मेंढरे ओळखतात तो आवाज
येशू हे दार आहे आणि चांगला मेंढपाळ आहे, जो आपल्या मेंढरांना नावाने हाक मारतो आणि स्वेच्छेने आपला प्राण देतो. मंदिर-समर्पणाच्या सणात घेरला गेल्यावर तो म्हणतो की त्याची मेंढरे त्याच्या हातात आणि त्याच्या पित्याच्या हातात सुरक्षित आहेत, आणि कोणीही त्यांना हिसकावून घेऊ शकत नाही.
10 1“मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो: जो कोणी दाराने मेंढवाड्यात प्रवेश करत नाही, तर दुसऱ्या मार्गाने चढून आत येतो, तो चोर व लुटारू आहे. 2पण जो दाराने आत येतो तोच मेंढरांचा मेंढपाळ आहे. 3द्वारपाल त्याच्यासाठी दार उघडतो, आणि मेंढरे त्याचा आवाज ऐकतात. तो आपल्या स्वतःच्या मेंढरांना नावाने हाक मारतो व त्यांना बाहेर नेतो. 4आपली सर्व मेंढरे बाहेर काढल्यावर तो त्यांच्यापुढे चालतो, आणि मेंढरे त्याच्यामागे जातात, कारण त्यांना त्याचा आवाज ओळखीचा असतो. 5परक्याच्या मागे ती कधीच जाणार नाहीत—उलट ती त्याच्यापासून पळून जातील, कारण परक्यांचा आवाज त्यांना ओळखीचा नसतो.”
6येशूने त्यांना हा दृष्टान्त सांगितला, पण त्याला काय म्हणायचे आहे ते त्यांना उमगले नाही.
7म्हणून येशू पुन्हा म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो, मेंढरांचे दार मीच आहे.
8“माझ्या आधी जे सर्व आले ते चोर व लुटारू आहेत, पण मेंढरांनी त्यांचे ऐकले नाही. 9दार मीच आहे; जो कोणी माझ्याद्वारे आत येईल त्याचे तारण होईल, तो आत-बाहेर करेल आणि त्याला कुरण मिळेल. 10चोर येतो तो केवळ चोरी करण्यासाठी, ठार मारण्यासाठी व नाश करण्यासाठी. मी आलो आहे यासाठी की त्यांना जीवन मिळावे, आणि ते विपुलतेने मिळावे.
11“चांगला मेंढपाळ मीच आहे. चांगला मेंढपाळ मेंढरांसाठी आपला जीव देतो. a a v11 इस्राएलावर आमच्या पित्याने धारण केलेली मेंढपाळाची पदवी येशू स्वतःची करून घेतो — जो मेंढपाळ मोलकरी कधीच करणार नाही ते करतो: मेंढरांसाठी आपला जीव देतो. 12मोलकरी, जो मेंढपाळ नाही व ज्याची मेंढरे नाहीत, तो लांडगा येताना पाहून मेंढरे सोडून पळून जातो—मग लांडगा त्यांना धरतो व पांगवतो. 13तो माणूस पळून जातो, कारण तो मोलकरी आहे आणि त्याला मेंढरांची काहीच पर्वा नाही.
14“चांगला मेंढपाळ मीच आहे. मी माझ्या स्वतःच्यांना ओळखतो व माझी स्वतःची मला ओळखतात, 15जसा पिता मला ओळखतो व मी पित्याला ओळखतो, तसेच; आणि मी मेंढरांसाठी आपला जीव देतो. 16याच मेंढवाड्यातली नसलेली माझी दुसरीही मेंढरे आहेत; त्यांनाही मला आणले पाहिजे, आणि ती माझा आवाज ऐकतील. मग एक कळप, एक मेंढपाळ होईल. 17म्हणूनच पिता माझ्यावर प्रीती करतो: मी आपला जीव देतो तो पुन्हा घेण्यासाठीच. 18कोणी तो माझ्यापासून घेत नाही, तर मी स्वतःच होऊन तो देतो. तो देण्याचा मला अधिकार आहे, आणि तो पुन्हा घेण्याचाही अधिकार आहे. ही आज्ञा मला माझ्या पित्याकडून मिळाली आहे.”
19या शब्दांमुळे यहूद्यांमध्ये पुन्हा एकदा फूट पडली. 20त्यांच्यातले पुष्कळ जण म्हणाले, “त्याला भूत लागले आहे व तो वेडा झाला आहे. त्याचे का ऐकावे?” 21पण दुसरे म्हणाले, “हे भूत लागलेल्या माणसाचे शब्द नव्हेत. भूत आंधळ्यांचे डोळे उघडू शकते काय?”
मंदिर-समर्पणाचा सण
22मग यरुशलेमेत मंदिर-समर्पणाचा सण आला. तेव्हा हिवाळा होता, b b v22 मंदिर-समर्पणाचा सण (हनुक्का) मंदिराच्या पुनर्समर्पणाचा उत्सव होता; तो हिवाळ्यात येतो आणि मोशेच्या नियमशास्त्रात आज्ञापिलेल्या सणांपैकी नाही. 23आणि येशू मंदिरात, शलमोनाच्या ओसरीत फिरत होता. 24यहूद्यांनी त्याला घेरून म्हटले, “तू आम्हांला कोठवर संभ्रमात ठेवणार? तू ख्रिस्त असलास तर आम्हांला स्पष्ट सांग.”
25येशूने उत्तर दिले, “मी तुम्हांला सांगितले, पण तुम्ही विश्वास ठेवत नाही. जी कामे मी माझ्या पित्याच्या नावाने करतो, तीच माझ्याविषयी साक्ष देतात, 26पण तुम्ही विश्वास ठेवत नाही, कारण तुम्ही माझी मेंढरे नाही. 27माझी मेंढरे माझा आवाज ऐकतात; मी त्यांना ओळखतो, आणि ती माझ्यामागे येतात. 28मी त्यांना सार्वकालिक जीवन देतो, आणि ती कधीच नाश पावणार नाहीत, आणि माझ्या हातातून त्यांना कोणीही हिसकावून घेणार नाही. 29माझा पिता, ज्याने ती मला दिली, तो सर्वांहून थोर आहे; पित्याच्या हातातून त्यांना कोणीही हिसकावून घेऊ शकत नाही. 30मी आणि पिता एक आहोत.” c c v30 येशू आपल्या पित्याशी एकत्वाचा दावा करतो — भिन्न व्यक्ती, पण एकच अस्तित्व असणाऱ्या. जमाव हे ईश्वरनिंदा म्हणून ऐकतो व दगड उचलतो (वचन ३३).
31यहूद्यांनी पुन्हा त्याला दगडमार करण्यासाठी दगड उचलले.
32येशूने उत्तर दिले, “मी तुम्हांला पित्याकडून अनेक चांगली कामे दाखवली आहेत. त्यांपैकी कोणत्या कामासाठी तुम्ही मला दगडमार करणार आहात?”
33ते म्हणाले, “आम्ही तुला चांगल्या कामासाठी दगडमार करत नाही, तर ईश्वरनिंदेसाठी करतो, कारण तू केवळ माणूस असून स्वतःला देव म्हणवतोस.”
34येशूने त्यांना उत्तर दिले, “तुमच्या नियमशास्त्रात असे लिहिले नाही का: ‘मी म्हणालो, तुम्ही देव आहात’? d d v34 येशू स्तोत्र ८२ चा दाखला देतो, जिथे इस्राएलाच्या न्यायाधीशांना ‘देव’ म्हटले आहे, कारण देवाचे वचन त्यांच्याकडे आले—अनेक देव आहेत असा दावा नव्हे, तर त्यांच्याच शास्त्रलेखातून केलेला युक्तिवाद. 35ज्यांच्याकडे माझ्या पित्याचे वचन आले त्यांना जर त्याने ‘देव’ म्हटले—आणि शास्त्रलेख रद्द होऊ शकत नाही— 36तर ज्याला पित्याने पवित्र करून जगात पाठवले त्याच्याविषयी काय? ‘मी आमच्या पित्याचा पुत्र आहे’ असे म्हटल्याबद्दल तुम्ही मला ईश्वरनिंदा केल्याचा दोष का देता?
37“मी माझ्या पित्याची कामे करत नसेन, तर माझ्यावर विश्वास ठेवू नका. 38पण मी ती करत असेन, तर माझ्यावर विश्वास ठेवला नाही तरी त्या कामांवर विश्वास ठेवा, म्हणजे पिता माझ्यामध्ये आहे व मी पित्यामध्ये आहे हे तुम्हांला कळेल व कळत राहील.”
39त्यांनी पुन्हा त्याला धरण्याचा प्रयत्न केला, पण तो त्यांच्या हातून निसटला.
40मग येशू यार्देनेच्या पलीकडे, जिथे योहान प्रथम बाप्तिस्मा देत होता त्या ठिकाणी परत गेला व तेथे राहिला. 41पुष्कळ जण त्याच्याकडे येऊन म्हणाले, “योहानाने कोणतेही चिन्ह केले नाही, पण या माणसाविषयी योहानाने जे काही सांगितले ते सर्व खरे होते.” 42आणि त्या ठिकाणी पुष्कळांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला.