मार्क 15

15 ¹पहाटे मुख्य याजक, वडीलजन, नियमशास्त्राचे शिक्षक आणि सारी न्यायसभा यांनी एकत्र सल्लामसलत केली; त्यांनी येशूला बांधले, घेऊन गेले आणि पिलाताच्या स्वाधीन केले.

²पिलाताने त्याला विचारले, “तू यहूद्यांचा राजा आहेस काय?” येशूने उत्तर दिले, “तू म्हणतोस तसेच.”

³मुख्य याजक त्याच्यावर पुष्कळ गोष्टींचा दोष ठेवत राहिले. ⁴म्हणून पिलाताने त्याला पुन्हा विचारले, “तू काहीच उत्तर देत नाहीस का? पाहा, ते तुझ्यावर किती आरोप ठेवत आहेत.”

⁵पण येशू आणखी काही बोलला नाही, आणि पिलात आश्चर्यचकित झाला.

⁶आता सणाच्या वेळी, लोक जो कोणी मागत, त्यांच्यासाठी पिलात एका कैद्याला सोडून देत असे. ⁷बंडाच्या वेळी खून केलेल्या बंडखोरांबरोबर बरब्बा नावाचा एक माणूस तुरुंगात होता. ⁸लोकसमुदाय वर आला आणि पिलाताने नेहमीप्रमाणे आपल्यासाठी करावे अशी मागणी करू लागला. ⁹पिलाताने उत्तर दिले, “मी तुमच्यासाठी यहूद्यांच्या राजाला सोडून द्यावे अशी तुमची इच्छा आहे काय?” ¹⁰कारण मुख्य याजकांनी हेव्यामुळेच त्याला स्वाधीन केले होते हे त्याला ठाऊक होते. ¹¹पण त्याऐवजी त्याने बरब्बाला आपल्यासाठी सोडावे म्हणून मुख्य याजकांनी लोकसमुदायाला चिथावले. ¹²पिलाताने त्यांना पुन्हा विचारले, “मग ज्याला तुम्ही यहूद्यांचा राजा म्हणता, त्याचे मी काय करावे अशी तुमची इच्छा आहे?”

¹³ते पुन्हा ओरडले, “त्याला वधस्तंभावर खिळा!”

¹⁴पिलाताने विचारले, “का? त्याने काय दुष्कृत्य केले आहे?” पण ते आणखीच मोठ्याने ओरडले, “त्याला वधस्तंभावर खिळा!”

¹⁵लोकसमुदायाला संतुष्ट करण्यासाठी पिलाताने बरब्बाला त्यांच्यासाठी सोडून दिले. आणि त्याने येशूला फटके मारवले आणि वधस्तंभावर खिळण्यासाठी स्वाधीन केले.

शिपाई राजाची थट्टा करतात

¹⁶शिपायांनी त्याला राजवाड्यात (सुभेदाराच्या निवासस्थानी) नेले आणि सर्व पलटण एकत्र बोलावली. ¹⁷त्यांनी त्याला जांभळा झगा घातला, काट्यांचा मुकुट गुंफून त्याच्यावर ठेवला. ¹⁸आणि ते त्याला वंदन करू लागले, “यहूद्यांच्या राजाचा जयजयकार असो!” ¹⁹ते वेताने त्याच्या डोक्यावर मारत राहिले, त्याच्यावर थुंकले आणि गुडघे टेकून खोट्या भक्तीने त्याला नमन करत राहिले. ²⁰त्याची थट्टा केल्यावर त्यांनी जांभळा झगा काढून टाकला आणि त्याचेच कपडे त्याला घातले; मग त्याला वधस्तंभावर खिळण्यासाठी बाहेर नेले.

पुत्राला वधस्तंभावर खिळले जाते

²¹शेतांकडून येत असलेल्या एका वाटसरूला—अलेक्सांद्र व रूफ यांचा पिता, कुरेनेकर शिमोन—त्यांनी त्याचा वधस्तंभ वाहण्यास भाग पाडले. ²²त्यांनी येशूला गुलगुथा (ज्याचा अर्थ कवटीची जागा) नावाच्या ठिकाणी आणले. ²³त्यांनी त्याला गंधरसमिश्रित द्राक्षारस दिला, पण त्याने तो घेतला नाही.

²⁴त्यांनी त्याला वधस्तंभावर खिळले. त्यांनी त्याचे कपडे आपसात वाटून घेतले आणि कोणाला काय मिळावे यासाठी चिठ्ठ्या टाकल्या. ²⁵त्यांनी त्याला वधस्तंभावर खिळले तेव्हा सकाळचे नऊ वाजले होते. ²⁶त्याच्यावरील आरोपाची लिहिलेली पाटी अशी होती: यहूद्यांचा राजा. ²⁷त्यांनी त्याच्याबरोबर दोन बंडखोरांना वधस्तंभावर खिळले—एकाला त्याच्या उजवीकडे आणि एकाला डावीकडे. ^a a v27 सर्वांत जुन्या हस्तलिखितांत येथे २८ वे वचन नाही; नंतरच्या प्रतींत असे जोडलेले आहे: “आणि ‘त्याची गणना अपराध्यांमध्ये झाली’ असे सांगणारा शास्त्रलेख पूर्ण झाला.”

²⁹जवळून जाणारे लोक डोकी हलवत त्याचा अपमान करत म्हणाले, “अरेच्चा! मंदिर पाडून ते तीन दिवसांत बांधणाऱ्या, ³⁰स्वतःला वाचव आणि वधस्तंभावरून खाली उतर!”

³¹त्याचप्रमाणे मुख्य याजक व नियमशास्त्राचे शिक्षक आपसात त्याची थट्टा करत म्हणाले, “त्याने इतरांना वाचवले; पण स्वतःला तो वाचवू शकत नाही. ³²इस्राएलाचा राजा ख्रिस्त आता वधस्तंभावरून खाली उतरो, म्हणजे आम्ही पाहून विश्वास ठेवू.” त्याच्याबरोबर वधस्तंभावर खिळलेल्यांनीही त्याचा अपमान केला.

पित्याचा पुत्र प्राण सोडतो

³³दुपारी सारा देश अंधाराने व्यापला आणि तो दुपारी तीन वाजेपर्यंत टिकला.

³⁴दुपारी तीन वाजता येशू मोठ्याने ओरडला, “एलोई, एलोई, लमा सबखथनी?” म्हणजे, “माझ्या देवा, माझ्या देवा, तू मला का सोडलेस?”

³⁵जवळ उभे असलेल्यांपैकी काहींनी हे ऐकले तेव्हा ते म्हणाले, “ऐका, तो एलीयाला हाक मारत आहे.”

³⁶एकाने धावत जाऊन एक स्पंज आंबट द्राक्षारसाने भरला, तो वेताला लावला आणि त्याला प्यायला दिला. तो म्हणाला, “राहू द्या, एलीया याला खाली उतरवायला येतो का ते पाहू.”

³⁷मोठ्याने आरोळी मारून येशूने प्राण सोडला. ³⁸आणि मंदिरातील पडदा वरपासून खालपर्यंत फाटून त्याचे दोन तुकडे झाले. ³⁹येशूसमोर उभा असलेल्या शताधिपतीने त्याने कसा प्राण सोडला हे पाहिले आणि तो म्हणाला, “खरोखर हा माणूस देवाचा पुत्र होता.”

⁴⁰काही स्त्रियाही दुरून पाहत होत्या; त्यांत मरीया मग्दालीया, धाकटा याकोब व योसे यांची आई मरीया, आणि सलोमी होत्या. ⁴¹गालीलात असताना या स्त्रिया त्याच्यामागे गेल्या होत्या व त्याची सेवा करत होत्या; त्याच्याबरोबर यरुशलेमेस आलेल्या इतर पुष्कळ स्त्रियाही तेथे होत्या.

कबरेत ठेवले जाते

⁴²संध्याकाळ झाली होती, आणि तो तयारीचा दिवस—म्हणजे शब्बाथाच्या आदला दिवस—होता. ⁴³अरिमथाईकर योसेफ, जो न्यायसभेचा एक प्रतिष्ठित सभासद होता आणि जो स्वतः आमच्या पित्याच्या राज्याची वाट पाहत होता, त्याने धैर्याने पिलाताकडे जाऊन येशूचे शरीर मागितले. ⁴⁴येशू इतक्या लवकर मेला याचे पिलाताला आश्चर्य वाटले; त्याने शताधिपतीला बोलावून विचारले की येशूला मरून बराच वेळ झाला का. ⁴⁵शताधिपतीकडून तसे असल्याचे समजल्यावर त्याने ते शरीर योसेफाला दिले. ⁴⁶योसेफाने तागाचे कापड विकत घेतले, शरीर खाली उतरवले, ते कापडात गुंडाळले आणि खडकात कोरलेल्या एका कबरेत ठेवले. मग त्याने कबरेच्या तोंडावर एक धोंड लोटला. ⁴⁷येशूला कोठे ठेवले हे मरीया मग्दालीया व योसेची आई मरीया यांनी पाहिले.