गुंजणाऱ्या पंखांची भूमी
एका दूरच्या, भयावह राष्ट्राचे दूत लव्हाळ्याच्या नावांतून वेगाने येतात. पण आमचा पिता म्हणतो की मी फक्त शांत राहून पाहीन, सूर्यप्रकाशातील उष्णतेसारखा, कापणीच्या आधीच्या क्षणापर्यंत. मग तो कोंब छाटून टाकील. त्यानंतर तेच लोक स्वतः सीयोन पर्वतावर भेटी घेऊन येतात.
18 1अहो, गुंजणाऱ्या पंखांच्या भूमी, कूशाच्या नद्यांपलीकडल्या भूमी, 2जी समुद्रामार्गे दूत पाठवते, पाण्यांवरून लव्हाळ्याच्या नावांतून. जा, वेगवान दूतांनो, उंच व गुळगुळीत कातडीच्या राष्ट्राकडे, जवळून व दुरून भीती वाटावी अशा लोकांकडे, बलाढ्य व तुडवून टाकणाऱ्या राष्ट्राकडे, ज्याची भूमी नद्या विभागतात. 3अहो जगातील सर्व रहिवाशांनो, तुम्ही जे पृथ्वीवर वस्ती करता: जेव्हा पर्वतांवर निशाण उभारले जाईल, तेव्हा पाहा! जेव्हा कर्णा वाजेल, तेव्हा ऐका!
4कारण आमच्या पित्याने मला असे सांगितले: मी स्तब्ध राहीन, आणि माझ्या निवासस्थानातून मी पाहत राहीन, सूर्यप्रकाशातील स्वच्छ उष्म्यासारखा, कापणीच्या उकाड्यातील दंवाच्या ढगासारखा.
5कारण कापणीच्या आधी, जेव्हा फुलोरा संपेल आणि कळी पिकत जाणाऱ्या द्राक्षात बदलेल, तेव्हा आमचा पिता कोयत्यांनी फांद्यांचे कोंब कापून टाकील, आणि पसरलेल्या फांद्या तो काढून टाकील व छाटून टाकील. 6त्या सर्व पर्वतांवरील शिकारी पक्ष्यांसाठी व पृथ्वीवरील पशूंसाठी टाकून दिल्या जातील. शिकारी पक्षी त्यांवर उन्हाळा घालवतील, आणि पृथ्वीवरील सर्व पशू त्यांवर हिवाळा घालवतील. 7त्या वेळी स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्याला भेटी आणल्या जातील, उंच व गुळगुळीत कातडीच्या लोकांकडून, जवळून व दुरून भीती वाटावी अशा लोकांकडून, बलाढ्य व तुडवून टाकणाऱ्या राष्ट्राकडून, ज्याची भूमी नद्या विभागतात—स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्याच्या नावाच्या स्थानाकडे, म्हणजे सीयोन पर्वताकडे.