यशया 29

29 ¹अरीएला, हाय तुला! अरीएला, ज्या नगरात दाविदाने तळ दिला! वर्षामागून वर्ष जोडा; सण फिरून फिरून येऊ द्या. ²तरी मी अरीएलावर कठोरपणे दाब आणीन, आणि तेथे शोक व विलाप होईल; ती माझ्यासाठी वेदीच्या चुलीसारखी होईल. ³मी तुझ्याभोवती सर्व बाजूंनी तळ देईन; मी भिंतीने तुला वेढा घालीन आणि तुझ्याविरुद्ध मोर्चे उभारीन. ⁴तू खाली आणली जाशील; भूमीवरून तू बोलशील, आणि तुझे शब्द धुळीत दबले जातील. तुझा आवाज भूताच्या आवाजासारखा जमिनीतून येईल, आणि तुझे बोलणे धुळीतून कुजबुजेल. ⁵पण तुझ्या शत्रूंचा समुदाय बारीक धुळीसारखा होईल, आणि निर्दयांचा समुदाय उडणाऱ्या भुसासारखा होईल. आणि हे एका क्षणात, अचानक घडेल. ⁶स्वर्गातील सैन्यांचा पिता तुझ्याकडे गडगडाट, भूकंप व मोठ्या गर्जनेसह, वावटळ, वादळ व गिळंकृत करणाऱ्या अग्नीच्या ज्वालेसह येईल. ⁷आणि अरीएलाविरुद्ध युद्ध करणाऱ्या सर्व राष्ट्रांचा समुदाय, तिच्याविरुद्ध व तिच्या गडाविरुद्ध लढणारे आणि तिच्यावर कठोरपणे दाब आणणारे सर्वजण, स्वप्नासारखे, रात्रीच्या दृष्टान्तासारखे होतील. ⁸जसे भुकेला माणूस आपण खात आहोत असे स्वप्न पाहतो, आणि त्याची भूक न भागताच जागा होतो; किंवा जसे तहानलेला माणूस आपण पीत आहोत असे स्वप्न पाहतो, आणि त्याची तहान न शमताच थकून जागा होतो. तसेच सियोन पर्वताविरुद्ध लढणाऱ्या सर्व राष्ट्रांच्या समुदायाचे होईल. ⁹थक्क व स्तंभित व्हा; स्वतःला आंधळे करा आणि आंधळे व्हा! ते मस्त आहेत, पण द्राक्षारसाने नव्हे; ते झोकांड्या खातात, पण मद्याने नव्हे. ¹⁰कारण आमच्या पित्याने तुमच्यावर गाढ झोपेचा आत्मा ओतला आहे; त्याने तुमचे डोळे, म्हणजे संदेष्टे, बंद केले आहेत, आणि तुमची मस्तके, म्हणजे द्रष्टे, झाकली आहेत. ¹¹सगळा दृष्टान्त तुमच्यासाठी शिक्कामोर्तब केलेल्या गुंडाळीच्या शब्दांसारखा आहे. जेव्हा ती वाचता येणाऱ्याला देऊन म्हणतात, “कृपया हे वाचा,” तेव्हा तो म्हणतो, “मला वाचता येत नाही; ती शिक्कामोर्तब केलेली आहे.” ¹²जेव्हा ती गुंडाळी वाचता न येणाऱ्याला देऊन म्हणतात, “हे वाचा,” तेव्हा तो म्हणतो, “मला वाचता येत नाही.”

¹³सार्वभौम पिता म्हणाला: “हे लोक आपल्या मुखाने माझ्याजवळ येतात आणि आपल्या ओठांनी माझा सन्मान करतात, पण त्यांचे हृदय माझ्यापासून दूर आहे; त्यांचे माझ्याविषयीचे भय हे माणसांनी शिकवलेला नियम आहे, ¹⁴म्हणून, पाहा, मी या लोकांबरोबर पुन्हा अद्भुते करीन, अद्भुतावर अद्भुत; त्यांच्या ज्ञान्यांचे ज्ञान नष्ट होईल, आणि त्यांच्या समंजसांची समज लोप पावेल.” ¹⁵हाय त्यांना जे आपल्या योजना आमच्या पित्यापासून लपवण्यासाठी खोल जातात, ज्यांची कृत्ये अंधारात केली जातात, जे म्हणतात, “आम्हांला कोण पाहतो? आम्हांला कोण ओळखतो?”

¹⁶तुम्ही सगळे कसे उलटेपालटे करता! कुंभाराला त्याच्या मातीसारखे मानावे का?— जणू घडवलेली वस्तू आपल्या घडवणाऱ्याला म्हणू शकते, “त्याने मला घडवले नाही,” किंवा आकार दिलेली वस्तू आकार देणाऱ्याला म्हणू शकते, “त्याला काहीच कळत नाही”?

¹⁷थोडाच काळ लोटला की लबानोनाचे सुपीक शेतात रूपांतर होणार नाही का, आणि सुपीक शेत रानासारखे गणले जाणार नाही का? ¹⁸त्या दिवशी बहिरे गुंडाळीचे शब्द ऐकतील, आणि अंधुकपणा व अंधारातून आंधळ्यांचे डोळे पाहतील. ¹⁹नम्र लोक आमच्या पित्यामध्ये नवा आनंद मिळवतील, आणि मानवजातीतील गरीब इस्राएलाच्या पवित्र प्रभूमध्ये, आमच्या पित्यामध्ये, आनंद करतील. ²⁰कारण निर्दय राहणार नाहीत आणि टवाळखोर संपून जातील; वाईटावर टपलेले सर्वजण छाटले जातील, ²¹जे एका शब्दाने माणसाला पापी ठरवतात, जे वेशीत न्यायाचे रक्षण करणाऱ्यासाठी सापळा रचतात, आणि पोकळ युक्तिवादांनी योग्य असणाऱ्याला बाजूला सारतात. ^a a v21 नगराची वेस हे प्राचीन काळचे न्यायालय होते, जिथे कायदेशीर वाद ऐकले जात आणि न्यायनिवाडा दिला जात असे.

²²म्हणून, ज्याने अब्राहामाला खंडणी देऊन सोडवले, तो आमचा पिता याकोबाच्या घराण्याविषयी असे म्हणतो: “याकोब यापुढे लज्जित होणार नाही, यापुढे त्याचा चेहरा फिकट पडणार नाही. ²³कारण जेव्हा तो आपली मुले, त्यांच्यामध्ये असलेले माझ्या हातांचे काम पाहील, तेव्हा ते माझे नाव पवित्र मानतील; ते याकोबाच्या पवित्र प्रभूला पवित्र मानतील आणि आमच्या पित्याचा धाक बाळगतील. ^b b v23 जेव्हा आमचा पिता आपली मुले पाहतो — जी त्याच्याच हातांनी घडवलेली आहेत — तेव्हा त्याच्या नावाचा सन्मान होतो. त्याने घडवलेली मुले जेव्हा त्याच्याकडे वळतात, तेव्हा पुनर्स्थापना सुरू होते. ²⁴जे आत्म्याने भरकटतात ते समजूतदार होतील, आणि जे कुरकुर करतात ते शिक्षण स्वीकारतील.”