उत्पत्ति 11

11 ¹त्या वेळी सर्व पृथ्वीवर एकच भाषा होती आणि सर्वजण एकसारखे बोलत असत. ²आणि पूर्वेकडे प्रवास करत असता त्यांना शिनार देशात एक मैदान सापडले आणि तेथे ते वस्ती करून राहिले. ³ते एकमेकांना म्हणाले, “चला, आपण विटा करू आणि त्या भाजून घट्ट करू.” त्यांनी दगडाऐवजी विटा वापरल्या आणि चुन्याऐवजी डांबर वापरले. ⁴मग ते म्हणाले, “चला, आपण आपल्यासाठी एक नगर व एक बुरूज बांधू, ज्याचे शिखर आकाशाला भिडेल; असे करून आपण आपले नाव कमवू, नाहीतर आपण सर्व पृथ्वीवर विखरून जाऊ.”

⁵परंतु ती माणसे जे नगर व बुरूज बांधत होती, ते पाहण्यासाठी आमचा पिता खाली उतरला. ^a a v5 आमचा पिता, जो सर्वत्र आहे, त्याच्याविषयी “खाली उतरला” असे म्हटले आहे — तो कार्य करण्यासाठी जवळ येतो, हे मानवी भाषेत सांगण्याचा हा प्रकार आहे.

⁶आणि आमचा पिता म्हणाला, “पाहा, हे लोक एकच आहेत आणि त्या सर्वांची भाषा एकच आहे; आणि ही तर त्यांच्या कृत्यांची केवळ सुरुवात आहे. आता ते जे काही करायचे योजतील ते त्यांना अशक्य होणार नाही. ⁷चला, आपण खाली जाऊन तेथे त्यांची भाषा अशी गोंधळून टाकू, की एकाला दुसऱ्याची भाषा समजू नये.”

⁸म्हणून आमच्या पित्याने त्यांना तेथून सर्व पृथ्वीवर विखरून टाकले आणि त्यांनी ते नगर बांधण्याचे थांबवले. ⁹म्हणून त्या नगराचे नाव बाबेल पडले, कारण तेथे आमच्या पित्याने सर्व पृथ्वीची भाषा गोंधळून टाकली आणि तेथून त्याने त्यांना सर्व पृथ्वीवर विखरून टाकले. ^b b v9 बाबेल हे नाव “गोंधळ” या शब्दासारखे वाटते — ज्या ठिकाणी आमच्या पित्याने मानवी भाषा गोंधळून टाकली, त्याची ती खूण आहे.

शेमची वंशावळ

¹⁰ही शेमची वंशावळ आहे: जलप्रलयानंतर दोन वर्षांनी, शेम शंभर वर्षांचा असताना त्याला अर्पक्षद झाला. ¹¹अर्पक्षद झाल्यावर शेम पाचशे वर्षे जगला आणि त्याला आणखी मुले व मुली झाली.

¹²अर्पक्षद पस्तीस वर्षांचा झाला तेव्हा त्याला शेलह झाला. ¹³शेलह झाल्यावर अर्पक्षद चारशे तीन वर्षे जगला आणि त्याला आणखी मुले व मुली झाली.

¹⁴शेलह तीस वर्षांचा झाला तेव्हा त्याला एबर झाला. ¹⁵एबर झाल्यावर शेलह चारशे तीन वर्षे जगला आणि त्याला आणखी मुले व मुली झाली.

¹⁶एबर चौतीस वर्षांचा झाला तेव्हा त्याला पेलेग झाला. ¹⁷पेलेग झाल्यावर एबर चारशे तीस वर्षे जगला आणि त्याला आणखी मुले व मुली झाली.

¹⁸पेलेग तीस वर्षांचा झाला तेव्हा त्याला रऊ झाला. ¹⁹रऊ झाल्यावर पेलेग दोनशे नऊ वर्षे जगला आणि त्याला आणखी मुले व मुली झाली.

²⁰रऊ बत्तीस वर्षांचा झाला तेव्हा त्याला सरूग झाला. ²¹सरूग झाल्यावर रऊ दोनशे सात वर्षे जगला आणि त्याला आणखी मुले व मुली झाली.

²²सरूग तीस वर्षांचा झाला तेव्हा त्याला नाहोर झाला. ²³नाहोर झाल्यावर सरूग दोनशे वर्षे जगला आणि त्याला आणखी मुले व मुली झाली.

²⁴नाहोर एकोणतीस वर्षांचा झाला तेव्हा त्याला तेरह झाला. ²⁵तेरह झाल्यावर नाहोर एकशे एकोणीस वर्षे जगला आणि त्याला आणखी मुले व मुली झाली.

²⁶तेरह सत्तर वर्षांचा झाला तेव्हा त्याला अब्राम, नाहोर व हारान झाले.

तेरहचे कुटुंब

²⁷तेरहची वंशावळ ही आहे. तेरहला अब्राम, नाहोर व हारान झाले; आणि हारानला लोट झाला. ²⁸हारान आपल्या जन्मभूमीत, म्हणजे खास्द्यांच्या ऊर नगरात, आपला बाप तेरह जिवंत असतानाच मरण पावला. ²⁹अब्राम व नाहोर यांनी लग्ने केली; अब्रामाच्या बायकोचे नाव साराय आणि नाहोराच्या बायकोचे नाव मिल्का होते; ती हारानाची मुलगी होती, आणि हारान इस्काचाही बाप होता. ³⁰साराय वांझ होती; तिला मूलबाळ नव्हते. ³¹तेरहने आपला मुलगा अब्राम, हारानाचा मुलगा म्हणजे आपला नातू लोट, आणि अब्रामाची बायको म्हणजे आपली सून साराय यांना घेतले आणि कनान देशाकडे जाण्यासाठी खास्द्यांच्या ऊर नगरातून निघाला; ते हारान येथे पोहोचले आणि तेथे वस्ती करून राहिले. ³²तेरह दोनशे पाच वर्षे जगला आणि हारान येथे मरण पावला.