वाचा. स्वीकारा. सुचवा.

♥ पुनरावलोकने

ईयोब 3

पुस्तक

ईयोब आपल्या जन्मदिवसाला शाप देतो

ईयोब मौन सोडतो आणि आपल्या जन्मदिवसाला शाप देतो. ती रात्र दिनदर्शिकेतून पुसली जावी अशी त्याची इच्छा आहे. मृत जन्मलेल्या बालकांचा आणि मेलेल्या राजांचा तो हेवा करतो, कारण निदान कबरेत तरी शांतता असते. ज्या माणसाला देवाने सर्व बाजूंनी कोंडले आहे, त्याला प्रकाश का द्यावा, असे तो विचारतो.

अध्याय 3.

यानंतर ईयोबाने आपले तोंड उघडले आणि आपल्या जन्माच्या दिवसाला शाप दिला. तो म्हणाला: "ज्या दिवशी माझा जन्म झाला तो दिवस नष्ट होवो, आणि जी रात्र म्हणाली, 'मुलगा गर्भात आला,' ती रात्रही. तो दिवस—अंधकारमय होवो! वरून देवाने त्याची चौकशी न करो, आणि त्याच्यावर प्रकाश न पडो. अंधकार आणि दाट सावली त्याला आपले करो; त्याच्यावर ढग स्थिरावो; दिवसाची काळोखी त्याला भय पाडो. ती रात्र—घनदाट अंधकाराने तिला धरून टाको; वर्षाच्या दिवसांमध्ये तिने आनंद न करो, आणि महिन्यांच्या गणनेत तिची गणती न होवो. होय, ती रात्र वांझ होवो; तिच्यात कोणताही आनंदाचा जयघोष न येवो. दिवसांना शाप देणारे तिला शाप देवोत—जे लिव्याथानाला जागृत करण्यास सिद्ध असतात. a a v8 प्राचीन जगात असे मानले जात होते की व्यावसायिक शापकर्त्यांना शुभ आणि अशुभ दिवसांवर सत्ता आहे. तिच्या पहाटेचे तारे अंधकारमय होवोत; तिने प्रकाशाची आशा धरावी पण तो न मिळो, आणि सकाळच्या पहिल्या किरणांचे दर्शन तिला कधीही न घडो, कारण तिने माझ्या आईच्या उदराची दारे बंद केली नाहीत, आणि माझ्या डोळ्यांपासून दुःख लपवले नाही. जन्मताच मी का मेलो नाही, उदरातून बाहेर येताच माझा प्राण का गेला नाही? मला घेण्यासाठी गुडघे तरी का होते, आणि मला पाजण्यासाठी स्तन तरी का होते? b b v12 प्राचीन जवळच्या पूर्वेत, नवजात बालकाला एखाद्या नातलगाच्या गुडघ्यांवर ठेवणे ही मुलाला स्वीकारण्याची औपचारिक कृती होती. कारण आता मी शांतपणे पडून राहिलो असतो; झोपी गेलो असतो आणि विसावा घेतला असता, पृथ्वीवरील राजे आणि सल्लागार यांच्यासोबत, ज्यांनी स्वतःसाठी उजाड वास्तू बांधल्या, किंवा ज्यांच्याजवळ सोने होते, ज्यांनी आपली घरे चांदीने भरली, अशा सरदारांसोबत. किंवा पुरून टाकलेल्या मृत जन्मलेल्या बालकासारखा, कधीही प्रकाश न पाहिलेल्या अर्भकांसारखा मी का झालो नाही? तेथे दुष्ट लोक क्रोध करण्याचे थांबवतात, आणि तेथे थकलेले विसावा घेतात. तेथे बंदिवान एकत्र स्वस्थ राहतात; त्यांना गुलामांवर सत्ता गाजवणाऱ्याचा आवाज पुन्हा ऐकू येत नाही. लहान आणि थोर तेथे सारखेच असतात, आणि गुलाम आपल्या धन्यापासून मुक्त असतो. दुःखात असलेल्याला प्रकाश आणि जीवाने कडवट झालेल्याला जीवन का दिले जाते, जे मृत्यूची आस धरतात पण तो येत नाही, आणि लपवलेल्या खजिन्यापेक्षाही अधिक त्याच्यासाठी खणतात, जे कबर सापडली की आनंदाने उड्या मारतात आणि हर्षित होतात? ज्याचा मार्ग लपलेला आहे, ज्याच्याभोवती देवाने कुंपण घातले आहे, अशा माणसाला प्रकाश का दिला जातो? कारण माझ्या भाकरीपूर्वी माझे उसासे येतात, आणि माझे कण्हणे पाण्यासारखे ओतले जाते. कारण ज्या गोष्टीचे मला भय वाटत होते तीच माझ्यावर आली, आणि ज्याची मला धास्ती होती तेच माझ्यावर ओढवले. मला स्वस्थता नाही, शांती नाही, विसावा नाही—केवळ अस्वस्थता आहे."

A young man reading the Father's Heart Bible (FHB) print edition in a coffee shop आता छापील स्वरूपात

टिप्पण्या

या अध्यायाने तुमच्या मनात जागवलेले विचार, प्रश्न किंवा एखादा शब्द — इथे सामायिक करा. प्रत्येक टिप्पणी तुमचे नाव योगदात्यांच्या भिंतीवर जोडते.

वाचणे, ऐकणे, कॉपी करणे आणि सामायिक करणे सर्वांसाठी खुले आहे — खात्याची गरज नाही. टिप्पणी करणे, हायलाइट करणे आणि तुमची जागा लक्षात ठेवणे मोफत खात्यासोबत येते, आणि प्रत्येक टिप्पणी तुमचे नाव योगदात्यांच्या भिंतीवर जोडते.

कुटुंबात सामील व्हा — हे मोफत आहे →
  • अजून टिप्पण्या नाहीत. तुमचा आवाज जोडणारे पहिले व्हा.