नहेम्या 9

9 ¹याच महिन्याच्या चोविसाव्या दिवशी इस्राएल लोक उपास करत, गोणताट पांघरून आणि डोक्यांवर माती घेऊन एकत्र जमले. ^a a v1 उपास व खरखरीत गोणताटासोबत डोक्यावर धूळ घालणे हे प्राचीन काळी खोल दुःखाचे व पश्चात्तापाचे चिन्ह होते. ²इस्राएलाचे वंशज सर्व परक्यांपासून वेगळे झाले, उभे राहिले आणि त्यांनी आपली स्वतःची पापे व आपल्या पूर्वजांचे अपराध कबूल केले. ³ते आपापल्या जागी उभे राहिले आणि सुमारे तीन तास आमच्या पित्याच्या नियमशास्त्राचे पुस्तक वाचले, मग आणखी तीन तास त्यांनी पापांची कबुली दिली व आमच्या पित्याची उपासना केली. ⁴येशूवा, बानी, कदमीएल, शबन्या, बुन्नी, शेरेब्या, बानी व कनानी हे लेवींच्या पायऱ्यांवर उभे राहिले आणि मोठ्याने आमच्या पित्याकडे आरोळी मारली. ⁵मग लेवी—येशूवा, कदमीएल, बानी, हशबन्या, शेरेब्या, होदीया, शबन्या, पथह्या—म्हणाले: “उठा, आपल्या पित्याचा धन्यवाद करा, अनादिकालापासून अनंतकालापर्यंत. तुझ्या गौरवशाली नावाचा धन्यवाद असो, जे सर्व धन्यवाद व स्तुतीहून उंच आहे. ⁶तूच एकटा आमचा पिता आहेस. तू आकाश, अगदी सर्वांत उंच आकाशेही, त्यांच्या सर्व सैन्यासह निर्माण केलेस, पृथ्वी व तिच्यावरचे सर्व काही, समुद्र व त्यांतले सर्व काही. तूच त्या सर्वांना जीवन देतोस, आणि आकाशाचे सैन्य तुला नमन करते. ⁷तूच आमचा पिता आहेस, ज्याने अब्रामाला निवडले, त्याला खास्द्यांच्या ऊर नगरातून बाहेर आणले आणि त्याला अब्राहाम हे नाव दिले. ⁸तुला त्याचे हृदय तुझ्यापुढे विश्वासू आढळले, आणि तू त्याच्याशी करार केलास की कनानी, हित्ती, अमोरी, परिज्जी, यबूसी व गिर्गाशी यांचा देश—तो त्याच्या वंशजांना द्यावा. आणि तू आपले वचन पाळले आहेस, कारण तू नीतिमान आहेस. ⁹तू मिसरात आमच्या पूर्वजांचे दुःख पाहिलेस; तांबड्या समुद्राजवळ त्यांची आरोळी तू ऐकलीस. ¹⁰तू फारो, त्याचे सर्व अधिकारी व त्याच्या देशातील सर्व लोक यांच्याविरुद्ध चिन्हे व अद्भुते पाठवलीस, कारण मिसऱ्यांनी आमच्या लोकांशी किती गर्वाने वागले हे तू जाणत होतास. अशा प्रकारे तू आपले नाव कमावलेस, जे आजपर्यंत टिकून आहे. ¹¹तू त्यांच्यापुढे समुद्र दुभागलास, म्हणून ते कोरड्या भूमीवरून त्यांतून पार गेले, पण त्यांचा पाठलाग करणाऱ्यांना तू खोल पाण्यात फेकलेस, जोरदार पाण्यात दगड फेकावा तसे. ¹²दिवसा तू त्यांना ढगाच्या खांबाने आणि रात्री अग्नीच्या खांबाने चालवलेस, जेणेकरून त्यांना जाण्याच्या वाटेवर प्रकाश मिळावा. ¹³तू सीनाय पर्वतावर उतरलास; तू स्वर्गातून त्यांच्याशी बोललास. तू त्यांना न्याय्य विधी व खरे नियम, चांगले नियमशास्त्र व आज्ञा दिल्यास. ¹⁴तू त्यांना आपला पवित्र शब्बाथ कळवलास आणि आपला सेवक मोशे याच्याद्वारे त्यांना आज्ञा, नियमशास्त्र व नियम दिलेस. ¹⁵त्यांच्या भुकेत तू त्यांना स्वर्गातून भाकर दिलीस, आणि त्यांच्या तहानेत तू त्यांना खडकातून पाणी काढून दिलेस. जो देश देण्याची तू शपथ वाहिली होतास तो घ्यायला आत जा असे तू त्यांना सांगितलेस. ¹⁶पण ते—आमचे पूर्वज—गर्विष्ठ व हट्टी झाले, आणि त्यांनी तुझ्या आज्ञा पाळायला नकार दिला. ¹⁷त्यांनी ऐकायला नकार दिला आणि तू त्यांच्यामध्ये केलेली अद्भुते आठवली नाहीत. ते हट्टी झाले, आणि आपल्या बंडखोरीत त्यांनी आपल्या दास्यात परत जाण्यासाठी एक पुढारी नेमला. पण तू क्षमा करणारा पिता आहेस, कृपाळू व कळवळायुक्त, रागास मंद व विश्वसनीय प्रेमाने परिपूर्ण, आणि तू त्यांना सोडून दिले नाहीस. ¹⁸एवढेच नव्हे, तर जेव्हा त्यांनी स्वतःसाठी वासराची ओतीव मूर्ती बनवली आणि म्हणाले, “हा तुमचा देव आहे ज्याने तुम्हांला मिसरातून वर आणले,” आणि भयंकर निंदा केली, ¹⁹तरी तू, आपल्या महान कळवळ्याने, त्यांना रानात सोडून दिले नाहीस. ढगाचा खांब अजूनही दिवसा त्यांना त्यांच्या वाटेवर चालवत राहिला, आणि अग्नीचा खांब अजूनही रात्री त्यांची वाट उजळत राहिला. ²⁰तू त्यांना शिकवण्यासाठी आपला चांगला आत्मा दिलास. तू त्यांच्या मुखांतून आपला मान्ना काढून घेतला नाहीस, आणि त्यांच्या तहानेसाठी तू त्यांना पाणी दिलेस. ²¹चाळीस वर्षे तू त्यांना रानात सांभाळलेस, आणि त्यांना काहीच उणे पडले नाही; त्यांचे कपडे जीर्ण झाले नाहीत, आणि त्यांचे पाय सुजले नाहीत. ²²तू त्यांना राज्ये व लोक दिलेस, देशाच्या प्रत्येक कोपऱ्यात त्यांना प्रदेश दिलास. अशा प्रकारे त्यांनी हेशबोनचा राजा सीहोन याचा देश आणि बाशानचा राजा ओग याचा देश ताब्यात घेतला. ²³तू त्यांची मुलेबाळे आकाशातील ताऱ्यांइतकी असंख्य केलीस, आणि ज्या देशात जाऊन तो घ्यायला तू त्यांच्या पूर्वजांना सांगितले होतेस त्यात तू त्यांना आणलेस. ²⁴त्यांची मुलेबाळे आत गेली आणि त्यांनी तो देश ताब्यात घेतला. तेथे राहणाऱ्या कनान्यांना तू त्यांच्यापुढे नमवलेस, आणि कनान्यांना त्यांच्या राजांसह व देशातील लोकांसह तू त्यांच्या हाती दिलेस, म्हणजे त्यांनी त्यांच्याशी मन मानेल तसे वागावे. ²⁵त्यांनी तटबंदीची नगरे व सुपीक भूमी काबीज केली; प्रत्येक चांगल्या वस्तूने भरलेली घरे, आधीच खणलेल्या विहिरी, द्राक्षमळे, जैतुनाचे बाग व भरपूर फळझाडे त्यांनी ताब्यात घेतली. मग त्यांनी खाल्ले व तृप्त झाले व पुष्ट झाले, आणि तुझ्या महान चांगुलपणात त्यांनी आनंद उपभोगला. ²⁶पण ते अवज्ञाकारी झाले व त्यांनी तुझ्याविरुद्ध बंड केले; त्यांनी तुझे नियमशास्त्र आपल्या पाठीमागे टाकले. ज्यांनी त्यांना तुझ्याकडे परत वळवण्यासाठी ताकीद दिली होती त्या तुझ्या संदेष्ट्यांना त्यांनी ठार मारले, आणि त्यांनी भयंकर निंदा केली. ²⁷म्हणून तू त्यांना त्यांच्या शत्रूंच्या हाती दिलेस, ज्यांनी त्यांचा छळ केला. पण त्यांच्या संकटाच्या वेळी, जेव्हा त्यांनी तुझ्याकडे आरोळी मारली, तेव्हा तू स्वर्गातून त्यांचे ऐकलेस, आणि आपल्या महान कळवळ्याने तू त्यांना सोडवणारे दिलेस, ज्यांनी त्यांना त्यांच्या शत्रूंच्या हातातून सोडवले. ²⁸पण त्यांना विसावा मिळताच त्यांनी पुन्हा तुझ्यासमोर वाईट केले. म्हणून तू त्यांना त्यांच्या शत्रूंच्या हाती सोडून दिलेस, ज्यांनी त्यांच्यावर सत्ता चालवली. तरी जेव्हा ते परत वळले व तुझ्याकडे आरोळी मारली, तेव्हा तू स्वर्गातून ऐकलेस, आणि पुन्हा पुन्हा, आपल्या कळवळ्याने, तू त्यांना सोडवलेस. ²⁹तू त्यांना ताकीद दिलीस की त्यांनी तुझ्या नियमशास्त्राकडे परत यावे, पण ते गर्विष्ठ झाले आणि त्यांनी तुझ्या आज्ञा पाळल्या नाहीत. जो कोणी तुझ्या नियमांचे पालन करतो त्याला ते जीवन देतात, त्या तुझ्या नियमांविरुद्ध त्यांनी पाप केले. हट्टाने त्यांनी पाठ फिरवली, आपल्या माना ताठ केल्या आणि ऐकले नाही. ³⁰अनेक वर्षे तू त्यांच्याशी सहनशील राहिलास. आपल्या आत्म्याने तू आपल्या संदेष्ट्यांद्वारे त्यांना ताकीद दिलीस, तरी त्यांनी लक्ष दिले नाही. म्हणून तू त्यांना त्या देशांच्या लोकांच्या हाती दिलेस. ³¹पण आपल्या महान कळवळ्याने तू त्यांचा अंत केला नाहीस किंवा त्यांना सोडून दिले नाहीस, कारण तू कृपाळू व कळवळायुक्त पिता आहेस. ³²आणि आता, आमच्या पित्या—महान व पराक्रमी व भययुक्त, जो विश्वसनीय प्रेमाचा आपला करार पाळतो—हे सर्व कष्ट तुझ्यासमोर लहान वाटू देऊ नकोस: आमच्यावर, आमच्या राजांवर व पुढाऱ्यांवर, आमच्या याजकांवर व संदेष्ट्यांवर, आमच्या पूर्वजांवर व तुझ्या सर्व लोकांवर, अश्शूराच्या राजांच्या दिवसांपासून आजपर्यंत जे कष्ट आले आहेत ते. ³³आमच्यावर जे काही आले त्या सर्वांत तू न्यायी राहिला आहेस; तू विश्वासूपणे वागला आहेस, तर आम्ही वाईट केले आहे. ³⁴आमच्या राजांनी व पुढाऱ्यांनी, आमच्या याजकांनी व पूर्वजांनी तुझे नियमशास्त्र पाळले नाही; त्यांनी तुझ्या आज्ञांकडे किंवा तू त्यांना दिलेल्या ताकिदींकडे लक्ष दिले नाही. ³⁵ते आपल्या स्वतःच्या राज्यात असतानाही, तू त्यांना दिलेल्या महान चांगुलपणाचा आणि तू त्यांच्यापुढे ठेवलेल्या विस्तीर्ण, सुपीक देशाचा उपभोग घेत असताना, त्यांनी तुझी सेवा केली नाही किंवा आपल्या दुष्ट मार्गांपासून वळले नाहीत. ³⁶आणि आता पाहा—आज आम्ही दास आहोत, ज्या देशात आमच्या पूर्वजांनी त्याचे फळ व त्याच्या चांगल्या वस्तू खाव्यात म्हणून तू तो त्यांना दिलास, त्याच देशात आम्ही दास आहोत. ³⁷आमच्या पापांमुळे तू आमच्यावर नेमलेल्या राजांकडे त्याचे विपुल पीक जाते. ते आमच्या शरीरांवर व आमच्या गुराढोरांवर मन मानेल तसे सत्ता चालवतात, आणि आम्ही मोठ्या संकटात आहोत.”

³⁸म्हणून आम्ही लेखी बांधील करार करत आहोत, ज्यावर आमचे पुढारी, लेवी व याजक यांचा शिक्का आहे.