स्तोत्रसंहिता 30

30 ¹हे माझ्या पित्या, मी तुझी थोरवी गाईन, कारण तू मला वर उचलून घेतलेस आणि माझ्या शत्रूंना माझ्यावर हसू दिले नाहीस.

²हे माझ्या पित्या, मी मदतीसाठी तुझा धावा केला, आणि तू मला बरे केलेस. ³हे माझ्या पित्या, तू माझा जीव कबरेतून वर काढलास; तू मला जिवंत ठेवलेस आणि खोल खड्ड्यात उतरू दिले नाहीस.

⁴अहो त्याच्या विश्वासू भक्तांनो, आमच्या पित्याचे स्तवन गा, आणि त्याच्या पवित्र नावाची उपकारस्तुती करा. ⁵कारण त्याचा राग क्षणभरच राहतो, पण त्याची कृपा आयुष्यभर टिकते; रात्रभर रडणे राहील, पण सकाळी आनंद येतो.

⁶जेव्हा मला सुरक्षित वाटत होते, तेव्हा मी म्हणालो, “मी कधीही ढळणार नाही.” ⁷हे माझ्या पित्या, तुझ्या कृपेने तू माझा पर्वत स्थिर केलास; पण जेव्हा तू आपले मुख लपवलेस, तेव्हा मी घाबरून गेलो.

⁸हे माझ्या पित्या, मी तुझा धावा केला; सर्वाधिपती पित्याजवळ मी दयेची याचना केली: ⁹“मला जर मुके केले, जर मी खोल खड्ड्यात उतरलो, तर काय लाभ? माती तुझी स्तुती करील का? ती तुझ्या विश्वासूपणाची घोषणा करील का? ¹⁰हे माझ्या पित्या, माझे ऐक आणि माझ्यावर कृपा कर; हे माझ्या पित्या, माझा साहाय्यकर्ता हो.”

¹¹तू माझ्या शोकाचे रूपांतर नृत्यात केलेस; तू माझी शोकवस्त्रे काढून टाकलीस आणि मला आनंदाने पांघरलेस, ¹²यासाठी की माझ्या हृदयाने तुझे स्तवन गावे आणि मुके राहू नये. हे माझ्या पित्या, मी सर्वकाळ तुझी उपकारस्तुती करीन.