पौलाच्या सुवार्तेला यरुशलेमेत मान्यता
पौल आपली सुवार्ता यरुशलेमला नेतो, आणि आधारस्तंभ मानले जाणारे तिच्यात काहीही भर घालत नाहीत. नंतर पेत्र भीतीपोटी परराष्ट्रीयांच्या पंक्तीतून माघार घेतो, तेव्हा पौल त्याला तोंडावर जाब विचारतो. नियमशास्त्र पाळल्याने कोणीही नीतिमान ठरत नाही; पौल आता आपल्या पित्याच्या पुत्रावरील विश्वासाने जगतो.
2 1चौदा वर्षांनंतर मी बर्णबासोबत पुन्हा यरुशलेमेस गेलो, आणि तीतालाही बरोबर घेतले. 2प्रकटीकरणाद्वारे मी तिकडे गेलो आणि जी सुवार्ता मी परराष्ट्रीयांमध्ये गाजवतो ती त्यांच्यापुढे मांडली—खाजगीत, जे प्रतिष्ठित मानले जात होते त्यांच्यापुढे—यासाठी की माझी धाव व्यर्थ होऊ नये किंवा व्यर्थ झाली नसावी. 3पण माझ्याबरोबर असलेल्या तीताला, जरी तो ग्रीक होता, तरी त्याची सुंता करण्यास भाग पाडले गेले नाही. 4हे खोट्या बंधूंमुळे झाले, ज्यांना गुपचूप आत आणले गेले होते, जे ख्रिस्त येशूमध्ये आपल्याला असलेल्या स्वातंत्र्याची हेरगिरी करण्यासाठी चोरून आत शिरले, यासाठी की आपल्याला दास बनवावे. 5आम्ही क्षणभरही त्यांच्यापुढे नमले नाही, यासाठी की सुवार्तेचे सत्य तुमच्यामध्ये टिकून राहावे. 6जे प्रतिष्ठित मानले जात होते त्यांच्याविषयी म्हणावे तर—ते काहीही असोत, मला त्याने फरक पडत नाही; आमचा पिता पक्षपात करत नाही—त्या प्रतिष्ठितांनी मला काहीच जोडले नाही. 7उलट, त्यांनी पाहिले की जसे पेत्राकडे सुंता झालेल्यांसाठीची सुवार्ता सोपवली होती, तसे बेसुंत्यांसाठीची सुवार्ता माझ्याकडे सोपवली होती. 8कारण ज्याने पेत्रामध्ये कार्य करून त्याला सुंता झालेल्यांसाठी प्रेषितपद दिले, त्यानेच माझ्यामध्येही कार्य करून मला परराष्ट्रीयांसाठी पाठवले. 9मला दिलेली कृपा ओळखून, याकोब, पेत्र व योहान—जे आधारस्तंभ मानले जात—त्यांनी मला व बर्णबासाला सहभागितेचा उजवा हात दिला: आम्ही परराष्ट्रीयांकडे जावे आणि त्यांनी सुंता झालेल्यांकडे. 10त्यांनी एवढेच मागितले की आम्ही गरिबांची आठवण ठेवावी—आणि तेच करण्यास मी उत्सुक होतो.
पौल अंत्युखियात केफाला विरोध करतो
11पण जेव्हा पेत्र अंत्युखियास आला, तेव्हा मी त्याच्या तोंडावर त्याला विरोध केला, कारण तो दोषी ठरला होता. 12याकोबाकडून काही माणसे येण्यापूर्वी तो परराष्ट्रीयांबरोबर जेवत असे; पण जेव्हा ती आली, तेव्हा सुंता झालेल्यांच्या गटाला भिऊन तो मागे हटला व स्वतःला वेगळे केले. a a v12 “सुंता झालेल्यांचा गट” — असे यहूदी ख्रिस्ती जे आग्रह धरत की परराष्ट्रीय विश्वासणाऱ्यांना पूर्णपणे स्वीकारले जाण्यासाठी त्यांची सुंता झालीच पाहिजे. 13इतर यहूदीही त्याच्या या ढोंगात सामील झाले, इतके की बर्णबासदेखील त्यांच्या ढोंगाला वाहवत गेला. 14पण जेव्हा मी पाहिले की ते सुवार्तेच्या सत्यानुसार योग्य रीतीने चालत नाहीत, तेव्हा मी सर्वांसमोर पेत्राला म्हणालो, “तू यहूदी असूनही जर यहूद्यासारखा नव्हे तर परराष्ट्रीयांसारखा राहतोस, तर मग परराष्ट्रीयांना यहूद्यांसारखे राहण्यास तू कसा भाग पाडतोस?”
15आपण स्वतः जन्माने यहूदी आहोत, परराष्ट्रीय पापी नव्हे, 16तरी आपल्याला माहीत आहे की नियमशास्त्राच्या कर्मांनी मनुष्य देवासमोर नीतिमान ठरत नाही, तर येशू ख्रिस्तावरील विश्वासाने ठरतो. म्हणून आपणही ख्रिस्त येशूवर विश्वास ठेवला, यासाठी की नियमशास्त्राच्या कर्मांनी नव्हे तर ख्रिस्तावरील विश्वासाने नीतिमान ठरावे—कारण नियमशास्त्राच्या कर्मांनी कोणीही मनुष्य नीतिमान ठरत नाही. 17पण ख्रिस्तामध्ये नीतिमान ठरण्याचा प्रयत्न करत असता, जर आपण स्वतःही पापी आढळलो, तर मग ख्रिस्त पापाचा सेवक आहे काय? मुळीच नाही! 18कारण जे मी पाडून टाकले तेच जर मी पुन्हा बांधले, तर मी स्वतःला अपराधी ठरवतो. 19कारण नियमशास्त्राद्वारे मी नियमशास्त्राला मेलो, यासाठी की मी आमच्या पित्यासाठी जगावे. 20मी ख्रिस्ताबरोबर वधस्तंभावर खिळला गेलो आहे. आता जगतो तो मी नव्हे, तर माझ्यामध्ये ख्रिस्त जगतो. आता देहात जे जीवन मी जगतो, ते आमच्या पित्याच्या पुत्रावरील विश्वासाने जगतो, ज्याने माझ्यावर प्रीती केली आणि माझ्यासाठी स्वतःला दिले. 21मी आमच्या पित्याची कृपा नाकारत नाही; जर नीतिमत्ता नियमशास्त्राद्वारे मिळते, तर ख्रिस्त व्यर्थ मेला.