एस्तेर 9

9 ¹बाराव्या महिन्यात, म्हणजे अदार महिन्याच्या तेराव्या दिवशी—ज्या दिवशी राजाची आज्ञा व हुकूम अंमलात यायचा होता, ज्या दिवशी यहूद्यांच्या शत्रूंनी त्यांच्यावर सत्ता गाजवण्याची आशा धरली होती—त्याच्या उलट घडले: यहूद्यांनीच आपल्या द्वेष करणाऱ्यांवर सत्ता गाजवली. ²राजा अहश्वेरोशच्या प्रांतांतील आपापल्या नगरांमध्ये यहूदी एकत्र जमले, यासाठी की जे त्यांचे वाईट करू पाहत होते त्यांच्यावर त्यांनी हल्ला करावा. त्यांच्यापुढे कोणीही टिकाव धरू शकला नाही; कारण सर्व लोकांवर त्यांची धास्ती बसली होती. ³प्रांतांतील सर्व अधिकारी, प्रांताधिपती, राज्यपाल व राजाचे कारभारी यांनी यहूद्यांना पाठिंबा दिला, कारण मर्दखयाची धास्ती त्यांच्यावर पडली होती. ⁴मर्दखय राजाच्या घरात प्रबळ झाला; त्याची कीर्ती सर्व प्रांतांत पसरली, कारण मर्दखय स्वतः अधिकाधिक प्रबळ होत गेला. ⁵यहूद्यांनी आपल्या सर्व शत्रूंवर तलवारीचे घाव घातले, त्यांना मारून टाकले व त्यांचा नाश केला, आणि जे त्यांचा द्वेष करत होते त्यांच्याशी त्यांनी आपल्या मनाप्रमाणे वागले. ⁶शूशन राजवाड्यात यहूद्यांनी पाचशे माणसे मारून टाकली व त्यांचा नाश केला. ⁷त्यांनी पर्शनदाथा, दलफोन, अस्पाथा, ⁸पोराथा, अदल्या, अरीदाथा, ⁹पर्मश्ता, अरीसई, अरीदय व वैजाथा यांनाही मारून टाकले. ¹⁰यहूद्यांचा शत्रू हम्मदाथा याचा मुलगा हामान याच्या दहा मुलांनाही त्यांनी मारले—पण त्यांनी कोणतीही लूट घेतली नाही.

¹¹त्याच दिवशी शूशन राजवाड्यात मारल्या गेलेल्यांची संख्या राजाला कळवण्यात आली. ¹²राजा राणी एस्तेरला म्हणाला, “शूशन राजवाड्यात यहूद्यांनी पाचशे माणसे व हामानाच्या दहा मुलांना मारून टाकले व त्यांचा नाश केला. मग राजाच्या उरलेल्या प्रांतांत त्यांनी काय केले असेल? आता तुझी विनंती काय आहे? ती तुला दिली जाईल. आणखी तू काय मागतेस? तेही केले जाईल.”

¹³एस्तेर म्हणाली, “राजाची मर्जी असल्यास, आजच्या हुकुमानुसार शूशनमधील यहूद्यांना उद्याही तसे करण्याची परवानगी द्यावी, आणि हामानाच्या दहा मुलांना खांबांवर टांगावे.”

¹⁴राजाने तसे करण्याची आज्ञा दिली. शूशनमध्ये हुकूम जारी झाला, आणि त्यांनी हामानाच्या दहा मुलांना टांगले. ¹⁵शूशनमधील यहूदी अदार महिन्याच्या चौदाव्या दिवशीही एकत्र जमले, तेथे त्यांनी तीनशे माणसे मारली, पण लुटीला हात लावला नाही.

¹⁶राजाच्या प्रांतांतील उरलेले यहूदी आपले प्राण वाचवण्यासाठी एकत्र जमले, त्यांना शत्रूंपासून विसावा मिळाला, त्यांनी आपला द्वेष करणाऱ्या पंचाहत्तर हजारांना मारले, पण लुटीला हात लावला नाही. ¹⁷हे अदार महिन्याच्या तेराव्या दिवशी घडले; चौदाव्या दिवशी त्यांनी विसावा घेतला आणि तो दिवस मेजवानीचा व आनंदाचा दिवस म्हणून पाळला.

¹⁸शूशनमधील यहूदी तेराव्या व चौदाव्या दिवशी एकत्र जमले, आणि पंधराव्या दिवशी विसावा घेतला, तो दिवस मेजवानीचा व आनंदाचा दिवस म्हणून पाळला. ¹⁹म्हणूनच खेड्यांतील व मोकळ्या गावांतील यहूदी अदार महिन्याचा चौदावा दिवस आनंदाने, मेजवानीने व सुट्टीचा दिवस म्हणून पाळतात आणि एकमेकांना खाद्यपदार्थांचे भेटवस्तू पाठवतात.

पुरीम सणाची स्थापना

²⁰मर्दखयाने या घटना लिहून काढल्या, आणि राजा अहश्वेरोशच्या प्रांतांतील जवळच्या व दूरच्या सर्व यहूद्यांना पत्रे पाठवली, ²¹यासाठी की त्यांनी दरवर्षी अदार महिन्याचे चौदावा व पंधरावा हे दिवस पाळावेत, ²²कारण त्या दिवसांत यहूद्यांना आपल्या शत्रूंपासून विसावा मिळाला होता, आणि तो महिना त्यांच्यासाठी दुःखाचे आनंदात व शोकाचे उत्सवात बदलले होते. त्याने त्यांना सांगितले की हे दिवस मेजवानीचे व आनंदाचे दिवस म्हणून पाळावेत, एकमेकांना खाद्यपदार्थांच्या भेटी द्याव्यात व गरिबांना दानधर्म करावा. ²³यहूद्यांनी जे करायला सुरुवात केली होती तेच, मर्दखयाने त्यांना लिहिल्याप्रमाणे, आपला रिवाज म्हणून स्वीकारले. ²⁴अगागी हम्मदाथा याचा मुलगा हामान, हा सर्व यहूद्यांचा शत्रू, याने त्यांच्या नाशाचा कट रचला होता आणि त्यांना चिरडून नष्ट करण्यासाठी पूर—म्हणजे चिठ्ठी—टाकली होती. ²⁵पण जेव्हा ही गोष्ट राजापुढे आली, तेव्हा त्याने पत्राद्वारे अशी आज्ञा दिली की हामानाने यहूद्यांविरुद्ध रचलेला दुष्ट कट त्याच्याच माथ्यावर उलटावा, आणि त्याला व त्याच्या मुलांना खांबांवर टांगावे.

²⁶म्हणून पूर या शब्दावरून या दिवसांना पुरीम असे नाव पडले. या पत्रातील सर्व वचनांमुळे, आणि त्यांनी जे पाहिले व त्यांच्याबाबतीत जे घडले त्यामुळे, ²⁷यहूद्यांनी स्वतःला, आपल्या वंशजांना व त्यांना येऊन मिळालेल्या सर्वांना असे बंधन घातले की, लिहिल्याप्रमाणे नेमलेल्या वेळी हे दोन दिवस दरवर्षी न चुकता पाळावेत. ²⁸प्रत्येक पिढी, कुटुंब, प्रांत व नगर हे दिवस स्मरणात ठेवील व पाळील; हे पुरीमचे दिवस यहूद्यांमधून कधीही नाहीसे होणार नाहीत, आणि त्यांची आठवण त्यांच्या वंशजांमधून लोप पावणार नाही.

²⁹अबीहाईलाची मुलगी राणी एस्तेर व यहूदी मर्दखय यांनी हे दुसरे पुरीमचे पत्र निश्चित करण्यासाठी पूर्ण अधिकाराने लिहिले. ³⁰अहश्वेरोशच्या राज्यातील एकशे सत्तावीस प्रांतांतील सर्व यहूद्यांना शांती व सत्याचे शब्द असलेली पत्रे पाठवली गेली, ³¹यासाठी की, यहूदी मर्दखय व राणी एस्तेर यांनी त्यांच्यासाठी आणि त्यांनी स्वतःसाठी व आपल्या वंशजांसाठी जसे ठरवले होते, तसे उपवास व शोक यांच्या वेळेसह हे पुरीमचे दिवस नेमलेल्या वेळी पाळावेत. ³²एस्तेरच्या आज्ञेने पुरीमविषयीचे हे नियम निश्चित केले, आणि ते नोंदवहीत लिहून ठेवण्यात आले.