स्तोत्रसंहिता 140

140 ¹माझ्या पित्या, दुष्ट लोकांपासून मला सोडव; जुलमी माणसांपासून मला सुरक्षित राख, ²जे आपल्या मनात दुष्ट योजना आखतात आणि दिवसभर युद्धे भडकावतात. ³ते सापासारखी आपली जीभ धारदार करतात; त्यांच्या ओठांखाली नागाचे विष आहे.

⁴माझ्या पित्या, दुर्जनांच्या हातांपासून माझे रक्षण कर; जुलमी माणसांपासून मला सुरक्षित राख, जे मला पाडण्याचा कट रचतात. ⁵गर्विष्ठांनी माझ्यासाठी सापळा लपवून ठेवला आहे; त्यांनी जाळ्याचे दोर पसरले आहेत; वाटेच्या कडेला त्यांनी माझ्यासाठी पाश मांडले आहेत.

⁶मी माझ्या पित्याला म्हणालो, “तूच माझा पिता आहेस.” माझ्या दयेसाठीच्या विनवणीची वाणी ऐक. ⁷हे सार्वभौम पित्या, माझ्या तारणाच्या सामर्थ्या, युद्धाच्या दिवशी तू माझे मस्तक झाकले आहेस. ⁸माझ्या पित्या, दुर्जनांच्या इच्छा पूर्ण करू नकोस; त्यांचा कट यशस्वी होऊ देऊ नकोस, नाहीतर ते उन्मत्त होतील.

⁹जे माझ्याभोवती जमतात त्यांच्या मस्तकांविषयी म्हणाल तर, त्यांच्याच ओठांचे संकट त्यांच्यावर कोसळो. ¹⁰जळते निखारे त्यांच्यावर पडोत; त्यांना अग्नीत टाकले जावो, चिखलाच्या खड्ड्यांत, पुन्हा कधीही उठू नयेत म्हणून. ¹¹निंदकाला देशात स्थिरता लाभू नये; अनर्थाने जुलमी माणसाची पाठ धरावी, घावावर घाव.

¹²मला ठाऊक आहे की आमचा पिता पीडितांचा कैवार घेईल आणि गरजवंतांना न्याय मिळवून देईल. ¹³खरोखर नीतिमान तुझ्या नावाचे उपकारस्तवन करतील; सरळमनाचे तुझ्या सान्निध्यात वास करतील.