योना 1

1 ¹अमित्तयाचा पुत्र योना ह्याच्याकडे आमच्या पित्याचे वचन आले:

²“ऊठ, त्या मोठ्या नगराकडे, निनवेकडे जा आणि तिच्याविरुद्ध घोषणा कर, कारण त्यांची दुष्टता माझ्यासमोर वर चढली आहे.”

³पण योना आमच्या पित्याच्या समक्षतेपासून दूर, तार्शीशकडे पळून जायला निघाला. तो याफोला उतरून गेला, तार्शीशकडे जाणारे एक जहाज त्याला मिळाले; त्याने त्याचे भाडे भरले आणि आमच्या पित्याच्या समक्षतेपासून दूर, त्यांच्याबरोबर तार्शीशला जाण्यासाठी तो त्यावर चढला.

⁴तेव्हा आमच्या पित्याने समुद्रावर मोठा वारा सोडला; एक भयंकर वादळ उठले आणि जहाज फुटण्याच्या बेतात आले असे वाटू लागले. ⁵खलाशी घाबरून गेले आणि प्रत्येक जण आपापल्या देवाचा धावा करू लागला. जहाज हलके करण्यासाठी त्यांनी त्यातील माल समुद्रात फेकून दिला. पण योना जहाजाच्या तळाला उतरून गेला होता, तेथे तो गाढ झोपी गेला होता. ⁶तेव्हा तांडेल त्याच्याजवळ येऊन म्हणाला, “तू झोपतोस तरी कसा? ऊठ, आपल्या देवाचा धावा कर! कदाचित तो आपल्याकडे लक्ष देईल आणि आपला नाश होणार नाही.”

⁷मग ते लोक एकमेकांना म्हणाले, “चला, आपण चिठ्ठ्या टाकू म्हणजे हे संकट कोणामुळे आपल्यावर आले हे कळेल.” त्यांनी चिठ्ठ्या टाकल्या आणि ती योनाच्या नावावर पडली. ⁸तेव्हा ते त्याला म्हणाले, “हे संकट आपल्यावर आणणाऱ्या तू—आम्हांला सांग: तुझा उद्योग काय? तू कोठून आलास? तुझा देश कोणता? तू कोणत्या लोकांचा आहेस?”

⁹त्याने उत्तर दिले, “मी इब्री आहे; ज्याने समुद्र व कोरडी भूमी निर्माण केली, त्या आमच्या पित्याचे—स्वर्गीय पित्याचे—मी भय बाळगतो.”

¹⁰तेव्हा ते लोक फार घाबरले आणि त्याला म्हणाले, “तू हे काय केलेस?” कारण तो आमच्या पित्याच्या समक्षतेपासून पळून जात आहे हे त्यांना ठाऊक होते; कारण त्याने ते त्यांना सांगितले होते.

¹¹मग ते त्याला म्हणाले, “समुद्र आमच्यासाठी शांत व्हावा म्हणून आम्ही तुला काय करावे?”—कारण समुद्र अधिकाधिक खवळत चालला होता.

¹²त्याने त्यांना सांगितले, “मला उचलून समुद्रात फेकून द्या, म्हणजे तो तुमच्यासाठी शांत होईल. हे मोठे वादळ माझ्यामुळे तुमच्यावर आले आहे हे मला ठाऊक आहे.”

¹³तरीही त्या लोकांनी किनाऱ्यास पोहोचण्यासाठी नेटाने वल्हवले, पण त्यांना ते जमले नाही, कारण समुद्र त्यांच्याविरुद्ध अधिकाधिक खवळत चालला होता. ¹⁴म्हणून त्यांनी आमच्या पित्याचा धावा केला: “हे देवा, कृपा कर; ह्या माणसाचा जीव घेतल्यामुळे आम्हांला मरू देऊ नकोस. निर्दोष रक्ताचा दोष आमच्यावर ठेवू नकोस; कारण जे तुला बरे वाटले तेच तू केलेस.” ¹⁵मग त्यांनी योनाला उचलले आणि समुद्रात फेकून दिले, आणि खवळलेला समुद्र शांत झाला. ¹⁶तेव्हा त्या लोकांना आमच्या पित्याचे फार भय वाटले; त्यांनी आमच्या पित्याला यज्ञ अर्पण केला आणि नवस केले.