जर मला तो सापडला असता तर!
ईयोबाला भांडण नव्हे, न्यायालय हवे आहे. देव कोठे राहतो ते सापडले असते, तर त्याने आपला खटला मांडला असता आणि तो निर्दोष सुटला असता. पण देव ना पूर्वेला आहे ना पश्चिमेला, आणि त्याला वाटेल तेच तो करतो. ईयोब म्हणतो की तो सोन्यासारखा बाहेर येईल, आणि तरीही भयभीतच राहतो.
23 1मग ईयोबाने उत्तर दिले: 2"आजही माझी तक्रार कडवट आहे; माझ्या कण्हण्याकडे न पाहता त्याचा हात माझ्यावर जड आहे. 3तो कोठे सापडेल हे मला ठाऊक असते तर किती बरे झाले असते, म्हणजे मी त्याच्या निवासस्थानी जाऊ शकलो असतो! 4मी त्याच्यापुढे माझी बाजू मांडली असती आणि माझे तोंड युक्तिवादांनी भरले असते. 5तो मला जी उत्तरे देईल ती वचने मी शिकून घेतली असती आणि तो मला काय सांगेल हे मी समजून घेतले असते. 6तो आपल्या महान सामर्थ्याने माझ्याशी वाद घालील काय? नाही—तो नक्कीच माझे ऐकून घेईल. 7तेथे एक सरळ मनुष्य त्याच्याशी युक्तिवाद करू शकला असता, आणि माझ्या न्यायाधीशाकडून मी सर्वकाळ निर्दोष ठरलो असतो. 8पण मी पूर्वेकडे गेलो तर तो तेथे नाही; आणि पश्चिमेकडे मला तो सापडत नाही. 9तो उत्तरेकडे कार्य करतो तेव्हा मला तो दिसत नाही; तो दक्षिणेकडे वळतो तेव्हा मला तो सापडत नाही. 10पण मी चालतो तो मार्ग त्याला ठाऊक आहे; त्याने माझी परीक्षा घेतल्यावर मी सोन्यासारखा शुद्ध होऊन बाहेर येईन. 11माझा पाय त्याच्या पावलांना घट्ट धरून राहिला आहे; मी त्याचा मार्ग पाळला आहे आणि त्यापासून बाजूला वळलो नाही. 12मी त्याच्या ओठांच्या आज्ञेपासून ढळलो नाही; त्याच्या मुखातील वचने मी माझ्या रोजच्या भाकरीहूनही अधिक मौल्यवान मानली आहेत. 13पण तो अपरिवर्तनीय आहे—त्याला कोण मागे फिरवू शकेल? त्याला जे हवे ते तो करतो. 14कारण त्याने माझ्यासाठी जे नेमले आहे ते तो पार पाडील, आणि अशा अनेक गोष्टी त्याच्या मनात आहेत. 15म्हणूनच मी त्याच्यापुढे भयभीत होतो; जेव्हा मी याचा विचार करतो तेव्हा मला त्याची धास्ती वाटते. 16देवाने माझे हृदय खचवले आहे; सर्वसमर्थाने मला भयभीत केले आहे. 17तरीही अंधाराने मला मुके केले नाही, माझे मुख झाकणाऱ्या दाट काळोखानेही नाही."