ईयोब 9

9 ¹मग ईयोबाने उत्तर दिले: ²"खरोखर मला ठाऊक आहे की हे असेच आहे. पण मर्त्य मानव देवासमोर नीतिमान कसा ठरेल? ³जर कोणी त्याच्याशी वाद घालू इच्छिले, तर हजारांतून एकदाही तो त्याला उत्तर देऊ शकणार नाही. ⁴तो अंतःकरणाने ज्ञानी आणि सामर्थ्याने बलवान आहे—कोणी त्याला कधी आव्हान देऊन क्षेम राहिला आहे काय? ⁵पर्वतांना कळण्याआधीच तो त्यांना उचलून टाकतो, आपल्या क्रोधाने तो त्यांना उलथवून टाकतो. ⁶तो पृथ्वीला तिच्या स्थानावरून हलवतो, आणि तिचे खांब थरथर कापतात. ⁷तो सूर्याला आज्ञा करतो, आणि तो उगवत नाही; तो ताऱ्यांवर शिक्का मारतो. ⁸त्यानेच एकट्याने आकाश पसरले, आणि तो समुद्राच्या लाटांना पायांखाली तुडवतो. ⁹त्याने सप्तर्षी, मृग, आणि कृत्तिका, आणि दक्षिण आकाशातील नक्षत्रे निर्माण केली. ¹⁰तो अगाध महान कृत्ये करतो, अगणित अद्भुत कृत्ये करतो. ¹¹पाहा—तो माझ्याजवळून जातो, आणि मी त्याला पाहत नाही; तो पुढे सरकतो, पण मला त्याची जाणीव होत नाही. ¹²जर तो हिसकावून घेतो, तर त्याला कोण परतवू शकेल? त्याला कोण म्हणेल, ‘तू काय करतोस?’ ¹³देव आपला क्रोध परत घेणार नाही; त्याच्या पायांखाली राहाब समुद्रराक्षसाचे साहाय्यक चिरडलेले पडले. ^a a v13 येथे राहाब ही यरीहोतील स्त्री नव्हे, तर समुद्रातील अराजक-राक्षसाचे एक प्राचीन नाव आहे — देवाला विरोध करणाऱ्या प्रत्येक शक्तीचे एक काव्यमय प्रतीक. ¹⁴मग मी त्याला कितीतरी कमी उत्तर देऊ शकेन, किंवा त्याच्याशी वाद घालण्यासाठी माझे शब्द निवडू शकेन? ¹⁵जरी मी न्यायी असतो, तरी मी त्याला उत्तर देऊ शकणार नाही; मी केवळ आपल्या न्यायाधीशाकडे दयेची याचना करू शकेन. ¹⁶जरी मी हाक मारली आणि त्याने मला उत्तर दिले, तरी तो माझा आवाज ऐकत आहे यावर माझा विश्वास बसणार नाही. ¹⁷कारण तो वादळाने मला चिरडतो आणि विनाकारण माझ्या जखमा वाढवतो. ¹⁸तो मला श्वास घेऊ देत नाही, तर मला कडूपणाने भरून टाकतो. ¹⁹जर सामर्थ्याचा प्रश्न असेल, तर तो बलवान आहे! आणि जर न्यायाचा प्रश्न असेल, तर त्याला न्यायालयात कोण बोलावू शकेल? ²⁰जरी मी न्यायी असतो, तरी माझेच तोंड मला दोषी ठरवेल; जरी मी निर्दोष असतो, तरी ते मला कुटिल ठरवेल. ²¹मी निर्दोष आहे; मला यापुढे स्वतःची पर्वा नाही; मला माझ्याच जिवाचा तिरस्कार वाटतो. ²²हे सर्व सारखेच आहे; म्हणून मी म्हणतो, तो निर्दोष आणि दुष्ट या दोघांनाही नष्ट करतो. ²³जेव्हा अचानक आलेली आपत्ती मृत्यू घेऊन येते, तेव्हा तो निरपराध्यांच्या निराशेची थट्टा करतो. ²⁴पृथ्वी दुष्टांच्या हाती दिली गेली आहे; तो तिच्या न्यायाधीशांचे डोळे बांधतो. जर तो नसेल, तर मग कोण? ²⁵माझे दिवस धावणाऱ्यापेक्षाही वेगवान आहेत; ते पळून जातात, त्यांना काहीच चांगले दिसत नाही. ²⁶ते लव्हाळ्याच्या नावांप्रमाणे झरझर निघून जातात, आपल्या भक्ष्यावर झेपावणाऱ्या गरुडाप्रमाणे. ²⁷जर मी म्हणालो, ‘मी माझी तक्रार विसरेन, मी माझा उदास चेहरा दूर करून आनंदी होईन,’ ²⁸तरी मला माझ्या सर्व वेदनांची भीती वाटते, कारण मला ठाऊक आहे की तू मला निर्दोष ठरवणार नाहीस. ²⁹मी दोषी ठरवला जाईन; मग मी व्यर्थ का श्रम करावे? ³⁰जरी मी बर्फाने स्वतःला धुतले आणि खाराने माझे हात स्वच्छ केले, ³¹तरीही तू मला खड्ड्यात बुडवशील, आणि माझी स्वतःची वस्त्रेही माझा वीट मानतील. ³²कारण तो माझ्यासारखा मनुष्य नाही की मी त्याला उत्तर द्यावे, की आम्ही एकत्र न्यायालयात जावे. ³³आमच्यामध्ये कोणी मध्यस्थ नाही, जो आम्हा दोघांवर आपला हात ठेवू शकेल. ^b b v33 ईयोब अशा कोणाची तळमळ करतो जो त्याच्या व देवामध्ये उभा राहू शकेल — असा मध्यस्थ जो दोघांवर हात ठेवू शकेल. या तळमळीला येशूमध्ये उत्तर मिळते, जो देव व माणसांमधील एकमेव मध्यस्थ आहे (१ तीमथ्य २:५). ³⁴त्याने आपली काठी माझ्यावरून दूर करावी, आणि त्याच्या भयाने मला यापुढे घाबरवू नये. ³⁵मग मी त्याला न भिता बोलेन; पण आता तर मी तसे करण्यास मोकळा नाही."