शास्ते 9

9 ¹यरुब्बालाचा पुत्र अबीमलेख शखेमास, आपल्या आईच्या भावांकडे गेला आणि त्यांना व आपल्या आईच्या वडिलांच्या सर्व कुळाला म्हणाला. ²“शखेमाच्या सर्व रहिवाशांना विचारा: ‘यरुब्बालाचे सत्तर पुत्र, ते सर्व तुमच्यावर राज्य करणे बरे, की एकाच माणसाने तुमच्यावर राज्य करणे बरे?’ लक्षात ठेवा, मी तुमचेच रक्तमांस आहे.”

³त्याच्या आईच्या भावांनी हे सर्व शखेमाच्या रहिवाशांना सांगितले, आणि त्यांची मने अबीमलेखाकडे वळली, कारण ते म्हणाले, “तो आमचा भाऊ आहे.” ⁴त्यांनी त्याला बआल-बरीथाच्या मंदिरातून चांदीची सत्तर नाणी दिली, आणि त्या पैशाने अबीमलेखाने नीच व बेभान माणसे भाड्याने घेतली, जी त्याच्यामागे चालली. ⁵मग अफ्रा येथे आपल्या वडिलांच्या घरी त्याने आपल्या भावांना, यरुब्बालाच्या सत्तर पुत्रांना, एकाच दगडावर ठार मारले. पण यरुब्बालाचा धाकटा पुत्र योथाम लपून राहिल्यामुळे बचावला. ⁶शखेमाचे सर्व रहिवासी व सर्व बेथ-मिल्लो एकत्र जमले, गेले आणि शखेमातील स्तंभाच्या एला वृक्षाजवळ अबीमलेखाला राजा केले.

⁷योथामाला हे कळविले, तेव्हा तो गेला आणि गरिज्जीम पर्वताच्या माथ्यावर उभा राहिला, आपला आवाज उंचावून ओरडून म्हणाला: “शखेमाच्या रहिवाशांनो, माझे ऐका, म्हणजे आमचा पिता तुमचे ऐकेल. ⁸“एके दिवशी झाडे आपणावर राजा अभिषेकण्यासाठी निघाली. ती जैतुनाच्या झाडाला म्हणाली, ‘तू आमच्यावर राज्य कर.’ ⁹पण जैतुनाच्या झाडाने त्यांना उत्तर दिले, ‘ज्याच्यायोगे आमचा पिता व माणसे दोघांचाही सन्मान होतो, ते माझे तेल सोडून मी झाडांवर डोलण्यासाठी जाऊ काय?’ ¹⁰मग झाडे अंजिराच्या झाडाला म्हणाली, ‘तू ये आणि आमच्यावर राज्य कर.’ ¹¹पण अंजिराच्या झाडाने त्यांना उत्तर दिले, ‘माझा गोडवा व माझे उत्तम फळ सोडून मी झाडांवर डोलण्यास जाऊ काय?’ ¹²मग झाडे द्राक्षवेलीला म्हणाली, ‘तू ये आणि आमच्यावर राज्य कर.’ ¹³पण द्राक्षवेलीने त्यांना उत्तर दिले, ‘जो आमचा पिता व माणसे दोघांना आनंदित करतो, तो माझा नवा द्राक्षारस सोडून मी झाडांवर डोलण्यास जाऊ काय?’ ¹⁴मग सर्व झाडे काटेरी झुडुपाला म्हणाली, ‘तू ये आणि आमच्यावर राज्य कर.’ ¹⁵काटेरी झुडुप झाडांना म्हणाले, ‘जर तुम्ही खरोखर मला तुमच्यावर राजा अभिषेकणार असाल, तर या आणि माझ्या छायेत आश्रय घ्या; पण नाही, तर काटेरी झुडुपातून अग्नी निघून लबानोनाचे गंधसरू भस्म करो.’

¹⁶आता जर तुम्ही अबीमलेखाला राजा करताना प्रामाणिकपणे व सचोटीने वागला असाल, आणि जर तुम्ही यरुब्बालाशी व त्याच्या घराण्याशी चांगले वागून त्याच्या कृत्यांप्रमाणे त्याची परतफेड केली असेल, ¹⁷कारण माझ्या वडिलांनी तुमच्यासाठी लढाई केली, मिद्यानाच्या हातातून तुम्हांला सोडवण्यासाठी आपला जीव धोक्यात घातला, ¹⁸पण आज तुम्ही माझ्या वडिलांच्या घराण्याविरुद्ध उठलात, त्याच्या पुत्रांना, सत्तर माणसांना, एकाच दगडावर ठार मारले, आणि त्याच्या दासीचा पुत्र अबीमलेख, तो तुमचा भाऊ आहे म्हणून, त्याला शखेमाच्या रहिवाशांवर राजा केले, ¹⁹आज जर तुम्ही यरुब्बालाशी व त्याच्या घराण्याशी सद्भावाने व सचोटीने वागला असाल, तर अबीमलेखामुळे आनंद करा, आणि तोही तुमच्यामुळे आनंद करो. ²⁰पण नाही, तर अबीमलेखातून अग्नी निघून शखेमाच्या रहिवाशांना व बेथ-मिल्लोला भस्म करो, आणि शखेमाच्या रहिवाशांतून व बेथ-मिल्लोतून अग्नी निघून अबीमलेखाला भस्म करो.”

²¹मग योथाम पळून निसटला, बैर येथे गेला आणि आपला भाऊ अबीमलेख याच्यापासून दूर तेथे राहिला.

पिता रक्तपाताचे प्रतिफळ देतो

²²अबीमलेखाने इस्राएलावर तीन वर्षे राज्य केल्यानंतर, ²³आमच्या पित्याने अबीमलेख व शखेमाचे रहिवासी यांच्यामध्ये एक दुष्ट आत्मा पाठवला, आणि त्यांनी अबीमलेखाशी विश्वासघात केला. ^a a v23 आमच्या पित्याने त्यांच्या हृदयात दुष्टता पेरली नाही; त्यांनी आधीच निवडलेल्या विश्वासघातास त्याने अबीमलेख व शखेमाच्या माणसांना सोपवले, म्हणजे ठार मारलेल्या भावांच्या रक्ताला त्याचा न्याय मिळावा. ²⁴यासाठी की यरुब्बालाच्या सत्तर पुत्रांवर झालेल्या हिंसाचाराची परतफेड व्हावी, आणि त्यांचे रक्त त्यांना ठार मारणारा त्यांचा भाऊ अबीमलेख याजवर, आणि त्याच्या भावांना ठार मारण्यास त्याचे हात बळकट करणाऱ्या शखेमाच्या रहिवाशांवर यावे. ²⁵शखेमाच्या रहिवाशांनी त्याच्याविरुद्ध डोंगरमाथ्यांवर टपून बसणारे ठेवले, आणि वाटेने जाणाऱ्या प्रत्येकाला ते लुटीत. आणि हे अबीमलेखाला कळविले.

²⁶एबेदाचा पुत्र गाल आपल्या भावांसह आला आणि शखेमात राहू लागला, आणि तेथील रहिवाशांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला. ²⁷ते शेतांत गेले, आपल्या द्राक्षमळ्यांतून द्राक्षे तोडली, ती तुडवली आणि आपल्या देवाच्या मंदिरात उत्सव केला; तेथे त्यांनी खाल्ले, प्याले आणि अबीमलेखाला शाप दिला.

²⁸एबेदाचा पुत्र गाल म्हणाला, “अबीमलेख कोण, आणि शखेम कोण, की आपण त्याची सेवा करावी? तो यरुब्बालाचा पुत्र नाही काय, आणि जबूल त्याचा अधिकारी नाही काय? शखेमाचा बाप हमोर याच्या माणसांची सेवा करा! आपण अबीमलेखाची सेवा का करावी? ²⁹हे लोक जर माझ्या अधिकारात असते तर किती बरे झाले असते! मग मी अबीमलेखाला दूर केले असते; मी त्याला म्हणालो असतो, ‘तुझे सर्व सैन्य बाहेर काढ!’”

³⁰नगराचा अधिकारी जबूल याने एबेदाचा पुत्र गाल याचे शब्द ऐकले, तेव्हा त्याचा राग भडकला. ³¹त्याने गुप्तपणे अबीमलेखाकडे दूत पाठवून सांगितले: “एबेदाचा पुत्र गाल व त्याचे भाऊ शखेमास आले आहेत आणि नगराला तुझ्याविरुद्ध भडकवीत आहेत. ³²तर आता तू व तुझ्याबरोबरचे लोक रात्री उठा आणि शेतात टपून बसा. ³³सकाळी सूर्योदयाच्या वेळी लवकर उठून नगरावर हल्ला कर. आणि जेव्हा गाल व त्याचे लोक तुझ्याविरुद्ध बाहेर येतील, तेव्हा तुझ्या हाती जे लागेल ते त्यांचे कर.”

³⁴तेव्हा अबीमलेख व त्याचे सर्व लोक रात्री निघाले आणि चार टोळ्यांनी शखेमाविरुद्ध टपून बसले. ³⁵एबेदाचा पुत्र गाल बाहेर जाऊन नगराच्या वेशीच्या दाराशी उभा राहिला; तेव्हा अबीमलेख व त्याच्याबरोबरचे लोक दबा धरून बसलेल्या ठिकाणाहून उठले.

³⁶गालाने त्या लोकांना पाहिले आणि जबूलाला म्हणाला, “पाहा, डोंगरमाथ्यांवरून लोक खाली उतरत आहेत!” जबूल म्हणाला, “तुला डोंगरांच्या सावल्या माणसांसारख्या दिसत आहेत.”

³⁷गाल पुन्हा बोलला, “पाहा, देशाच्या मध्यभागातून लोक खाली उतरत आहेत, आणि एक टोळी शकुनवादी एला वृक्षाच्या दिशेने येत आहे.”

³⁸तेव्हा जबूल त्याला म्हणाला, “आता तुझी बढाई कोठे आहे—तूच म्हणाला होतास, ‘अबीमलेख कोण, की आपण त्याची सेवा करावी?’ ज्यांचा तू तिरस्कार केला ते हेच लोक नाहीत काय? आता बाहेर जाऊन त्यांच्याशी लढ!”

³⁹तेव्हा गाल शखेमाच्या रहिवाशांच्या पुढाकाराने बाहेर गेला आणि अबीमलेखाशी लढला. ⁴⁰पण अबीमलेखाने त्याचा पाठलाग केला, गाल त्याच्यापुढून पळाला, आणि वेशीच्या दारापर्यंत पुष्कळ जण जखमी होऊन पडले. ⁴¹अबीमलेख अरूमा येथे राहिला, आणि जबूलाने गाल व त्याच्या भावांना शखेमातून हाकलून लावले, म्हणजे त्यांना तेथे राहता येईना. ⁴²दुसऱ्या दिवशी लोक शेतांत गेले, आणि हे अबीमलेखाला कळविले. ⁴³त्याने आपले लोक घेतले, त्यांचे तीन टोळ्यांत विभाजन केले आणि शेतांत दबा धरून बसला. आणि लोक नगरातून बाहेर येताना त्याने पाहिले, तेव्हा तो त्यांच्याविरुद्ध उठला आणि त्यांना ठार मारले. ⁴⁴अबीमलेख व त्याच्याबरोबरच्या टोळ्या पुढे धावल्या आणि नगराच्या वेशीच्या दाराशी उभ्या राहिल्या, तर बाकीच्या दोन टोळ्या शेतांतील सर्वांवर धावून गेल्या आणि त्यांना ठार मारले. ⁴⁵अबीमलेख त्या दिवशी दिवसभर नगराशी लढला, त्याने ते जिंकले, त्यातील लोकांना ठार मारले, नगर पाडून टाकले आणि त्यावर मीठ पेरले. ^b b v45 जिंकलेल्या नगरावर मीठ पेरणे ही शापाची प्राचीन कृती होती—ही खूण होती की ती भूमी नापीक राहावी आणि ते ठिकाण पुन्हा कधीही वसवले जाऊ नये.

⁴⁶हे ऐकून शखेमाच्या बुरुजाचे सर्व पुढारी एल-बरीथाच्या मंदिराच्या गडात शिरले. ⁴⁷शखेमाच्या बुरुजाचे सर्व पुढारी तेथे जमले आहेत, असे अबीमलेखाला कळविले, ⁴⁸तेव्हा तो व त्याचे सर्व लोक सलमोन पर्वतावर चढले. त्याने आपल्या हातात कुऱ्हाड घेतली, झुडुपाची एक फांदी तोडली, ती उचलली, आपल्या खांद्यावर ठेवली आणि आपल्या लोकांना म्हणाला, “मी जे केलेले पाहिले ते लवकर करा!” ⁴⁹तेव्हा प्रत्येकाने फांद्या तोडल्या, अबीमलेखाच्या मागे गेले, त्या गडाशी रचल्या आणि आतल्या लोकांवर त्या पेटवून दिल्या. शखेमाच्या बुरुजातील लोकही मेले—सुमारे एक हजार पुरुष व स्त्रिया.

⁵⁰मग अबीमलेख तेबेस येथे गेला, त्याच्याविरुद्ध तळ दिला आणि ते जिंकले. ⁵¹नगराच्या आत एक मजबूत बुरूज होता, आणि सर्व पुरुष व स्त्रिया—नगरातील सर्व पुढारी—तेथे पळून गेले, आत कोंडून घेतले आणि बुरुजाच्या छपरावर चढले. ⁵²अबीमलेख बुरुजाजवळ आला, त्याच्यावर हल्ला केला आणि तो जाळण्यासाठी त्याच्या दाराजवळ गेला. ⁵³पण एका स्त्रीने जात्याची वरची तळी अबीमलेखाच्या डोक्यावर टाकली आणि त्याची कवटी फोडली. ⁵⁴त्याने लगेच आपल्या शस्त्रवाहकाला बोलावून म्हटले, “तुझी तलवार उपस आणि मला ठार मार, म्हणजे माझ्याविषयी ते म्हणू नयेत, ‘एका स्त्रीने त्याला मारले.’” तेव्हा त्या तरुणाने त्याला भोसकले आणि तो मेला.

⁵⁵अबीमलेख मेला आहे असे इस्राएलाच्या माणसांनी पाहिले, तेव्हा ते सर्व आपापल्या घरी गेले. ⁵⁶अशा रीतीने आमच्या पित्याने अबीमलेखाने आपल्या सत्तर भावांना ठार मारून आपल्या वडिलांविरुद्ध केलेल्या दुष्कर्माची परतफेड केली. ⁵⁷आणि आमच्या पित्याने शखेमाच्या माणसांची सर्व दुष्टता त्यांच्याच माथ्यावर परत आणली, आणि यरुब्बालाचा पुत्र योथाम याचा शाप त्यांच्यावर आला.