निर्गम 32

32 ¹जेव्हा लोकांनी पाहिले की मोशेला पर्वतावरून खाली येण्यास उशीर होत आहे, तेव्हा ते अहरोनाभोवती जमले आणि त्याला म्हणाले, “ऊठ, आमच्यापुढे चालतील असे देव आमच्यासाठी बनव. हा मोशे, ज्या माणसाने आम्हांला मिसर देशातून वर आणले, त्याचे काय झाले ते आम्हांला ठाऊक नाही.”

²अहरोन त्यांना म्हणाला, “तुमच्या स्त्रिया, मुलगे व मुली यांच्या कानांतील सोन्याची कुंडले काढा आणि माझ्याकडे आणा.”

³तेव्हा सर्व लोकांनी आपल्या कानांतील सोन्याची कुंडले काढली आणि ती अहरोनाकडे आणली. ⁴त्याने त्यांच्या हातांतून ते सोने घेतले, कोरणीच्या हत्याराने त्याला आकार दिला आणि ओतकाम करून एक वासरू बनवले. तेव्हा ते म्हणाले, “हे इस्राएला, ज्यांनी तुला मिसर देशातून वर आणले, ते हेच तुझे देव आहेत!”

⁵हे पाहून अहरोनाने त्याच्यापुढे एक वेदी बांधली आणि घोषणा केली, “उद्या आमच्या पित्यासाठी सण आहे.” ^a a v5 अहरोन त्या वासराला आमच्या पित्याच्या नावाने झाकण्याचा प्रयत्न करतो, त्याच्यासाठी सण जाहीर करतो — पण मूर्तिपूजा खऱ्या उपासनेत मिसळणे हेच या अध्यायात उघड होणारे पाप आहे.

⁶दुसऱ्या दिवशी ते पहाटे उठले, त्यांनी होमार्पणे वाहिली आणि शांत्यर्पणे आणली. लोक खाण्यापिण्यास बसले आणि मग रंगरलियात मग्न होण्यास उठले.

⁷तेव्हा आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “खाली जा, कारण ज्या तुझ्या लोकांना तू मिसर देशातून वर आणलेस, त्यांनी स्वतःला भ्रष्ट केले आहे. ⁸मी त्यांना जी आज्ञा दिली, त्या मार्गापासून ते झटकन बहकले आहेत; त्यांनी स्वतःसाठी ओतीव वासरू बनवले, त्याला नमन केले, त्याला यज्ञ अर्पिला आणि म्हटले, ‘हे इस्राएला, ज्यांनी तुला मिसर देशातून वर आणले, ते हेच तुझे देव आहेत.’”

⁹आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “मी या लोकांना पाहिले आहे, आणि ते हट्टी लोक आहेत. ¹⁰आता मला एकटे राहू दे, म्हणजे माझा क्रोध त्यांच्याविरुद्ध भडकून मी त्यांना नष्ट करीन; आणि मी तुझ्यापासून एक महान राष्ट्र निर्माण करीन.”

¹¹मोशेने आमच्या पित्याकडे कळकळीने विनवणी केली: “हे माझ्या पित्या, ज्या तुझ्या लोकांना तू महान सामर्थ्याने व बलवान हाताने मिसर देशातून बाहेर आणलेस, त्यांच्याविरुद्ध तुझा क्रोध का भडकावा?

¹²मिसरी लोकांनी असे का म्हणावे की, ‘त्याने त्यांना दुष्ट हेतूने बाहेर आणले, म्हणजे पर्वतांत त्यांचा वध करावा आणि पृथ्वीच्या पाठीवरून त्यांना नष्ट करावे’? तुझ्या भडकलेल्या क्रोधापासून फीर आणि आपल्या लोकांवरील या अनर्थापासून परावृत्त हो.

¹³अब्राहाम, इसहाक व इस्राएल या तुझ्या सेवकांची आठवण कर; ज्यांना तू स्वतःची शपथ वाहून सांगितलेस, ‘मी तुझ्या संततीला आकाशातील ताऱ्यांसारखे बहुगुणित करीन, आणि जो सर्व देश मी वचन दिला आहे तो तुझ्या संततीला देईन, आणि तो ते सर्वकाळ वतन म्हणून धारण करतील.’”

¹⁴तेव्हा आमचा पिता आपल्या लोकांवर जो अनर्थ आणण्याचे बोलला होता, त्यापासून तो परावृत्त झाला.

¹⁵मग मोशे वळला आणि साक्षीच्या दोन पाट्या हातात घेऊन पर्वतावरून खाली उतरला; त्या पाट्या दोन्ही बाजूंनी, पुढे व मागे लिहिलेल्या होत्या. ¹⁶त्या पाट्या आमच्या पित्याचे काम होते; आणि त्यांवरील लिखाण आमच्या पित्याचे लिखाण होते, ते पाट्यांवर कोरलेले होते.

¹⁷जेव्हा यहोशवाने लोकांच्या आरोळीचा आवाज ऐकला, तेव्हा तो मोशेला म्हणाला, “छावणीत लढाईचा आवाज आहे.”

¹⁸मोशेने उत्तर दिले, “हा विजयाच्या जयघोषाचा आवाज नाही, किंवा पराभवाच्या आक्रोशाचा आवाज नाही — मला गायनाचा आवाज ऐकू येतो.” ¹⁹मोशे छावणीजवळ आला आणि त्याने ते वासरू व नाच पाहिला, तेव्हा त्याचा क्रोध भडकला; त्याने आपल्या हातांतील पाट्या फेकून दिल्या आणि पर्वताच्या पायथ्याशी त्या फोडून टाकल्या. ²⁰त्यांनी बनवलेले वासरू त्याने घेतले, ते अग्नीत जाळले, दळून त्याची भुकटी केली, ती पाण्यावर विखरली आणि इस्राएल लोकांना ती प्यायला लावली.

²¹मोशे अहरोनाला म्हणाला, “या लोकांनी तुझे काय केले, की तू त्यांच्यावर एवढे मोठे पाप आणलेस?”

²²अहरोन म्हणाला, “माझ्या स्वामी, रागावू नकोस; हे लोक दुष्टतेकडे कसे झुकलेले आहेत हे तुला ठाऊकच आहे. ²³ते मला म्हणाले, ‘आमच्यापुढे चालतील असे देव आमच्यासाठी बनव. हा मोशे, ज्या माणसाने आम्हांला मिसर देशातून बाहेर आणले, त्याचे काय झाले ते आम्ही सांगू शकत नाही.’ ²⁴तेव्हा मी त्यांना म्हणालो, ‘ज्याच्याजवळ सोने असेल त्याने ते काढून घ्यावे.’ त्यांनी ते मला दिले; मी ते अग्नीत टाकले, आणि हे वासरू बाहेर आले.”

²⁵मोशेने पाहिले की लोक बेभान झाले होते, कारण अहरोनाने त्यांना बेभान होऊ दिले होते, आणि त्यांच्या शत्रूंच्या हास्यास्पद ठरण्याजोगे केले होते. ²⁶तेव्हा मोशे छावणीच्या दाराशी उभा राहून म्हणाला, “जो कोणी आमच्या पित्याच्या बाजूचा असेल, तो माझ्याकडे येवो!” तेव्हा सर्व लेवी त्याच्याभोवती जमले.

²⁷तो त्यांना म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: तुमच्यातील प्रत्येकाने आपली तलवार आपल्या कमरेला बांधावी. छावणीत एका दारापासून दुसऱ्या दारापर्यंत फिरत जा आणि आपापल्या भावाला, आपल्या मित्राला व आपल्या शेजाऱ्याला ठार करा.”

²⁸लेव्यांनी मोशेच्या आज्ञेप्रमाणे केले, आणि त्या दिवशी लोकांपैकी सुमारे तीन हजार पडले. ²⁹मोशे म्हणाला, “आज तुम्ही स्वतःला आमच्या पित्यासाठी वेगळे केले आहे, प्रत्येकाने आपल्या पुत्राच्या व भावाच्या किंमतीवर; म्हणून आज तो तुम्हांला आशीर्वाद देवो.”

³⁰दुसऱ्या दिवशी मोशे लोकांना म्हणाला, “तुम्ही फार मोठे पाप केले आहे. आता मी आमच्या पित्याकडे वर जातो — कदाचित मी तुमच्या पापाचे प्रायश्चित्त करू शकेन.”

³¹मग मोशे आमच्या पित्याकडे परत गेला आणि म्हणाला, “हाय, या लोकांनी फार मोठे पाप केले आहे; त्यांनी स्वतःसाठी सोन्याचे देव बनवले आहेत. ³²आता, जर तू त्यांची पापे क्षमा करशील तर बरे — पण जर नाही, तर कृपा करून जे पुस्तक तू लिहिलेस त्यातून माझे नाव पुसून टाक.” ^b b v32 देवाचे ‘पुस्तक’ हे त्याच्या मालकीच्या लोकांची त्याची नोंद आहे — लोकांना वाचवण्यासाठी मोशे त्यातील स्वतःचे स्थान अर्पण करीत आहे.

³³पण आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “ज्याने माझ्याविरुद्ध पाप केले असेल, त्याचेच नाव मी माझ्या पुस्तकातून पुसून टाकीन. ³⁴आता जा, मी तुला सांगितलेल्या ठिकाणी लोकांना घेऊन जा; माझा दूत तुझ्यापुढे चालेल. पण ज्या दिवशी मी हिशेब चुकता करीन, त्या दिवशी मी त्यांच्या पापाबद्दल त्यांना जबाबदार धरीन.”

³⁵अहरोनाने बनवलेल्या त्या वासराबरोबर लोकांनी जे केले, त्यामुळे आमच्या पित्याने त्या लोकांना मरीने पीडले.