माझ्या खडका, गप्प राहू नकोस
दाविदाचे स्तोत्र.
दावीदाची भीती म्हणजे शांतता: जर त्याचा पिता, त्याचा खडक, उत्तर देत नसेल, तर तो आधीच मेलेल्यांमध्ये आहे. जे मैत्रीचे शब्द बोलत असताना दुष्टपणा लपवतात त्या माणसांबरोबर आपल्याला ओढून नेले जाऊ नये अशी तो विनंती करतो. अर्ध्यावरच त्याचे ऐकले जाते, आणि प्रार्थना आभारात बदलते.
28 1हे माझ्या पित्या, मी तुला हाक मारतो; माझ्या खडका, माझ्याकडे कान बंद करू नकोस, कारण जर तू माझ्यापुढे गप्प राहिलास, तर मी खाचेत उतरणाऱ्यांसारखा होईन.
2मी मदतीसाठी तुझा धावा करतो, तुझ्या पवित्र निवासस्थानाकडे माझे हात उभारतो, तेव्हा माझ्या दयेच्या विनवण्या ऐक.
3दुष्टांबरोबर मला ओढून नेऊ नकोस, जे वाईट करतात त्यांच्याबरोबर, जे आपल्या शेजाऱ्यांशी गोड बोलतात, पण त्यांच्या हृदयांत वाईट असते. 4त्यांच्या कृत्यांप्रमाणे त्यांना फेड, त्यांच्या दुष्ट कृत्यांप्रमाणे; त्यांच्या हातांच्या कामाप्रमाणे त्यांना फेड; त्यांना जे योग्य ते त्यांच्यावर परत आण. 5माझ्या पित्याच्या कृत्यांची किंवा त्याच्या हातांच्या कामाची त्यांना काहीच पर्वा नाही, म्हणून तो त्यांना पाडून टाकील आणि त्यांना पुन्हा कधीच उभारणार नाही.
6आमचा पिता धन्यवादित असो, कारण त्याने माझ्या दयेच्या विनवण्या ऐकल्या आहेत. 7माझा पिता माझे बळ व माझी ढाल आहे; त्याच्यावर माझे हृदय भरवसा ठेवते, आणि मला साहाय्य मिळते. माझे हृदय आनंदाने उड्या मारते, आणि माझ्या गीताने मी त्याचे उपकारस्तवन करतो.
8माझा पिता आपल्या लोकांचे बळ आहे; तो आपल्या अभिषिक्ताचा तारक दुर्ग आहे. 9तुझ्या लोकांचे तारण कर आणि तुझ्या वतनाला आशीर्वाद दे; त्यांचे मेंढपाळ हो आणि त्यांना सर्वकाळ वाहून ने.