जखऱ्या 1

1 ¹दारयावेशच्या कारकिर्दीच्या दुसऱ्या वर्षी, आठव्या महिन्यात, इद्दोचा नातू, बरेख्याचा पुत्र जखऱ्या संदेष्टा याच्याकडे आमच्या पित्याचे वचन आले: ²आमचा पिता तुमच्या पूर्वजांवर फार रागावला होता.

³म्हणून त्यांना सांग: स्वर्गीय सैन्यांचा पिता असे म्हणतो: माझ्याकडे परत या, असे स्वर्गीय सैन्यांचा पिता म्हणतो, म्हणजे मी तुमच्याकडे परत येईन. असे स्वर्गीय सैन्यांचा पिता म्हणतो. ⁴तुम्ही आपल्या पूर्वजांसारखे होऊ नका. त्यांना पूर्वीच्या संदेष्ट्यांनी घोषणा केली होती: स्वर्गीय सैन्यांचा पिता असे म्हणतो: आपल्या दुष्ट मार्गांपासून व दुष्ट कृत्यांपासून आता वळा. पण त्यांनी ऐकले नाही व माझ्याकडे लक्ष दिले नाही, असे आमचा पिता म्हणतो.

⁵तुमचे पूर्वज—ते आता कोठे आहेत? आणि ते संदेष्टे, ते का सर्वकाळ जगतात?

⁶पण माझी वचने व माझे नियम, जे मी माझे सेवक संदेष्टे यांना आज्ञापिले होते—ते तुमच्या पूर्वजांना गाठून धरणारे नव्हते काय? तेव्हा ते वळून म्हणाले, ‘स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्याने जसे आमच्याशी करण्याचा बेत केला होता, तसेच आमच्या मार्गांप्रमाणे व कृत्यांप्रमाणे त्याने आमच्याशी केले आहे.’

पिता आपले घोडेस्वार पाठवतो

⁷दारयावेशच्या कारकिर्दीच्या दुसऱ्या वर्षी, अकराव्या महिन्याच्या, म्हणजे शबाट महिन्याच्या, चोविसाव्या दिवशी, इद्दोचा नातू, बरेख्याचा पुत्र जखऱ्या संदेष्टा याच्याकडे आमच्या पित्याचे वचन आले: ⁸रात्री मला एक दृष्टान्त झाला—आणि पाहा, माझ्यासमोर एक मनुष्य तांबड्या घोड्यावर बसलेला होता; तो खोऱ्यातील मेंदीच्या झाडांमध्ये उभा होता, आणि त्याच्या मागे तांबडे, तपकिरी व पांढरे घोडे होते. ⁹मी विचारले, ‘माझ्या स्वामी, हे काय आहेत?’ माझ्याशी बोलणारा देवदूत मला म्हणाला, ‘हे काय आहेत ते मी तुला दाखवीन.’

¹⁰मेंदीच्या झाडांमध्ये उभ्या असलेल्या त्या मनुष्याने उत्तर दिले, ‘आमच्या पित्याने पृथ्वीवर गस्त घालण्यासाठी पाठवलेले हे आहेत.’

¹¹मेंदीच्या झाडांमध्ये उभ्या असलेल्या आमच्या पित्याच्या दूताला त्यांनी वृत्तान्त सांगितला, ‘आम्ही पृथ्वीवर गस्त घातली आहे; सगळी पृथ्वी स्वस्थ व शांत बसली आहे.’

¹²तेव्हा आमच्या पित्याचा दूत म्हणाला, ‘स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्या, या सत्तर वर्षांपासून तू ज्यांच्यावर रागावला आहेस, त्या यरुशलेमेवर व यहूदाच्या नगरांवर तू आपली दया रोखून किती काळ धरून ठेवणार?’

¹³तेव्हा आमच्या पित्याने माझ्याशी बोलणाऱ्या देवदूताशी ममतेची व सांत्वनाची वचने बोलली.

¹⁴मग माझ्याशी बोलणारा देवदूत मला म्हणाला, ‘अशी घोषणा कर: स्वर्गीय सैन्यांचा पिता असे म्हणतो: यरुशलेमेसाठी व सीयोनेसाठी मला फार आस्था वाटते,’ ¹⁵पण निर्धास्त बसलेल्या राष्ट्रांवर मी फार रागावलो आहे; मी थोडासाच रागावलो होतो, पण त्यांनी अनर्थात भर घातली. ¹⁶म्हणून आमचा पिता असे म्हणतो: मी दयेने यरुशलेमेकडे परत येईन; तेथे माझे घर पुन्हा बांधले जाईल, असे स्वर्गीय सैन्यांचा पिता म्हणतो, आणि यरुशलेमेवर मापाची दोरी ताणली जाईल.

¹⁷आणखी अशी घोषणा कर: स्वर्गीय सैन्यांचा पिता असे म्हणतो: माझी नगरे पुन्हा समृद्धीने भरून जातील; आमचा पिता सीयोनेचे पुन्हा सांत्वन करील व यरुशलेमेला पुन्हा निवडून घेईल.

शिंगे आणि कारागीर

¹⁸मग मी नजर वर केली, आणि पाहा, माझ्यासमोर चार शिंगे होती. ¹⁹माझ्याशी बोलणाऱ्या देवदूताला मी विचारले, ‘हे काय आहेत?’ तो म्हणाला, ‘यहूदा, इस्राएल व यरुशलेम यांना पांगवणारी ही शिंगे आहेत.’

²⁰मग आमच्या पित्याने मला चार कारागीर दाखवले. ²¹मी विचारले, ‘हे काय करण्यासाठी येत आहेत?’ तो म्हणाला, ‘या शिंगांनी यहूदाला असे पांगवले की कोणालाही आपले मस्तक वर करता आले नाही; पण यहूदाच्या भूमीला पांगवण्यासाठी राष्ट्रांनी तिच्याविरुद्ध जी शिंगे उगारली होती, ती शिंगे भयभीत करून खाली पाडण्यासाठी हे कारागीर आले आहेत.’