शेवटपर्यंत प्रीती केली
आपल्या पित्याकडे परत जाताना, येशू भोजनावरून उठतो, कमरेला रुमाल बांधतो, आणि आपल्या शिष्यांचे पाय धुतो, पळून जाणारे पाय आणि विश्वासघात करणारे पायही. तो यहूदाला भाकर देतो, आणि यहूदा बाहेर रात्रीत निघून जातो. तो मागे ठेवतो ती प्रीती.
13 1आता, वल्हांडण सणाच्या आधी, येशूला ठाऊक होते की या जगातून आपल्या पित्याकडे जाण्याची त्याची वेळ आली आहे. जगात असलेल्या आपल्या माणसांवर त्याने प्रीती केली होती, आणि शेवटपर्यंत त्याने त्यांच्यावर प्रीती केली. 2भोजन चालू असताना, शिमोन इस्कर्योताचा मुलगा यहूदा याच्या मनात येशूचा विश्वासघात करण्याचा बेत सैतानाने आधीच घातला होता. 3पित्याने सर्व काही आपल्या हाती दिले आहे, आणि आपण त्याच्यापासून आलो असून त्याच्याकडेच परत जात आहोत, हे येशूला ठाऊक होते; 4म्हणून तो भोजनावरून उठला, आपली बाहेरची वस्त्रे काढून ठेवली, एक रुमाल घेतला आणि तो आपल्या कमरेला बांधला. 5मग त्याने एका पात्रात पाणी ओतले आणि शिष्यांचे पाय धुऊ लागला, आणि कमरेला बांधलेल्या रुमालाने ते पुसू लागला. 6तो शिमोन पेत्राजवळ आला, तेव्हा पेत्र त्याला म्हणाला, “प्रभु, तुम्ही माझे पाय धुणार का?”
7येशूने त्याला उत्तर दिले, “मी काय करीत आहे हे तुला आता समजत नाही, पण पुढे तुला कळेल.”
8पेत्र म्हणाला, “तुम्ही माझे पाय कधीही धुणार नाही.” येशूने उत्तर दिले, “मी तुला धुतले नाही, तर माझ्याबरोबर तुझा काही वाटा नाही.”
9शिमोन पेत्र त्याला म्हणाला, “प्रभु, तर मग केवळ माझे पायच नव्हे, तर माझे हातही आणि डोकेही धुवा!”
10येशू त्याला म्हणाला, “ज्याने स्नान केले आहे त्याला केवळ आपले पाय धुण्याखेरीज काही गरज नाही—तो संपूर्ण शुद्ध आहे. तुम्ही शुद्ध आहात, पण तुम्ही सर्वच नाही.”
11आपला विश्वासघात कोण करणार हे त्याला ठाऊक होते; म्हणूनच तो म्हणाला, “तुम्ही सर्वच शुद्ध नाही.”
12त्यांचे पाय धुऊन आणि पुन्हा वस्त्रे घालून झाल्यावर, तो पुन्हा भोजनास बसला आणि त्यांना म्हणाला, “मी तुमच्यासाठी काय केले आहे हे तुम्हांला समजले का? 13तुम्ही मला गुरू आणि प्रभु म्हणता, आणि ते योग्यच आहे, कारण मी तसाच आहे. 14तर मग मी, तुमचा प्रभु आणि गुरू, जर तुमचे पाय धुतले, तर तुम्हीही एकमेकांचे पाय धुतले पाहिजेत. 15कारण मी तुम्हांला एक कित्ता घालून दिला आहे, की मी तुमच्यासाठी जसे केले तसेच तुम्हीही करावे. 16मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो, दास आपल्या धन्यापेक्षा मोठा नाही, आणि पाठवलेला आपल्या पाठवणाऱ्यापेक्षा मोठा नाही. 17या गोष्टी जर तुम्हांला ठाऊक आहेत, आणि जर तुम्ही त्या करता, तर तुम्ही धन्य आहात.
ज्याने माझी भाकर खाल्ली
18“मी तुम्हा सर्वांविषयी बोलत नाही—ज्यांना मी निवडले आहे त्यांना मी ओळखतो. पण शास्त्रलेख पूर्ण झालाच पाहिजे: ‘जो माझी भाकर खातो त्याने माझ्याविरुद्ध आपली टाच उगारली आहे.’ 19हे घडण्यापूर्वीच मी तुम्हांला आता सांगतो, यासाठी की ते घडल्यावर तुम्ही विश्वास ठेवावा की मी तो आहे. a a v19 “मी आहे” अशा प्रकारे आमच्या पित्याने जळत्या झुडपाजवळ मोशेला आपली ओळख करून दिली. येशूचा दावा तेच ईश्वरी आत्मपरिचयाचे नाव आहे—विश्वासघात उलगडण्यापूर्वी, विश्वासाचे दान म्हणून तो आता शिष्यांना ते सांगत आहे. 20मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो, मी पाठवलेल्या कोणाचाही जो स्वीकार करतो तो माझा स्वीकार करतो, आणि जो माझा स्वीकार करतो तो मला पाठवणाऱ्याचा स्वीकार करतो.”
21हे बोलल्यावर, येशू आत्म्यात व्याकुळ होऊन साक्ष देत म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो, तुमच्यांतील एकजण माझा विश्वासघात करील.”
22तो कोणाविषयी बोलत आहे हे न कळल्यामुळे शिष्य गोंधळून एकमेकांकडे पाहू लागले. 23त्याच्या शिष्यांतील एकजण, ज्याच्यावर येशू प्रीती करीत असे, तो त्याच्या कुशीशी टेकलेला होता. 24म्हणून शिमोन पेत्राने त्याला खुणावले की येशू कोणाविषयी बोलत आहे हे विचार. 25तेव्हा तो येशूच्या छातीकडे रेलून त्याला म्हणाला, “प्रभु, तो कोण आहे?”
26येशूने उत्तर दिले, “ही भाकर बुडवून मी ज्याला देईन तोच तो.” मग त्याने भाकर बुडवली आणि शिमोन इस्कर्योताचा मुलगा यहूदा याला दिली. 27यहूदाने भाकर घेतल्यावर सैतान त्याच्यात शिरला. तेव्हा येशू त्याला म्हणाला, “जे तू करीत आहेस ते लवकर कर.”
28पण भोजनास बसलेल्यांतील कोणालाही तो त्याला असे का म्हणाला हे समजले नाही. 29यहूदाजवळ पैशाची पिशवी असल्यामुळे, ‘सणासाठी लागणाऱ्या वस्तू विकत घे,’ किंवा ‘गरिबांना काहीतरी दे,’ असे येशू त्याला म्हणत आहे, असे काहींना वाटले. 30यहूदाने भाकर घेतल्याबरोबर तो बाहेर निघून गेला. आणि ती रात्रीची वेळ होती.
एकमेकांवर प्रीती करा
31यहूदा गेल्यावर येशू म्हणाला, “आता मनुष्याचा पुत्र गौरविला गेला आहे, आणि त्याच्यायोगे माझा पिता गौरविला गेला आहे. 32जर माझा पिता त्याच्यायोगे गौरविला गेला आहे, तर माझा पिताही पुत्राला आपल्याठायी गौरवील आणि लगेच त्याला गौरवील. 33प्रिय बाळांनो, मी अजून थोडा वेळ तुमच्याबरोबर आहे. तुम्ही मला शोधाल, आणि जसे मी यहूदी पुढाऱ्यांना सांगितले तसेच आता तुम्हांला सांगतो: जिथे मी जात आहे तिथे तुम्ही येऊ शकत नाही. 34मी तुम्हांला एक नवी आज्ञा देतो: एकमेकांवर प्रीती करा. जशी मी तुमच्यावर प्रीती केली, तशीच तुम्हीही एकमेकांवर प्रीती करा. 35तुम्ही एकमेकांवर प्रीती केली, तर त्यावरून सर्वांना कळेल की तुम्ही माझे शिष्य आहात.”
36शिमोन पेत्र त्याला म्हणाला, “प्रभु, तुम्ही कोठे जात आहात?” येशूने उत्तर दिले, “जिथे मी जात आहे तिथे तू आता माझ्यामागे येऊ शकत नाहीस, पण पुढे तू मागून येशील.”
37पेत्राने विचारले, “प्रभु, मी आता तुमच्यामागे का येऊ शकत नाही? मी तुमच्यासाठी माझा जीव देईन.”
38येशूने उत्तर दिले, “तू माझ्यासाठी तुझा जीव देशील? मी तुला खरे खरे सांगतो: तू मला तीन वेळा नाकारेपर्यंत कोंबडा आरवणार नाही.”