प्रकटीकरण 18

18 ¹यानंतर मी दुसऱ्या एका देवदूताला स्वर्गातून उतरताना पाहिले; त्याच्याजवळ मोठा अधिकार होता आणि त्याच्या तेजाने पृथ्वी उजळून निघाली. ²तो मोठ्याने ओरडून म्हणाला: “पडली, पडली—मोठी बाबेल! ती भुतांचे वस्तिस्थान झाली आहे, प्रत्येक अशुद्ध आत्म्याचे आश्रयस्थान, प्रत्येक अशुद्ध पक्ष्याचे आश्रयस्थान, प्रत्येक अशुद्ध व द्वेषास्पद पशूचे आश्रयस्थान झाली आहे. ³कारण सर्व राष्ट्रांनी तिच्या व्यभिचाराच्या उत्कट वासनेचा द्राक्षारस प्याला आहे; पृथ्वीच्या राजांनी तिच्याशी व्यभिचार केला आणि पृथ्वीचे व्यापारी तिच्या चैनीच्या सामर्थ्याने धनवान झाले.”

⁴मग मी स्वर्गातून दुसरी एक वाणी ऐकली: “माझ्या लोकांनो, तिच्यातून बाहेर या, म्हणजे तुम्ही तिच्या पापांचे भागीदार होणार नाही किंवा तिच्या पीडा तुमच्यावर येणार नाहीत;

⁵कारण तिची पापे स्वर्गापर्यंत उंच रचली गेली आहेत आणि आमच्या पित्याने तिचे अपराध आठवले आहेत. ⁶तिने जसे दिले तसे तिला परत द्या आणि तिच्या कृत्यांबद्दल तिला दुप्पट फेडा; तिने ज्या प्याल्यात मिसळले, त्यात तिच्यासाठी दुप्पट वाटा मिसळा. ⁷तिने जितके स्वतःला गौरविले आणि चैनीत राहिली, तितकीच यातना व शोक तिला द्या; कारण ती आपल्या मनात म्हणते, ‘मी राणीसारखी सिंहासनावर बसले आहे; मी विधवा नाही आणि मला कधीही शोक दिसणार नाही.’ ⁸यामुळे तिच्या पीडा एकाच दिवशी येतील—मृत्यू, शोक व दुष्काळ—आणि ती अग्नीने जाळून टाकली जाईल; कारण तिचा न्याय करणारा आमचा पिता समर्थ आहे.”

⁹पृथ्वीचे जे राजे तिच्याशी व्यभिचार करून तिच्यासोबत चैनीत राहिले, ते तिच्या जळण्याचा धूर पाहून तिच्यासाठी रडतील व आक्रोश करतील. ¹⁰तिच्या यातनेच्या भीतीने दूर उभे राहून ते म्हणतील: “हायहाय, हायहाय, मोठ्या नगरी, बाबेल, समर्थ नगरी! एका घटकेत तुझा न्याय आला.” ¹¹पृथ्वीचे व्यापारी तिच्यासाठी रडतात व शोक करतात, कारण त्यांचा माल आता कोणी विकत घेत नाही. ¹²सोने, चांदी, रत्ने, मोत्ये, तलम तागाचे कापड, जांभळे वस्त्र, रेशीम, किरमिजी वस्त्र यांचा माल; सर्व प्रकारचे सुगंधी लाकूड, हस्तिदंताच्या प्रत्येक वस्तू, मौल्यवान लाकूड, पितळ, लोखंड व संगमरवर यांचा माल. ¹³दालचिनी, मसाले, धूप, गंधरस, ऊद, द्राक्षारस, जैतुनाचे तेल, मैदा, गहू, गुरे, मेंढरे, घोडे, रथ आणि मनुष्यांचे देह व जीव.

¹⁴“ज्या पिकलेल्या फळांची तुझ्या जिवाला आस लागली होती, ती तुझ्यापासून निघून गेली; तुझी सर्व संपत्ती व वैभव नष्ट झाले, ते पुन्हा कधीही सापडणार नाहीत.” ¹⁵या वस्तूंचे व्यापारी, जे तिच्यामुळे धनवान झाले, ते तिच्या यातनेच्या भीतीने दूर उभे राहतील, रडत व शोक करत, ¹⁶आणि ओरडतील: “शोक, शोक त्या मोठ्या नगरीवर, जिने तलम तागाचे, जांभळे व किरमिजी वस्त्र परिधान केले होते आणि सोने, रत्ने व मोत्ये यांनी स्वतःला सजविले होते! एका घटकेत इतकी संपत्ती उद्ध्वस्त झाली.” ¹⁷आणि प्रत्येक जहाजाचा नायक, समुद्रावर प्रवास करणारे सर्व, खलाशी व समुद्रावर उपजीविका करणारे सर्व दूर उभे राहिले, ¹⁸आणि तिच्या जळण्याचा धूर पाहून ओरडले: “या मोठ्या नगरीसारखी नगरी कधी कोणती होती?” ¹⁹त्यांनी आपल्या डोक्यांवर धूळ उधळली आणि रडत व शोक करत ओरडले: “हायहाय, हायहाय त्या मोठ्या नगरीवर, जिच्या वैभवाने समुद्रावर जहाजे असणारे सर्व धनवान झाले! एका घटकेत ती उद्ध्वस्त झाली.” ²⁰हे स्वर्गा, आणि तुम्ही संत, प्रेषित व संदेष्ट्यांनो, तिच्यावरून आनंद करा! कारण आमच्या पित्याने तिच्याविरुद्ध तुमच्या बाजूचा न्याय केला आहे.

²¹मग एका समर्थ देवदूताने जात्याच्या मोठ्या दगडासारखा एक दगड उचलून समुद्रात फेकला आणि म्हणाला: “अशा प्रकारे मोठी नगरी बाबेल जोराने खाली फेकली जाईल आणि पुन्हा कधीही सापडणार नाही. ²²वीणा वाजवणारे व गायक, बासरी वाजवणारे व कर्णे फुंकणारे यांचा नाद तुझ्यात पुन्हा कधीही ऐकू येणार नाही. कोणत्याही कारागिरीचा कारागीर तुझ्यात पुन्हा कधीही सापडणार नाही. जात्याचा आवाज तुझ्यात पुन्हा कधीही ऐकू येणार नाही. ²³दिव्याचा प्रकाश तुझ्यात पुन्हा कधीही चमकणार नाही. वराचा व वधूचा आवाज तुझ्यात पुन्हा कधीही ऐकू येणार नाही. कारण तुझे व्यापारी पृथ्वीवरील थोर लोक होते आणि तुझ्या जादूटोण्याने सर्व राष्ट्रे फसविली गेली. ²⁴तिच्यात संदेष्ट्यांचे व संतांचे आणि पृथ्वीवर वधलेल्या सर्वांचे रक्त सापडले.”