ईयोब 21

21 ¹तेव्हा इयोबाने उत्तर दिले: ²"माझ्या शब्दांकडे नीट लक्ष द्या, आणि तेवढेच सांत्वन तुम्ही मला द्या. ³मी बोलतो तोवर माझी गय करा, आणि माझे बोलणे झाल्यावर तुम्ही थट्टा करत राहा. ⁴माझ्याविषयी म्हणाल, तर माझी तक्रार का केवळ माणसाविरुद्ध आहे? मग माझा धीर का सुटू नये? ⁵माझ्याकडे पाहा आणि थक्क व्हा, आणि आपला हात तोंडावर ठेवा. ⁶जेव्हा मला त्याची आठवण होते, तेव्हा मी भयभीत होतो, आणि माझे शरीर थरथर कापते. ⁷दुष्ट लोक जिवंत का राहतात, म्हातारे होत आणि सामर्थ्यात वाढत का जातात? ⁸त्यांची मुले त्यांच्याजवळ, त्यांच्या डोळ्यांसमोर स्थिरावलेली व सुरक्षित असतात, आणि त्यांची संतती त्यांच्या नजरेसमोर असते. ⁹त्यांची घरे सुरक्षित व भयमुक्त असतात, आणि देवाची छडी त्यांच्यावर पडत नाही. ¹⁰त्यांचा बैल फळतो व कधी चुकत नाही; त्यांची गाय वितते व तिचा गर्भपात होत नाही. ¹¹ते आपल्या लहानग्यांना कळपासारखे मोकळे सोडतात, आणि त्यांची मुले उड्या मारत खेळतात. ¹²ते डफ आणि वीणा वाजवत गातात, आणि पावाच्या नादावर आनंद करतात. ¹³ते आपले दिवस भरभराटीत घालवतात, आणि शांतीने खाली कबरेत उतरतात. ¹⁴तरीही ते देवाला म्हणतात, ‘आम्हांला एकटे सोड! तुझे मार्ग जाणून घेण्याची आम्हांला इच्छा नाही. ¹⁵सर्वसमर्थ तो कोण की आम्ही त्याची सेवा करावी? आणि त्याची प्रार्थना करून आम्हांला काय लाभ होणार?’ ¹⁶पण त्यांची भरभराट त्यांच्याच हातात नाही; दुष्टांच्या मसलतीशी माझा काही संबंध नको. ¹⁷दुष्टांचा दिवा किती वेळा विझवला जातो? त्यांच्यावर किती वेळा विपत्ती कोसळते? देव आपल्या क्रोधात किती वेळा दुःखे वाटतो? ¹⁸ते वाऱ्यापुढील गवताच्या काडीसारखे किती वेळा होतात, वादळाने उडवून नेलेल्या भुसासारखे? ¹⁹तुम्ही म्हणता, ‘देव माणसाची शिक्षा त्याच्या मुलांसाठी साठवून ठेवतो.’ त्याने त्या माणसालाच फेड द्यावी, म्हणजे त्याला ते कळेल. ²⁰त्याच्या स्वतःच्या डोळ्यांनी त्याचा नाश पाहावा, आणि त्याने सर्वसमर्थाचा क्रोध प्यावा. ²¹कारण त्याचे महिने कापले गेल्यावर, त्याच्यामागे राहिलेल्या आपल्या कुटुंबाची त्याला काय पर्वा? ²²उच्चस्थांचा न्याय जो करतो त्या देवाला कोणी ज्ञान शिकवू शकेल काय? ²³एखादा माणूस पूर्ण जोमात मरतो, पूर्णपणे निवांत व सुरक्षित, ²⁴त्याचे शरीर पुष्ट झालेले आणि त्याच्या हाडांची मज्जा अजून ओलसर असते. ²⁵दुसरा एखादा कडवट जिवाने मरतो, कधी कसलेही सुख न चाखता. ²⁶दोघेही एकत्र मातीत पडतात, आणि किडे त्या दोघांना झाकून टाकतात. ²⁷पाहा, मला तुमचे विचार माहीत आहेत, आणि माझ्यावर अन्याय करण्याचे तुमचे कट मला ठाऊक आहेत. ²⁸कारण तुम्ही म्हणता, ‘त्या थोर माणसाचे घर आता कोठे आहे? दुष्ट राहत होते तो तंबू कोठे आहे?’ ²⁹वाटेने प्रवास करणाऱ्यांना तुम्ही कधी विचारले नाही काय? ते देतात तो पुरावा तुम्ही मान्य करणार नाही काय, ³⁰की विपत्तीच्या दिवशी दुष्ट माणूस वाचवला जातो, क्रोधाच्या दिवशी त्याला सोडवले जाते? ³¹त्याच्या वागणुकीबद्दल त्याच्या तोंडावर त्याला कोण जाब विचारतो, आणि त्याने केले त्याची त्याला कोण फेड देतो? ³²त्याला कबरेकडे वाहून नेले जाते, आणि त्याच्या थडग्यावर पहारा ठेवला जातो. ³³दरीची माती त्याला गोड लागते; प्रत्येकजण त्याच्यामागे जातो, आणि त्याच्यापुढे गेलेले असंख्य आहेत. ³⁴मग तुम्ही पोकळ शब्दांनी मला सांत्वन कसे देऊ शकता? तुमची उत्तरे केवळ असत्यच आहेत."