यरुशलेमकडे प्रवास
प्रत्येक थांब्यावर पुढे न जाण्याचा इशारा मिळतो, आणि एक संदेष्टा पौलाच्या कमरपट्ट्याने स्वतःचे हात बांधतो. पौल म्हणतो की तो तिथे मरायला तयार आहे. यरुशलेममध्ये, त्याने एका ग्रीकाला आत आणले असे समजून मंदिरातील जमाव त्याला जवळजवळ ठार मारतो, तेवढ्यात सैनिक त्याला बाहेर ओढून काढतात.
21 1त्यांच्यापासून स्वतःला ओढून वेगळे करून आम्ही जहाजाने निघालो आणि सरळ कोस बेटाकडे गेलो, दुसऱ्या दिवशी रुदास आणि तेथून पातराकडे गेलो. 2फेनीकेकडे जाणारे एक जहाज सापडल्यावर आम्ही त्यावर चढलो आणि निघालो. 3कुप्र नजरेस पडल्यावर ते डावीकडे टाकून आम्ही सूरियेकडे तारवाने गेलो आणि सोर येथे उतरलो, कारण तेथे जहाजातील माल उतरवायचा होता. 4तेथे आम्हांला शिष्य आढळले आणि आम्ही सात दिवस राहिलो. पवित्र आत्म्याच्या द्वारे ते पौलाला वारंवार सांगत होते की, यरुशलेमात पाऊल ठेवू नकोस. 5तेथील आमचा काळ संपल्यावर आम्ही निघालो आणि पुढे गेलो; ते सर्वजण आपल्या स्त्रिया व मुलांबाळांसह आम्हांबरोबर नगराबाहेर आले. आम्ही समुद्रकिनाऱ्यावर गुडघे टेकून प्रार्थना केली, 6आणि एकमेकांचा निरोप घेतला. मग आम्ही जहाजावर चढलो आणि ते आपल्या घरी परत गेले.
7सोरहून आमचा प्रवास संपवून आम्ही तलमैस येथे पोहोचलो, बंधूंना सलाम केला आणि त्यांच्याबरोबर एक दिवस राहिलो.
8दुसऱ्या दिवशी आम्ही निघून कैसरियेला गेलो आणि सात जणांपैकी एक असलेल्या फिलिप्प सुवार्तिकाच्या घरी शिरून त्याच्याजवळ राहिलो. 9त्याला संदेश देणाऱ्या चार अविवाहित कन्या होत्या. 10आम्ही तेथे बरेच दिवस राहत असताना अगब नावाचा एक संदेष्टा यहूदियेहून खाली आला.
11तो आमच्याकडे आला, त्याने पौलाचा कमरबंद घेतला, स्वतःचे पाय व हात बांधले आणि म्हणाला, “पवित्र आत्मा असे म्हणतो: यरुशलेमातील यहूदी या कमरबंदाच्या मालकाला याच प्रकारे बांधतील आणि परराष्ट्रीयांच्या हाती सोपवतील.”
12हे ऐकल्यावर आम्ही व तेथील लोकांनी पौलाला विनवणी केली की, यरुशलेमला वर जाऊ नकोस. 13पौलाने उत्तर दिले, “तुम्ही रडून माझे हृदय का फोडता? प्रभु येशूच्या नावासाठी यरुशलेमात केवळ बांधले जाण्यास नव्हे, तर मरण्यासही मी तयार आहे.” 14तो ऐकेना, म्हणून आम्ही गप्प राहून म्हणालो, “प्रभूची इच्छा पूर्ण होवो.”
15या दिवसांनंतर आम्ही तयारी करून यरुशलेमला वर गेलो. 16कैसरियेहून काही शिष्यही आमच्याबरोबर आले आणि म्नासोन नावाच्या एका कुप्री व जुन्या शिष्याकडे आम्हांला राहण्यासाठी घेऊन गेले.
17आम्ही यरुशलेमला पोहोचलो तेव्हा बंधूंनी आम्हांला आनंदाने स्वीकारले. 18दुसऱ्या दिवशी पौल आमच्याबरोबर याकोबाला भेटायला गेला आणि सर्व वडीलजन हजर होते. 19त्याने त्यांना सलाम केला आणि मग आपल्या सेवेच्या द्वारे आमच्या पित्याने परराष्ट्रीयांमध्ये काय काय केले हे एकेक करून सांगितले. 20हे ऐकून त्यांनी आमच्या पित्याची स्तुती केली आणि मग त्याला म्हणाले, “बंधो, तू पाहतोस की हजारो यहूदींनी विश्वास ठेवला आहे आणि ते सर्व नियमशास्त्राविषयी आवेशी आहेत. 21त्यांना असे सांगण्यात आले की, राष्ट्रांमध्ये राहणाऱ्या सर्व यहूद्यांना तू मोशेला सोडून द्यायला शिकवतोस आणि त्यांना सांगतोस की, आपल्या मुलांची सुंता करू नका व आपल्या चालीरीती पाळू नका. 22तर आता आपण काय करावे? तू आला आहेस हे ते खात्रीने ऐकतील. 23म्हणून आम्ही जे सांगतो ते कर. आमच्याकडे नवस केलेले चार पुरुष आहेत. a a v23 या पुरुषांनी नाजीर नवस केला होता — भक्तीचे तात्पुरते व्रत, जे डोक्याचे मुंडण करून व मंदिरात अर्पण सादर करून संपत असे. 24या पुरुषांना घेऊन त्यांच्यासह स्वतःला शुद्ध कर आणि त्यांचा खर्च दे, म्हणजे ते आपली डोकी मुंडतील. मग सर्वांना कळेल की तुझ्याविषयीच्या बातम्या खोट्या आहेत आणि तू स्वतः नियमशास्त्र पाळतोस. 25जे परराष्ट्रीय विश्वास ठेवत आले आहेत, त्यांच्याविषयी आम्ही आपला निर्णय आधीच लिहून पाठवला आहे: मूर्तींना अर्पिलेले अन्न, रक्त, गुदमरून मारलेले प्राणी आणि व्यभिचार यांपासून दूर राहावे.”
26तेव्हा पौलाने त्या पुरुषांना घेतले आणि दुसऱ्या दिवशी त्यांच्यासह स्वतःला शुद्ध करून मंदिरात शिरला, आणि शुद्धीकरणाचे दिवस केव्हा संपतील व त्यांच्यापैकी प्रत्येकासाठी केव्हा अर्पण केले जाईल याची घोषणा केली.
पौलाला मंदिरात धरले जाते
27ते सात दिवस संपत असताना आशियातील यहूद्यांनी त्याला मंदिरात पाहिले, सर्व जमावाला चिथावले आणि त्याला धरले, 28आणि ओरडून म्हणाले, “इस्राएलाच्या पुरुषांनो, मदत करा! आमच्या लोकांविरुद्ध, नियमशास्त्राविरुद्ध आणि या स्थानाविरुद्ध सर्वांना सर्वत्र शिकवणारा हाच तो माणूस आहे. इतकेच नव्हे तर त्याने ग्रीक लोकांनाही मंदिरात आणून या पवित्र स्थानाला अशुद्ध केले आहे.” 29त्यांनी यापूर्वी इफिसकर त्रोफिमाला नगरात पौलाबरोबर पाहिले होते आणि पौलाने त्रोफिमाला मंदिरात आणले असे त्यांनी गृहीत धरले.
30सर्व नगर खवळले; लोक धावत एकत्र आले, त्यांनी पौलाला धरले, मंदिराबाहेर ओढून नेले आणि लगेच दरवाजे बंद केले गेले. 31ते त्याला ठार मारण्याचा प्रयत्न करीत असताना, सर्व यरुशलेम गोंधळात आहे अशी बातमी पलटणीच्या सरदाराकडे पोहोचली. 32त्याने लगेच शिपाई व शताधिपती घेतले आणि त्यांच्याकडे धावत खाली आला. सरदार व शिपायांना पाहून जमावाने पौलाला मारणे थांबवले. 33सरदार जवळ आला, त्याने पौलाला धरले, दोन साखळ्यांनी बांधण्याची आज्ञा दिली आणि मग हा कोण आहे व याने काय केले आहे असे विचारले. 34जमावातील काही एक ओरडत होते, तर काही दुसरे. गोंगाटामुळे खरे काय आहे हे त्याला कळेना, म्हणून त्याने पौलाला किल्ल्यात नेण्याची आज्ञा दिली. 35पौल पायऱ्यांजवळ पोहोचला तेव्हा जमावाच्या हिंसाचारामुळे शिपायांना त्याला उचलून न्यावे लागले, 36कारण लोकांचा घोळका, “त्याला ठार करा!” असे ओरडत मागोमाग येत होता.
पौल जमावासमोर बोलतो
37पौलाला किल्ल्यात नेणार इतक्यात त्याने सरदाराला विचारले, “मी तुम्हांला काही बोलू का?” त्याने उत्तर दिले, “तुला ग्रीक येते का?
38यापूर्वी बंड उठवून चार हजार मारेकऱ्यांना रानात घेऊन गेलेला तो मिसरी तू नाहीस काय?”
39पौलाने उत्तर दिले, “मी यहूदी आहे, किलिकियातील तार्सस नगरातला, एका सामान्य नसलेल्या नगराचा नागरिक आहे. मी तुम्हांला विनंती करतो, मला लोकांशी बोलू द्या.”
40परवानगी मिळाल्यावर पौल पायऱ्यांवर उभा राहिला आणि त्याने हाताने लोकांना खुणावले. जेव्हा खोल शांतता पसरली, तेव्हा तो त्यांच्याशी इब्री भाषेत बोलला: