नीतिसूत्रे 7

7 ¹माझ्या मुला, माझी वचने पाळ, आणि माझ्या आज्ञा आपल्या अंतरात साठवून ठेव.

²माझ्या आज्ञा पाळ आणि जगशील; माझ्या शिकवणुकीचे आपल्या डोळ्याच्या बुबुळाप्रमाणे रक्षण कर. ³त्या आपल्या बोटांवर बांध; आपल्या हृदयाच्या पाटीवर लिहून ठेव.

⁴ज्ञानाला म्हण, “तू माझी बहीण आहेस,” आणि समजुतीला आपली परमप्रिय मैत्रीण म्हण, ⁵म्हणजे ती तुला त्या निषिद्ध स्त्रीपासून, गोड बोलणाऱ्या परक्या स्त्रीपासून राखील.

⁶कारण मी आपल्या घराच्या खिडकीजवळ जाळीतून खाली पाहत होतो, ⁷आणि भोळ्यांमध्ये मला दिसला, तरुणांमध्ये माझ्या लक्षात आला, एक अक्कल नसलेला तरुण, ⁸तिच्या कोपऱ्याजवळच्या रस्त्यातून जात, तिच्या घराची वाट धरत, ⁹संधिप्रकाशात, दिवस मावळत असता, रात्रीच्या अंधारात व काळोखात.

¹⁰आणि पाहा, तिथे एक स्त्री त्याला भेटायला आली, वेश्येसारखा पेहराव केलेली, हृदयात कपट घेऊन. ¹¹ती गोंगाट करणारी व बेधडक आहे; तिचे पाय घरात टिकत नाहीत. ¹²कधी रस्त्यावर, कधी चौकांत, ती प्रत्येक कोपऱ्यावर टपून बसते. ¹³तिने त्याला धरले व त्याचे चुंबन घेतले, आणि निर्लज्ज चेहऱ्याने ती त्याला म्हणाली:

¹⁴“मला शांत्यर्पणे अर्पण करायची होती; आज मी आपले नवस फेडले आहेत. ^a a v14 शांत्यर्पण मेजवानीसारखे वाटून खाल्ले जात असे — तिचा अर्थ असा की तिच्याजवळ तयार अन्न आहे आणि घरी आनंद साजरा करण्याचे कारणही आहे. ¹⁵म्हणून मी तुला भेटायला बाहेर आले, उत्सुकतेने तुझा शोध घ्यायला, आणि तू मला सापडलास. ¹⁶मी आपली शय्या आच्छादनांनी सजवली आहे, मिसरातील रंगीबेरंगी तलम कापडांनी. ¹⁷मी आपली शय्या गंधरसाने, अगुरूने व दालचिनीने सुगंधित केली आहे. ¹⁸चल, आपण सकाळपर्यंत प्रेमाचा मनसोक्त आस्वाद घेऊ; प्रेमात आपण स्वतःला विसरून जाऊ. ¹⁹कारण माझा पती घरी नाही; तो दूरच्या प्रवासाला गेला आहे. ²⁰त्याने आपल्याबरोबर पैशाची थैली नेली आहे आणि पौर्णिमेपर्यंत तो घरी येणार नाही.”

²¹आपल्या मोहक बोलण्याने तिने त्याला वळवले; आपल्या गोड ओठांनी तिने त्याला भुलवून घेतले. ²²एकाएकी तो तिच्यामागे गेला, कापायला नेल्या जाणाऱ्या बैलासारखा, सापळ्यात पाऊल टाकणाऱ्या हरिणासारखा, ²³जोपर्यंत बाण त्याचे काळीज भेदत नाही; जाळ्यात धावत जाणाऱ्या पक्ष्यासारखा, त्याला ठाऊक नसते की त्याची किंमत त्याचा प्राण आहे.

²⁴तर आता, माझ्या मुलांनो, माझे ऐका, आणि मी जे सांगतो त्याकडे लक्ष द्या. ²⁵तुझे हृदय तिच्या मार्गांकडे वळू देऊ नकोस; तिच्या वाटांवर भटकत जाऊ नकोस. ²⁶कारण तिने पुष्कळांना पाडले आहे; तिने ठार केलेले असंख्य आहेत. ²⁷तिचे घर म्हणजे अधोलोकाची वाट आहे, मृत्यूच्या कोठड्यांकडे खाली नेणारी.