ईयोब आपल्या जन्मदिवसाला शाप देतो
ईयोब मौन सोडतो आणि आपल्या जन्मदिवसाला शाप देतो. ती रात्र दिनदर्शिकेतून पुसली जावी अशी त्याची इच्छा आहे. मृत जन्मलेल्या बालकांचा आणि मेलेल्या राजांचा तो हेवा करतो, कारण निदान कबरेत तरी शांतता असते. ज्या माणसाला देवाने सर्व बाजूंनी कोंडले आहे, त्याला प्रकाश का द्यावा, असे तो विचारतो.
3 1यानंतर ईयोबाने आपले तोंड उघडले आणि आपल्या जन्माच्या दिवसाला शाप दिला. 2तो म्हणाला: 3"ज्या दिवशी माझा जन्म झाला तो दिवस नष्ट होवो, आणि जी रात्र म्हणाली, 'मुलगा गर्भात आला,' ती रात्रही. 4तो दिवस—अंधकारमय होवो! वरून देवाने त्याची चौकशी न करो, आणि त्याच्यावर प्रकाश न पडो. 5अंधकार आणि दाट सावली त्याला आपले करो; त्याच्यावर ढग स्थिरावो; दिवसाची काळोखी त्याला भय पाडो. 6ती रात्र—घनदाट अंधकाराने तिला धरून टाको; वर्षाच्या दिवसांमध्ये तिने आनंद न करो, आणि महिन्यांच्या गणनेत तिची गणती न होवो. 7होय, ती रात्र वांझ होवो; तिच्यात कोणताही आनंदाचा जयघोष न येवो. 8दिवसांना शाप देणारे तिला शाप देवोत—जे लिव्याथानाला जागृत करण्यास सिद्ध असतात. a a v8 प्राचीन जगात असे मानले जात होते की व्यावसायिक शापकर्त्यांना शुभ आणि अशुभ दिवसांवर सत्ता आहे. 9तिच्या पहाटेचे तारे अंधकारमय होवोत; तिने प्रकाशाची आशा धरावी पण तो न मिळो, आणि सकाळच्या पहिल्या किरणांचे दर्शन तिला कधीही न घडो, 10कारण तिने माझ्या आईच्या उदराची दारे बंद केली नाहीत, आणि माझ्या डोळ्यांपासून दुःख लपवले नाही. 11जन्मताच मी का मेलो नाही, उदरातून बाहेर येताच माझा प्राण का गेला नाही? 12मला घेण्यासाठी गुडघे तरी का होते, आणि मला पाजण्यासाठी स्तन तरी का होते? b b v12 प्राचीन जवळच्या पूर्वेत, नवजात बालकाला एखाद्या नातलगाच्या गुडघ्यांवर ठेवणे ही मुलाला स्वीकारण्याची औपचारिक कृती होती. 13कारण आता मी शांतपणे पडून राहिलो असतो; झोपी गेलो असतो आणि विसावा घेतला असता, 14पृथ्वीवरील राजे आणि सल्लागार यांच्यासोबत, ज्यांनी स्वतःसाठी उजाड वास्तू बांधल्या, 15किंवा ज्यांच्याजवळ सोने होते, ज्यांनी आपली घरे चांदीने भरली, अशा सरदारांसोबत. 16किंवा पुरून टाकलेल्या मृत जन्मलेल्या बालकासारखा, कधीही प्रकाश न पाहिलेल्या अर्भकांसारखा मी का झालो नाही? 17तेथे दुष्ट लोक क्रोध करण्याचे थांबवतात, आणि तेथे थकलेले विसावा घेतात. 18तेथे बंदिवान एकत्र स्वस्थ राहतात; त्यांना गुलामांवर सत्ता गाजवणाऱ्याचा आवाज पुन्हा ऐकू येत नाही. 19लहान आणि थोर तेथे सारखेच असतात, आणि गुलाम आपल्या धन्यापासून मुक्त असतो. 20दुःखात असलेल्याला प्रकाश आणि जीवाने कडवट झालेल्याला जीवन का दिले जाते, 21जे मृत्यूची आस धरतात पण तो येत नाही, आणि लपवलेल्या खजिन्यापेक्षाही अधिक त्याच्यासाठी खणतात, 22जे कबर सापडली की आनंदाने उड्या मारतात आणि हर्षित होतात? 23ज्याचा मार्ग लपलेला आहे, ज्याच्याभोवती देवाने कुंपण घातले आहे, अशा माणसाला प्रकाश का दिला जातो? 24कारण माझ्या भाकरीपूर्वी माझे उसासे येतात, आणि माझे कण्हणे पाण्यासारखे ओतले जाते. 25कारण ज्या गोष्टीचे मला भय वाटत होते तीच माझ्यावर आली, आणि ज्याची मला धास्ती होती तेच माझ्यावर ओढवले. 26मला स्वस्थता नाही, शांती नाही, विसावा नाही—केवळ अस्वस्थता आहे."