवो.”

³¹गिलादी बर्जिल्ल्य रगलीमाहून खाली उतरून राजाला निरोप द्यायला त्याच्याबरोबर यार्देन ओलांडून आला. ³²बर्जिल्ल्य फार वृद्ध, ऐंशी वर्षांचा होता; आणि राजा महनाईम येथे राहिला असताना त्याने राजाला अन्नपुरवठा केला होता, कारण तो फार श्रीमंत मनुष्य होता. ³³राजा बर्जिल्ल्याला म्हणाला, “माझ्याबरोबर पलीकडे चल, आणि मी यरुशलेमेत तुला आपल्याजवळ ठेवून तुझा सांभाळ करीन.”

³⁴बर्जिल्ल्य राजाला म्हणाला, “माझ्या आयुष्याची आणखी किती वर्षे उरली आहेत, की मी राजाबरोबर यरुशलेमेस वर जावे? ³⁵आज मी ऐंशी वर्षांचा आहे. बरे-वाईट मला ओळखता येईल काय? आपला सेवक जे खातो-पितो त्याची चव त्याला कळेल काय? गाणारे स्त्री-पुरुष यांचे गाणे मला अजून ऐकू येईल काय? मग तुमच्या सेवकाने माझ्या स्वामी राजावर आणखी ओझे का व्हावे? ³⁶तुमचा सेवक राजाबरोबर यार्देन ओलांडून थोडेसे अंतर येईल. मग राजाने असले मोठे बक्षीस देऊन माझी फेड का करावी? ³⁷कृपा करून तुमच्या सेवकाला परत जाऊ द्या, म्हणजे मी आपल्या नगरात आपल्या आई-वडिलांच्या कबरीजवळ मरेन. पण पाहा, तुमचा सेवक किम्हाम येथे आहे; त्याला माझ्या स्वामी राजाबरोबर पलीकडे येऊ द्या, आणि तुम्हाला जे बरे वाटेल ते त्याच्यासाठी करा.”

³⁸राजा म्हणाला, “किम्हाम माझ्याबरोबर पलीकडे येईल, आणि तुला जे बरे वाटेल ते मी त्याच्यासाठी करीन, आणि तू माझ्याकडे जे काही मागशील ते मी तुझ्यासाठी करीन.”

³⁹मग सर्व लोकांनी यार्देन ओलांडली, आणि राजाही पलीकडे गेला. राजाने बर्जिल्ल्याचे चुंबन घेऊन त्याला आशीर्वाद दिला, आणि बर्जिल्ल्य आपल्या घरी परत गेला. ⁴⁰राजा गिलगालास पलीकडे गेला, आणि किम्हाम त्याच्याबरोबर होता. यहूदाचे सर्व लोक व इस्राएलाचे अर्धे लोक राजाला पोहोचवायला आले.

⁴¹तेव्हा इस्राएलाची सर्व माणसे राजाकडे येऊन विचारू लागली, “आमच्या भाऊबंदांनी, यहूदाच्या माणसांनी, तुम्हाला चोरून का नेले आणि राजाला व त्याच्या घराण्याला दावीदाच्या सर्व माणसांसह यार्देनेपलीकडे का आणले?”

⁴²यहूदाच्या सर्व माणसांनी इस्राएलाच्या माणसांना उत्तर दिले, “राजा आमचा जवळचा नातलग आहे. यावरून तुम्ही का रागावता? आम्ही राजाचे काही अन्न खाल्ले आहे काय, किंवा त्याने आम्हांला काही देणगी दिली आहे काय?”

⁴³इस्राएलाच्या माणसांनी यहूदाच्या माणसांना उत्तर दिले, “राजावर आमचे दहा वाटे आहेत, आणि दावीदावर तुमच्यापेक्षा आमचा अधिक हक्क आहे. मग तुम्ही आम्हांला तुच्छ का लेखले? आमच्या राजाला परत आणण्याविषयी बोलणारे आम्हीच पहिले नव्हतो काय?” पण यहूदाच्या माणसांचे बोलणे इस्राएलाच्या माणसांच्या बोलण्याहून अधिक कठोर होते.