प्रेषितांची कृत्ये 12

12 ¹त्याच सुमारास हेरोद राजाने मंडळीतील काही जणांवर हात टाकला आणि त्यांना त्रास देण्याचे ठरवले. ²त्याने योहानाचा भाऊ याकोब याला तलवारीने मारून टाकले. ³यहूद्यांना हे आवडले हे पाहून हेरोदाने बेखमीर भाकरीच्या दिवसांत पेत्रालाही पकडले. ⁴त्याने त्याला अटक करून तुरुंगात टाकले आणि चार चार शिपायांच्या चार तुकड्यांच्या हवाली त्याला पहाऱ्यासाठी केले; वल्हांडणानंतर त्याला लोकांपुढे आणण्याचा त्याचा हेतू होता.

⁵पेत्राला तुरुंगात ठेवण्यात आले, पण मंडळी त्याच्यासाठी आमच्या पित्याकडे कळकळीने प्रार्थना करत होती. ⁶त्या रात्री, हेरोद त्याला बाहेर आणणार होता त्याच्या आदल्या रात्री, पेत्र दोन शिपायांमध्ये दोन साखळ्यांनी बांधलेला असून झोपला होता; आणि दाराजवळचे पहारेकरी तुरुंगावर पहारा देत होते. ⁷अचानक आमच्या पित्याचा एक दूत त्याच्याजवळ उभा राहिला आणि कोठडीत प्रकाश पसरला. त्याने पेत्राच्या कुशीत मारून त्याला जागे केले आणि म्हणाला, “लवकर ऊठ.” तेव्हा त्याच्या हातांतल्या साखळ्या गळून पडल्या. ⁸दूत त्याला म्हणाला, “कपडे घाल आणि पायांत वहाणा घाल.” पेत्राने तसे केले. मग तो म्हणाला, “अंगावर झगा घे आणि माझ्यामागे ये.” ⁹तेव्हा पेत्र बाहेर पडून त्याच्यामागे गेला; पण दूताचे हे कृत्य खरे आहे हे त्याला कळले नाही—त्याला वाटले की आपल्याला दृष्टान्त दिसत आहे. ¹⁰पहिली आणि दुसरी पहारा-चौकी ओलांडून ते नगरात जाणाऱ्या लोखंडी दरवाजापाशी आले, आणि तो त्यांच्यासाठी आपोआप उघडला. ते बाहेर पडून एक रस्ता चालून गेले, आणि तेवढ्यात दूत त्याच्यापासून निघून गेला.

¹¹तेव्हा पेत्र शुद्धीवर येऊन म्हणाला, “आता मला खात्रीने कळले: आमच्या पित्याने आपला दूत पाठवून हेरोदाच्या हातातून आणि यहूदी लोक ज्याची अपेक्षा करत होते त्या सर्वांतून मला सोडवले.” ¹²हे लक्षात आल्यावर तो मरीयेच्या घरी गेला—जी मार्क म्हटलेल्या योहानाची आई होती—जिथे पुष्कळ जण जमून प्रार्थना करत होते. ¹³पेत्राने फाटकाच्या दारावर टकटक केली, तेव्हा रुदा नावाची एक दासी उत्तर देण्यासाठी आली. ¹⁴तिने पेत्राचा आवाज ओळखला आणि इतकी आनंदित झाली की फाटक न उघडताच आत धावत जाऊन तिने सांगितले की पेत्र दाराबाहेर उभा आहे.

¹⁵ते तिला म्हणाले, “तुझे डोके फिरले आहे.” पण ते खरेच आहे असे ती आग्रहाने सांगत राहिली. तेव्हा ते म्हणाले, “तो त्याचा दूत असेल.” ¹⁶पण पेत्र टकटक करतच राहिला; आणि त्यांनी दार उघडून त्याला पाहिले तेव्हा ते थक्क झाले. ¹⁷त्याने हाताने खुणावून त्यांना शांत राहायला सांगितले आणि आमच्या पित्याने त्याला तुरुंगातून कसे बाहेर आणले हे सांगितले. तो म्हणाला, “याकोबाला व बंधुभगिनींना हे कळवा,” आणि मग तो दुसरीकडे निघून गेला.

¹⁸सकाळ झाली तेव्हा पेत्राचे काय झाले असावे यावरून शिपायांमध्ये मोठी खळबळ माजली. ¹⁹हेरोदाने त्याचा शोध घेतला, पण तो सापडला नाही; तेव्हा त्याने पहारेकऱ्यांची चौकशी करून त्यांना ठार मारण्याचा हुकूम दिला. मग तो यहूदीयाहून खाली कैसरीयास जाऊन तेथे राहिला.

आमचा पिता हेरोदाला मारतो

²⁰हेरोद सोर व सीदोन यांच्यावर फार संतापला होता. ते एकत्र येऊन त्याच्याकडे आले, आणि राजाचा कारभारी ब्लास्त याला आपल्या बाजूला वळवून त्यांनी शांतीची विनंती केली, कारण त्यांच्या देशाचे अन्न राजाच्या देशावर अवलंबून होते. ²¹ठरलेल्या दिवशी हेरोद राजवस्त्रे घालून सिंहासनावर बसला आणि त्याने त्यांच्यासमोर भाषण केले. ²²आणि लोकसमुदाय ओरडून म्हणत राहिला, “हा तर देवाचा आवाज आहे, माणसाचा नव्हे!” ²³त्याने आमच्या पित्याला गौरव दिला नाही म्हणून लगेच आमच्या पित्याच्या एका दूताने त्याला मारले, आणि किडे त्याला खाऊ लागले व तो मेला.

²⁴पण आमच्या पित्याचे वचन वाढत व पसरत राहिले. ²⁵बर्णबा व शौल आपली सेवा पूर्ण करून यरुशलेमेहून परत आले, आणि त्यांनी मार्क म्हटलेल्या योहानाला आपल्याबरोबर नेले.