तुझे नाव किती थोर आहे
गायकवृंदाच्या प्रमुखासाठी: गित्तीथ सुरावर. दाविदाचे स्तोत्र.
रात्रीच्या आकाशाकडे पाहून स्तोत्रकर्ता विचारतो की चंद्र-ताऱ्यांचा निर्माणकर्ता अशा लहान प्राण्यांची दखल तरी का घ्यावी. उत्तर हे नाही की माणसे मोठी आहेत, तर हे की आपल्या पित्याने त्यांना गौरवाचा मुकुट घातला आणि आपली कामे त्यांच्या हाती दिली.
8 1हे आमच्या सार्वभौम पित्या, सर्व पृथ्वीवर तुझे नाव किती थोर आहे! तू आपले वैभव आकाशांहूनही उंच ठेवले आहेस. 2बाळांच्या व तान्ह्या मुलांच्या मुखातून तू सामर्थ्य स्थापिले आहे, तुझ्या शत्रूंमुळे, शत्रू व सूड घेणाऱ्याला शांत करण्यासाठी. 3जेव्हा मी तुझ्या आकाशाकडे पाहतो, तुझ्या बोटांची कारागिरी, चंद्र व तारे जे तू आपापल्या ठिकाणी ठेवले आहेस, 4तेव्हा मनुष्य तो काय की तू त्याची आठवण ठेवतोस, आणि मनुष्याचा पुत्र तो काय की तू त्याची काळजी घेतोस? a a v4 इब्री पत्राचा लेखक हे शब्द येशूला लागू करतो — तो मनुष्याचा पुत्र, ज्याला थोड्या काळासाठी देवदूतांहून कमी केले गेले, मग गौरव व सन्मानाचा मुकुट त्याला घातला गेला (इब्री २:६-९). 5तरीही तू त्याला स्वर्गीय प्राण्यांहून थोडा कमी केलेस आणि गौरव व सन्मानाचा मुकुट त्याला घातलास. 6तुझ्या हातांच्या कृतींवर तू त्याला अधिकार दिलास; सर्व काही तू त्याच्या पायांखाली ठेवलेस: 7सर्व मेंढरे व बैल, आणि रानातील पशूही, 8आकाशातील पक्षी, व समुद्रातील मासे, समुद्राच्या मार्गांतून जाणारे सर्व काही. 9हे आमच्या सार्वभौम पित्या, सर्व पृथ्वीवर तुझे नाव किती थोर आहे!