मनश्शेचे वतन
मनश्शेच्या वाटणीत पाच बहिणी आहेत, ज्या आपल्या पित्याने मोशेला दिलेल्या आज्ञेच्या आधारावर, त्यांच्या वडिलांना मुलगे नसल्यामुळे मिळू न शकलेले वतन मागतात, आणि ते त्यांना मिळते. योसेफाचे वंशज आपला वाटा फार लहान आहे अशी तक्रार करतात; यहोशवा त्यांना जंगल साफ करायला आणि लोखंडी रथांना भिणे सोडायला सांगतो.
17 1योसेफाचा ज्येष्ठ पुत्र मनश्शे याच्या वंशासाठी हा वाटा पडला: मनश्शेचा ज्येष्ठ पुत्र आणि गिलादाचा पिता माखीर याला गिलाद व बाशान मिळाले, कारण तो योद्धा होता. 2मनश्शेच्या इतर पुत्रांना त्यांच्या कुळांप्रमाणे भूमी मिळाली: अबीयेजेर, हेलेक, अस्रीएल, शखेम, हेफेर व शमीदा—हे योसेफाचा पुत्र मनश्शे याचे पुरुष वंशज, त्यांच्या कुळांप्रमाणे. 3मनश्शेचा माखीर, माखीराचा गिलाद, गिलादाचा हेफेर आणि हेफेराचा पुत्र सलाफहाद—याला पुत्र नव्हते, केवळ कन्या होत्या: महला, नोआ, होग्ला, मिल्का व तिरसा. 4त्या एलाजार याजक, नूनाचा पुत्र यहोशवा व अधिपती यांच्यापुढे येऊन म्हणाल्या, “आमच्या पित्याने मोशेला आज्ञा दिली की आमच्या भावांमध्ये आम्हांला वतन द्यावे.” म्हणून आमच्या पित्याच्या आज्ञेप्रमाणे यहोशवाने त्यांना त्यांच्या पित्याच्या भावांमध्ये वतन दिले. 5यार्देनेच्या पलीकडील गिलाद व बाशान या प्रदेशांशिवाय मनश्शेला दहा वाटे मिळाले, 6कारण मनश्शेच्या कन्यांना त्याच्या पुत्रांबरोबर वतन मिळाले. गिलादाचा प्रदेश मनश्शेच्या इतर पुत्रांचा होता. 7मनश्शेची सीमा आशेरापासून शखेमाच्या पूर्वेकडील मिखमथाथपर्यंत होती; तेथून ती दक्षिणेकडे एन-तप्पूहच्या रहिवाशांपर्यंत गेली. 8तप्पूहाचा प्रदेश मनश्शेचा होता, पण मनश्शेच्या सीमेवरील तप्पूह मात्र एफ्राईमाच्या पुत्रांचे होते. 9ही सीमा खाली काना ओहळापर्यंत उतरत गेली. ओहळाच्या दक्षिणेकडील ही नगरे मनश्शेच्या नगरांमध्ये असूनही एफ्राईमाची होती; मनश्शेची सीमा ओहळाच्या उत्तरेकडून जाऊन समुद्राशी संपली. 10दक्षिणेकडील भूमी एफ्राईमाची व उत्तरेकडील मनश्शेची होती, आणि समुद्र त्याची सीमा होता. उत्तरेस ते आशेराला व पूर्वेस इस्साखाराला भिडले. 11इस्साखार व आशेर यांच्या प्रदेशात मनश्शेकडे बेथ-शान व त्याची गावे, इब्लाम व त्याची गावे, दोराचे रहिवासी व त्याची गावे, एन-दोराचे रहिवासी व त्याची गावे, तानाखाचे रहिवासी व त्याची गावे, आणि मगिद्दोचे रहिवासी व त्याची गावे—अशी तीन उंचवट्यांची स्थळे होती. 12पण मनश्शेच्या पुत्रांना ती नगरे घेता आली नाहीत, आणि कनानी लोक त्या भूमीत राहतच राहिले. 13इस्राएल बलवान झाल्यावर त्यांनी कनान्यांना वेठबिगारीस लावले, पण त्यांना पूर्णपणे हाकलून लावले नाही. 14योसेफाच्या पुत्रांनी यहोशवाला विचारले, “आम्हांला वतन म्हणून केवळ एकच वाटा व एकच हिस्सा का दिलात? आम्ही तर पुष्कळ लोक आहोत, कारण आमच्या पित्याने आतापर्यंत आम्हांला आशीर्वादित केले आहे.”
15यहोशवाने त्यांना उत्तर दिले, “तुम्ही एवढे पुष्कळ असाल, तर रानात जा आणि परिज्जी व रेफाई यांच्या प्रदेशात तेथील जमीन साफ करून घ्या, कारण एफ्राईमाचा डोंगराळ प्रदेश तुम्हांला अरुंद पडतो.”
16योसेफाचे पुत्र म्हणाले, “हा डोंगराळ प्रदेश आम्हांला पुरेसा नाही, आणि खोऱ्यातील प्रत्येक कनान्याजवळ लोखंडी रथ आहेत—बेथ-शान व त्याच्या गावांतल्यांजवळ आणि इज्रेल खोऱ्यातल्यांजवळ.”
17तेव्हा यहोशवा योसेफाच्या घराण्याला—म्हणजे एफ्राईम व मनश्शे यांना—म्हणाला, “तुम्ही पुष्कळ व फार बलवान आहात. तुम्हांला केवळ एकच वाटा मिळणार नाही, 18कारण तो डोंगराळ प्रदेशही तुमचा होईल. तो रान आहे खरे, पण तुम्ही तो साफ करून घ्याल, आणि त्याच्या दूरच्या सीमाही तुमच्या होतील. कनान्यांचे रथ लोखंडी असले व ते बलवान असले, तरी तुम्ही त्यांना हाकलून लावाल.”