प्रकटीकरण 16

16 ¹मग मी मंदिरातून एक मोठा आवाज ऐकला; तो त्या सात देवदूतांना म्हणाला, “जा, आणि देवाच्या क्रोधाच्या सात वाट्या पृथ्वीवर ओता.”

²पहिल्या देवदूताने आपली वाटी पृथ्वीवर ओतली; आणि ज्यांच्यावर त्या श्वापदाची खूण होती व जे त्याच्या मूर्तीची उपासना करत होते, त्यांच्यावर अपायकारक व वेदनादायक फोड उठले.

³दुसऱ्याने आपली वाटी समुद्रात ओतली; तेव्हा तो प्रेतासारखे रक्त झाला, आणि समुद्रातील प्रत्येक जिवंत प्राणी मेला.

⁴तिसऱ्या देवदूताने आपली वाटी नद्यांत व पाण्याच्या झऱ्यांत ओतली, आणि ते रक्त झाले. ⁵मग मी पाण्यांच्या देवदूताला असे म्हणताना ऐकले, “जो आहेस, जो होतास, तो पवित्र असा तू, आमच्या पित्या, तू नीतिमान आहेस, कारण तू असा न्याय केलास. ⁶कारण त्यांनी तुझ्या पवित्र लोकांचे व संदेष्ट्यांचे रक्त पाडले, म्हणून तू त्यांना प्यायला रक्त दिले आहेस. हेच त्यांच्या योग्यतेचे आहे.”

⁷आणि मी वेदीला असे उत्तर देताना ऐकले, “होय, हे सर्वसमर्थ अधिपती पित्या, तुझे न्यायनिवाडे खरे व नीतिमान आहेत.”

⁸चौथ्या देवदूताने आपली वाटी सूर्यावर ओतली; आणि माणसांना अग्नीने होरपळण्याची त्याला मुभा दिली गेली. ⁹तीव्र उष्णतेने होरपळून माणसांनी, या पीडांवर ज्याचा अधिकार आहे त्या आमच्या पित्याच्या नावाची निंदा केली; तरी पश्चात्ताप करून त्याला गौरव देण्यास त्यांनी नकार दिला.

¹⁰पाचव्या देवदूताने आपली वाटी त्या श्वापदाच्या राजासनावर ओतली; तेव्हा त्याचे राज्य अंधकारमय झाले, आणि माणसे वेदनेने आपल्या जिभा चावू लागली, ¹¹आणि आपल्या वेदनांमुळे व फोडांमुळे त्यांनी स्वर्गातील आमच्या पित्याची निंदा केली; तरी आपल्या कृत्यांचा पश्चात्ताप करण्यास त्यांनी नकार दिला.

¹²सहाव्या देवदूताने आपली वाटी फरात या मोठ्या नदीवर ओतली; तेव्हा तिचे पाणी आटले, आणि पूर्वेकडील राजांसाठी मार्ग मोकळा झाला. ¹³मग मी बेडकांसारखे तीन अशुद्ध आत्मे पाहिले; ते त्या अजगराच्या, त्या श्वापदाच्या व त्या खोट्या संदेष्ट्याच्या तोंडांतून बाहेर आले. ¹⁴हे चिन्हे करणारे भुतांचे आत्मे होते; ते सर्वसमर्थ अशा आमच्या पित्याच्या त्या महान दिवशी लढाईसाठी सर्व जगातील राजांना एकत्र जमवायला त्यांच्याकडे निघाले.

¹⁵“पाहा, मी चोरासारखा येत आहे! जो जागृत राहतो व आपली वस्त्रे सांभाळून ठेवतो, तो धन्य आहे; कारण त्याने विवस्त्र चालू नये व त्याची लाज लोकांना दिसू नये.” ^a a v15 हे येशू बोलत आहे — वाट्यांच्या वृत्तांतात अचानक घातलेले त्याचे प्रथमपुरुषी अभिवचन, प्रकटीकरण ३:३ मधील त्याच्या आधीच्या शब्दांचा प्रतिध्वनी.

¹⁶मग त्यांनी त्या राजांना, इब्री भाषेत ज्याला हर्मगिदोन म्हणतात, त्या ठिकाणी एकत्र जमवले. ^b b v16 हर्मगिदोन म्हणजे ‘मगिद्दोचा डोंगर’ — उत्तर इस्राएलमधील एक दरी, प्राचीन काळच्या निर्णायक लढायांचे ठिकाण; येथे आमच्या पित्याविरुद्ध राजांच्या अंतिम एकत्रीकरणासाठी हा शब्द वापरला आहे.

¹⁷सातव्या देवदूताने आपली वाटी हवेत ओतली; तेव्हा मंदिरातील राजासनावरून एक मोठा आवाज आला, “हे झाले आहे!” ¹⁸विजा चमकल्या, गडगडाट झाला, मेघगर्जना झाल्या, आणि एक प्रचंड भूकंप झाला — पृथ्वीवर मानवजात निर्माण झाल्यापासून झाला नव्हता इतका भयंकर; इतका मोठा तो भूकंप होता. ¹⁹ते मोठे नगर तीन भागांत फुटले, आणि राष्ट्रांची नगरे पडली. मोठ्या बाबेलची आमच्या पित्यासमोर आठवण झाली, म्हणजे त्याच्या तीव्र क्रोधाच्या द्राक्षारसाचा प्याला तिला प्यायला द्यावा. ²⁰प्रत्येक बेट पळून गेले, आणि कोणतेही डोंगर सापडले नाहीत. ²¹आणि सुमारे पन्नास किलोंचे मोठमोठे गारांचे खडे आकाशातून माणसांवर पडले; आणि गारांच्या त्या पीडेमुळे माणसांनी आमच्या पित्याला शिव्याशाप दिले, कारण ती पीडा फारच भयंकर होती.