स्तोत्रसंहिता 116

116 ¹मी माझ्या पित्यावर प्रेम करतो, कारण तो माझी वाणी, दयेसाठीच्या माझ्या आरोळ्या ऐकतो. ²त्याने माझ्याकडे आपला कान लावला म्हणून, मी जिवंत आहे तोवर त्याला हाक मारीन. ³मृत्यूच्या दोऱ्यांनी मला वेढले; कबरेच्या यातनांनी मला धरले; मी संकट व दुःख यांनी घेरलो गेलो. ⁴मग मी माझ्या पित्याच्या नावाने हाक मारली: “हे माझ्या पित्या, मी तुला विनवितो, माझ्या जिवाला सोडव!” ⁵आमचा पिता कृपाळू व नीतिमान आहे; आमचा पिता कळवळ्याने भरलेला आहे. ⁶माझा पिता भोळ्यांचे रक्षण करतो; मी दीन झालो असता त्याने मला तारले. ⁷हे माझ्या जिवा, तुझ्या विसाव्याकडे परत ये, कारण माझ्या पित्याने तुझ्यावर एवढी भलाई केली आहे. ⁸कारण तू माझ्या जिवाला मरणापासून, माझ्या डोळ्यांना अश्रूंपासून, माझ्या पावलांना अडखळण्यापासून सोडवले आहेस. ⁹मी जिवंतांच्या भूमीत माझ्या पित्याच्या सान्निध्यात चालेन. ¹⁰मी विश्वास ठेवला, जरी मी म्हणालो, “मी अत्यंत पीडित आहे”; ¹¹माझ्या घाबरगुंडीत मी म्हणालो, “प्रत्येक माणूस लबाड आहे.” ¹²माझ्या पित्याने माझ्यावर केलेल्या सर्व भलाईबद्दल मी त्याला काय परत देऊ? ¹³मी तारणाचा प्याला उंच धरीन आणि माझ्या पित्याच्या नावाने हाक मारीन. ¹⁴मी त्याच्या सर्व लोकांसमोर माझ्या पित्याला केलेले नवस फेडीन. ¹⁵आपल्या भक्तांचा मृत्यू माझ्या पित्याच्या दृष्टीने मोलवान आहे. ¹⁶हे माझ्या पित्या, मी खरोखर तुझा दास आहे; मी तुझा दास, तुझ्या दासीचा मुलगा आहे. तू माझ्या बेड्या तोडल्या आहेस. ¹⁷मी तुला उपकारस्तुतीचा यज्ञ अर्पीन आणि माझ्या पित्याच्या नावाने हाक मारीन. ¹⁸मी त्याच्या सर्व लोकांसमोर माझ्या पित्याला केलेले नवस फेडीन, ¹⁹माझ्या पित्याच्या घराच्या अंगणांत, हे यरुशलेमे, तुझ्यामध्ये. हालेलूया!