मीखा 7

7 ¹माझी केवढी दुर्दशा झाली आहे! उन्हाळ्यातील फळे गोळा करणाऱ्यासारखा मी झालो आहे, पीक काढल्यानंतर द्राक्षमळ्यात सरवा वेचणाऱ्यासारखा: खाण्यास एकही घड नाही, मला हवे असलेले पहिले अंजीरही नाही.

²देशातून विश्वासू लोक नाहीसे झाले आहेत, आणि लोकांमध्ये कोणीही सरळ मनाचा उरला नाही; ते सर्व रक्त पाडण्यासाठी टपून बसतात, प्रत्येक जण जाळे टाकून आपल्या भावाची शिकार करतो. ³दुष्कर्म करण्यात त्यांचे हात तरबेज आहेत: अधिकारी लाच मागतो, न्यायाधीश पैसे स्वीकारतो, आणि बलवान आपल्या मनासारखे हुकूम सोडतात—अशा रीतीने ते सर्व मिळून कट रचतात. ⁴त्यांच्यातील सर्वोत्तम माणूसही काटेरी झुडपासारखा आहे, सर्वात सरळ माणूस काटेरी कुंपणापेक्षा वाईट आहे. तुझ्या पहारेकऱ्यांनी ज्या दिवसाची पूर्वसूचना दिली, तुझ्या हिशेबाचा तो दिवस, आला आहे; आता त्यांचा गोंधळ जवळ आला आहे. ⁵शेजाऱ्यावर भरवसा ठेवू नकोस; जिवलग मित्रावर विश्वास ठेवू नकोस; तुझ्या मिठीत झोपणाऱ्यापाशीही तू काय बोलतोस याविषयी जपून राहा. ⁶कारण मुलगा बापाला तुच्छ मानतो, मुलगी आपल्या आईविरुद्ध उठते, सून आपल्या सासूविरुद्ध उठते; माणसाचे शत्रू त्याच्याच घरातील माणसे असतात. ^a a v6 आपल्यामागे येण्याने घरेदेखील दुभंगतील असा इशारा येशूने दिला तेव्हा त्याने या वचनाचा हवाला दिला (मत्तय १०:३५-३६).

⁷पण मी मात्र आमच्या पित्याची वाट पाहत राहीन; मला तारणाऱ्या पित्याची मी प्रतीक्षा करीन; माझा पिता माझे ऐकेल. ⁸माझ्या शत्रू, माझ्यावर हसू नकोस! मी पडलो असलो तरी पुन्हा उठेन; मी अंधारात बसलो असलो तरी आमचा पिता माझा प्रकाश होईल.

⁹मी आमच्या पित्याचा क्रोध सहन करीन, कारण मी त्याच्याविरुद्ध पाप केले आहे, जोपर्यंत तो माझी बाजू घेत नाही आणि मला न्याय मिळवून देत नाही तोपर्यंत. तो मला प्रकाशात बाहेर आणील, आणि मी त्याचा न्याय्य निवाडा पाहीन. ¹⁰मग माझा शत्रू हे पाहील आणि लज्जित होईल, जिने मला म्हटले, “तुझा देव परमेश्वर कोठे आहे?” माझे डोळे तिच्याकडे पाहतील; आता ती रस्त्यातील चिखलासारखी तुडवली जाईल.

¹¹तुझ्या तटबंदी पुन्हा बांधण्याचा दिवस येईल, तुझ्या सीमा दूरवर विस्तारल्या जातील तो दिवस येईल. ¹²त्या दिवशी अश्शूरातून व मिसरातील नगरांतून, मिसरापासून त्या महानदीपर्यंत, समुद्रापासून समुद्रापर्यंत आणि डोंगरापासून डोंगरापर्यंत लोक तुझ्याकडे येतील. ^b b v12 ‘महानदी’ म्हणजे फरात, प्राचीन मेसोपोटेमियातील ती महान नदी होय. ¹³पण पृथ्वी तिच्यात राहणाऱ्यांमुळे ओसाड होईल, त्यांच्या कृत्यांचे फळ म्हणून.

आमच्या पित्याचा कळवळा सर्वकाळ टिकतो

¹⁴तुझ्या काठीने तुझ्या लोकांचे पालनपोषण कर, तुझ्या वतनाचा तो कळप, जो सुपीक कुरणाच्या मध्ये रानात एकटा राहतो. पूर्वीच्या काळाप्रमाणे त्यांना बाशान व गिलादात चरू दे.

¹⁵तू मिसर देशातून बाहेर आलास त्या दिवसांप्रमाणे, मी त्यांना अद्भुते दाखवीन.

¹⁶राष्ट्रे हे पाहतील आणि आपल्या सर्व सामर्थ्याविषयी लज्जित होतील; ते आपल्या तोंडावर हात ठेवतील, आणि त्यांचे कान बहिरे होतील. ¹⁷ते सापासारखी माती चाटतील, जमिनीवर सरपटणाऱ्या प्राण्यांसारखे. ते थरथर कापत आपल्या गडांतून बाहेर येतील; ते भयभीत होऊन आमच्या पित्याकडे वळतील, आणि तुझे भय धरतील.

¹⁸आमच्या पित्यासारखा कोण आहे, जो पाप क्षमा करतो आणि आपल्या वतनाच्या उरलेल्यांच्या बंडाकडे दुर्लक्ष करतो? तो सर्वकाळ आपला क्रोध धरून ठेवत नाही, कारण त्याच्या हृदयाला प्रेमदयेत आनंद वाटतो. ^c c v18 मीखा या नावाचा अर्थ “परमेश्वरासारखा कोण आहे?” असा आहे — आणि संदेष्टा आपल्या पुस्तकाचा शेवट स्वतःच्या नावाचे उत्तर देत करतो: आमच्या पित्यासारखी क्षमा कोणीही करत नाही. ¹⁹तो पुन्हा आमच्यावर कळवळा करील; तो आमच्या अपराधांना पायदळी तुडवील. तू आमची सर्व पापे समुद्राच्या खोल तळात फेकून देशील. ²⁰तू याकोबाशी विश्वासू राहशील आणि अब्राहामावर प्रेमदया दाखवशील, जशी तू पूर्वी आमच्या पूर्वजांशी शपथ वाहिली होतीस.