जिवावर कोणीही ताबा मिळवू शकत नाही असा अग्नी
शिक्षकांचा अधिक कठोर न्याय होतो, आणि त्याचे कारण जीभ आहे: ती सुकाणू आहे, ठिणगी आहे, कोणालाही न आवरता येणारे विष आहे. जे तोंड आपल्या पित्याला धन्य म्हणते, तेच त्याच्या प्रतिरूपात घडवलेल्या माणसांना शाप देते. खरे ज्ञान कटू महत्त्वाकांक्षेतून नव्हे, तर शांतिप्रिय, दयाळू आचरणातून दिसून येते.
3 1माझ्या बंधुभगिनींनो, तुमच्यापैकी पुष्कळांनी शिक्षक होऊ नये, कारण आम्हा शिक्षकांचा अधिक कडक न्याय होणार आहे, हे तुम्हांला ठाऊक आहे. 2कारण आपण सर्वच अनेक प्रकारे अडखळतो. जो बोलण्यात कधीच अडखळत नाही, तो परिपक्व मनुष्य असून आपल्या संपूर्ण शरीरावरही ताबा ठेवण्यास समर्थ आहे. 3घोड्यांनी आपली आज्ञा पाळावी म्हणून आपण त्यांच्या तोंडात लगाम घालतो, आणि तेव्हा त्यांचे संपूर्ण शरीरही आपण वळवतो. 4जहाजांचाही विचार करा: ती इतकी मोठी असून प्रचंड वाऱ्यांनी लोटली जात असली, तरी एका लहानशा सुकाणूने ती, चालकाच्या इच्छेप्रमाणे, हवीकडे वळवली जातात. 5त्याचप्रमाणे जीभ हा शरीराचा एक लहान अवयव आहे, तरी ती मोठमोठ्या गोष्टींची बढाई मारते. पाहा, केवढ्याशा लहान ठिणगीने केवढे मोठे रान पेटते! 6जीभ हा अग्नी आहे, दुष्टतेचे एक विश्व आहे; ती आपल्या शरीराच्या अवयवांत अशी बसलेली आहे की ती संपूर्ण शरीराला डागाळते, जीवनाचा सारा प्रवाह पेटवते, आणि ती स्वतः नरकाच्या अग्नीने पेटवली जाते. a a v6 गेहेन्ना म्हणजे यरुशलेमबाहेरची हिन्नोमाची दरी, जिथे केरकचरा जाळला जात असे; ती अंतिम न्यायाचे चित्र बनली — येथे तिचा अर्थ नरक असा आहे. 7प्रत्येक प्रकारचे पशू, पक्षी, सरपटणारे प्राणी व समुद्रातील जीव माणसाकडून वठणीवर आणले जातात व आणले गेले आहेत; 8पण जिभेला वठणीवर आणणे कोणाही माणसाला शक्य नाही. ती अस्वस्थ, अनिवार दुष्टाई असून प्राणघातक विषाने भरलेली आहे. 9तिच्याने आपण आमच्या पित्याचा धन्यवाद करतो; आणि तिच्यानेच आमच्या पित्याच्या प्रतिरूपात निर्मिलेल्या माणसांना शाप देतो. 10एकाच मुखातून आशीर्वाद व शाप निघतात. माझ्या बंधुभगिनींनो, असे व्हायला नको. 11झऱ्यातून एकाच फटीतून गोड आणि कडू असे दोन्ही पाणी बाहेर पडते काय? 12बंधुभगिनींनो, अंजिराच्या झाडाला जैतुनाची फळे किंवा द्राक्षवेलीला अंजिरे येतील काय? त्याचप्रमाणे खाऱ्या झऱ्यातून गोड पाणीही निघू शकत नाही.
वरून येणारे ज्ञान
13तुमच्यामध्ये ज्ञानी व समंजस कोण आहे? त्याने आपल्या चांगल्या वागणुकीद्वारे, ज्ञानाच्या नम्रतेने, आपली कृत्ये दाखवावीत. 14पण जर तुमचे अंतःकरण कडवट मत्सराने व स्वार्थी महत्त्वाकांक्षेने भरलेले असेल, तर बढाई मारू नका व सत्याविरुद्ध खोटे बोलू नका. 15हे ज्ञान वरून खाली उतरणारे नाही, तर पार्थिव, आत्मारहित व सैतानी आहे. 16कारण जिथे मत्सर व स्वार्थी महत्त्वाकांक्षा असते, तिथे अव्यवस्था व प्रत्येक नीच कृत्य असते. 17वरून येणारे ज्ञान असे आहे: प्रथम शुद्ध, मग शांतिप्रिय, सौम्य, समजूतदार, दया व चांगल्या फळांनी भरलेले, पक्षपातरहित व निष्कपट. 18आणि शांति करणाऱ्यांकडून शांतीत नीतिमत्तेच्या पिकाचे बीज पेरले जाते.