यिर्मया 42

42 ¹मग सैन्याचे सर्व सरदार, कारेहाचा मुलगा योहानान व होशायाचा मुलगा यजन्या, आणि लहानापासून थोरापर्यंत सर्व लोक जवळ आले, ²आणि यिर्मया संदेष्ट्याला म्हणाले, “कृपया आमची विनंती ऐका: आमच्यासाठी, या सर्व शेषासाठी तुमच्या पित्याजवळ प्रार्थना करा—कारण आपण पाहता तसे, पुष्कळांतून आम्ही थोडकेच उरलो आहोत, ³यासाठी की तुमचा पिता आम्हांला कोणत्या मार्गाने जावे व काय करावे हे दाखवील.”

⁴यिर्मया संदेष्टा त्यांना म्हणाला, “मी तुमचे ऐकले आहे. तुम्ही मागता तसे मी तुमच्या पित्याजवळ प्रार्थना करीन आणि तुमचा पिता जे काही उत्तर देईल ते सर्व, काहीही न लपवता, तुम्हांला सांगेन.”

⁵त्यांनी यिर्मयाला सांगितले, “तुमचा पिता तुम्हांला जे काही सांगण्यास पाठवील त्या सर्वांप्रमाणे जर आम्ही वागलो नाही, तर आमचा पिता आमच्याविरुद्ध खरा व विश्वासू साक्षी असो. ⁶बरे असो वा वाईट, ज्याच्याकडे आम्ही तुम्हांला पाठवत आहोत त्या आमच्या पित्याची वाणी आम्ही पाळू, यासाठी की आमच्या पित्याची वाणी पाळल्याने आमचे कल्याण होईल.”

⁷दहा दिवसांनंतर आमच्या पित्याचे वचन यिर्मयाकडे आले. ⁸तेव्हा त्याने कारेहाचा मुलगा योहानान, त्याच्याबरोबरचे सर्व सरदार, आणि लहानापासून थोरापर्यंत सर्व लोक यांना बोलावले,

⁹आणि म्हणाला, “ज्याच्याकडे तुमची विनंती मांडण्यास तुम्ही मला पाठवले, तो इस्राएलाचा आमचा पिता असे म्हणतो:

¹⁰जर तुम्ही खरोखर या देशात राहाल, तर मी तुम्हांला बांधीन, मोडणार नाही; तुम्हांला लावीन, उपटणार नाही—कारण मी तुमच्यावर आणलेल्या अरिष्टाबद्दल मला अनुताप होत आहे.

¹¹बाबेलाच्या ज्या राजाला तुम्ही आता भिता, त्याला भिऊ नका. त्याला भिऊ नका, आमचा पिता म्हणतो, कारण तुम्हांला तारण्यास व त्याच्या हातून सोडवण्यास मी तुमच्याबरोबर आहे.

¹²मी तुमच्यावर कळवळा करीन, यासाठी की बाबेलाचा राजा तुमच्यावर कळवळा करील आणि तुम्हांला तुमच्या देशात परत जाऊ देईल.

¹³पण जर तुम्ही तुमच्या पित्याची वाणी न पाळता म्हणाल, ‘आम्ही या देशात राहणार नाही,’ ¹⁴आणि म्हणाल, ‘नाही, आम्ही मिसरला जाऊ, जेथे आम्हांला युद्ध दिसणार नाही, कर्ण्याचा नाद ऐकू येणार नाही, भाकरीसाठी कधी भुकेले होणार नाही, आणि तेथे राहू,’ ¹⁵तर हे यहूदाच्या शेषा, आमच्या पित्याचे वचन ऐका. स्वर्गातील सैन्यांचा पिता, इस्राएलाचा पिता असे म्हणतो: जर तुम्ही मिसरला जाऊन तेथे वस्ती करण्याचा निश्चय केला असेल, ¹⁶तर ज्या तलवारीची तुम्हांला भीती वाटते ती मिसरात तुम्हांला गाठील, ज्या दुष्काळाचे तुम्हांला भय वाटते तो मिसरात तुमच्या पाठोपाठ येईल, आणि तेथे तुम्ही मराल. ¹⁷मिसरात वस्ती करण्याचा निश्चय करणारे सर्वजण तलवार, दुष्काळ व मरीने मरतील; मी त्यांच्यावर आणत असलेल्या अरिष्टातून कोणीही वाचणार नाही किंवा निसटणार नाही.

¹⁸स्वर्गातील सैन्यांचा पिता, इस्राएलाचा पिता असे म्हणतो: जसा माझा राग व क्रोध यरुशलेमेच्या रहिवाशांवर ओतला गेला, तसाच तुम्ही मिसरात जाल तेव्हा माझा क्रोध तुमच्यावर ओतला जाईल. तुम्ही शाप, धास्ती, थट्टा व अपमान यांचे विषय व्हाल, आणि पुन्हा कधी हे स्थान पाहणार नाही.”

¹⁹“हे यहूदाच्या शेषा, आमच्या पित्याने तुम्हांला सांगितले आहे: मिसरला जाऊ नका. आज मी तुम्हांला बजावतो हे निश्चयाने जाणा. ²⁰तुम्ही आपल्या जिवांचे मोल देऊन स्वतःला फसवले, कारण तुम्ही मला तुमच्या पित्याकडे पाठवून म्हणाला, ‘आमच्यासाठी आमच्या पित्याजवळ प्रार्थना करा; तो जे काही सांगेल ते आम्हांला सांगा आणि आम्ही ते करू.’ ²¹आज मी तुम्हांला सांगितले, पण त्याने मला तुम्हांला सांगण्यास पाठवलेल्या कशातही तुम्ही तुमच्या पित्याची वाणी पाळली नाही. ²²म्हणून हे निश्चयाने जाणा: ज्या ठिकाणी तुम्ही वस्ती करू इच्छिता तेथे तुम्ही तलवार, दुष्काळ व मरीने मराल.”