हबक्कूक 1

1 ¹हबक्कूक संदेष्ट्याला झालेला देववाणीचा दृष्टान्त. ²किती वेळ, माझ्या पित्या, मी मदतीसाठी आरोळी मारावी आणि तू ऐकणार नाहीस? मी तुला ओरडून सांगतो, “जुलूम!” तरी तू तारीत नाहीस.

चोहीकडे जुलूम

³अशा दुष्टपणाकडे तू मला का पाहायला लावतोस, आणि अन्याय घडत असताना तू नुसता का पाहत राहतोस? नाश आणि जुलूम माझ्यासमोर आहेत; कलह उठतो आणि भांडण चोहीकडे पसरते. ⁴म्हणून नियमशास्त्र लुळे पडले आहे, आणि न्याय कधीच होत नाही. कारण दुष्ट लोक नीतिमानांना घेरतात; म्हणून न्याय विपरीत होऊन बाहेर येतो.

मी काय करीत आहे ते पाहा

⁵“राष्ट्रांमध्ये पाहा, आणि न्याहाळा—अगदी थक्क व्हा! कारण तुमच्या दिवसांत मी असे एक कार्य करीत आहे की, ते तुम्हांला सांगितले तरी तुमचा त्यावर विश्वास बसणार नाही. ⁶कारण पाहा—मी बाबेलच्या लोकांना उठवीत आहे, ते कठोर व उतावळे राष्ट्र, जे स्वतःची नसलेली वस्तिस्थाने बळकावण्यासाठी पृथ्वीच्या विस्तारावरून कूच करीत जातात. ⁷ते भीतिदायक व भयंकर आहेत; त्यांचा न्याय आणि त्यांचा मान त्यांच्याखेरीज दुसऱ्या कोणाकडूनही येत नाही. ⁸त्यांचे घोडे बिबट्यांहून चपळ आहेत, संध्याकाळच्या लांडग्यांहून क्रूर आहेत. त्यांचे स्वार पुढे धाव घेतात; त्यांचे स्वार दुरून येतात, गिळण्यास त्वरा करणाऱ्या गरुडाप्रमाणे उडत येतात. ⁹ते सर्व जुलूम करण्यासाठी येतात, प्रत्येकाचे तोंड पुढे रेटत असते; ते वाळूप्रमाणे बंदिवानांना गोळा करतात. ¹⁰ते राजांची थट्टा करतात, आणि अधिकारी त्यांच्या दृष्टीने हसण्यासारखे असतात. ते प्रत्येक किल्ल्याला हसतात; ते मातीचे चढाव रचतात आणि तो घेतात. ¹¹मग ते वाऱ्यासारखे झपाट्याने पुढे जातात आणि निघून जातात—दोषी माणसे, ज्यांचे स्वतःचे सामर्थ्य हाच त्यांचा देव आहे.”

तू अनादिकालापासून नाहीस काय?

¹²हे माझ्या पित्या, माझ्या पवित्र देवा, तू अनादिकालापासून नाहीस काय? आम्ही मरणार नाही. माझ्या पित्या, तू त्यांना न्यायदंडासाठी नेमले आहेस; हे माझ्या खडका, तू त्यांना शिक्षेसाठी स्थापले आहेस. ^a a v12 खडक हे आमच्या पित्याचे जुन्या करारातील सर्वांत प्राचीन काव्यात्मक नावांपैकी एक आहे—भक्कम, अढळ, करारात विश्वासू. न्यायदंड कोसळत असतानाही हबक्कूक आश्वासनासाठी त्या खडकाकडे वळतो. ¹³तुझे डोळे इतके निर्मळ आहेत की ते दुष्कृत्याकडे पाहू शकत नाहीत, आणि तू अन्यायाकडे टक लावून पाहू शकत नाहीस. मग विश्वासघातक्यांकडे तू का पाहत राहतोस, आणि दुष्ट माणूस आपल्याहून अधिक नीतिमान असलेल्याला गिळंकृत करीत असताना तू का स्तब्ध राहतोस? ¹⁴तू माणसाला समुद्रातील माशांसारखे केले आहेस, ज्यांच्यावर कोणी अधिपती नाही अशा सरपटणाऱ्या प्राण्यांसारखे केले आहेस. ¹⁵तो त्या सर्वांना गळाने वर काढतो; तो आपल्या जाळ्याने त्यांना ओढून बाहेर काढतो; तो आपल्या पागराने त्यांना गोळा करतो, आणि म्हणून तो हर्ष करतो व आनंदित होतो. ¹⁶म्हणून तो आपल्या जाळ्याला यज्ञ अर्पितो आणि आपल्या पागराला अर्पणे वाहतो; कारण त्यांच्यायोगे तो धनवान होतो आणि त्याचे अन्न विपुल होते. ¹⁷मग तो आपले जाळे रिकामे करीतच राहणार काय, आणि सर्वकाळ दयेवाचून राष्ट्रांचा वध करीतच राहणार काय?