ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ
ਡੇਰਿਆਂ ਦੇ ਪਰਬ ਉੱਤੇ ਯਿਸੂ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਕਿ ਆਗੂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭੀੜ ਬਹਿਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿਹਾਇਆਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਦਾ ਹੈ। ਸਿਪਾਹੀ ਖ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
7 1ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਿਸੂ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਿਯਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਯਹੂਦੀ ਆਗੂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਲੱਭ ਰਹੇ ਸਨ। 2ਪਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਡੇਰਿਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਨੇੜੇ ਸੀ। a a v2 ਡੇਰਿਆਂ (ਮੰਡਪਾਂ) ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪਤਝੜ ਦਾ ਹਫ਼ਤਾ ਭਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਪਰਬ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਉਜਾੜ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਰਜ਼ੀ ਛੱਪਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। 3ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾ ਅਤੇ ਯਹੂਦਿਯਾ ਨੂੰ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਚੇਲੇ ਵੀ ਉਹ ਕੰਮ ਵੇਖ ਸਕਣ ਜੋ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। 4ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਗਟ ਕਰ।” 5ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕਰਦੇ।
6ਸੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਸਮਾਂ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ। 7ਦੁਨੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਕੰਮ ਬੁਰੇ ਹਨ। 8ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਜਾਓ; ਮੈਂ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।”
9ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਠਹਿਰ ਗਿਆ। 10ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਗਿਆ — ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
11ਸੋ ਯਹੂਦੀ ਆਗੂ ਤਿਉਹਾਰ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, “ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?” 12ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸਰ-ਫੁਸਰ ਫੈਲ ਗਈ: ਕਈ ਆਖਦੇ ਸਨ, “ਉਹ ਭਲਾ ਹੈ,” ਅਤੇ ਦੂਜੇ, “ਨਹੀਂ, ਉਹ ਭੀੜ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।” 13ਫਿਰ ਵੀ ਯਹੂਦੀ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬੋਲਦਾ। 14ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਿਹੇ ਯਿਸੂ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਉਣ ਲੱਗਾ।
15ਯਹੂਦੀ ਆਗੂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, “ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾਂ ਪੜ੍ਹੇ ਇੰਨਾ ਕੁਝ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?”
16ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। 17ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣ ਲਵੇਗਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਹੈ ਜਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। 18ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਭੇਜਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਝੂਠ ਨਹੀਂ। 19ਕੀ ਮੂਸਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ? ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?”
20ਭੀੜ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਭੂਤ ਹੈ! ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੌਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?”
21ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ। 22ਮੂਸਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁੰਨਤ ਦਿੱਤੀ — ਇਹ ਮੂਸਾ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵੱਡੇ-ਵਡੇਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੀ — ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। 23ਜੇ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਟੁੱਟ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਕਿਉਂ ਖਿੱਝਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਸਬਤ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਰੋਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ? 24ਵਿਖਾਵੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਆਂ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਕਰੋ।”
ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈ?
25ਤਦ ਕਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਾਸੀ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਕੀ ਇਹ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ? 26ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ। ਕੀ ਹਾਕਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਇਹੀ ਮਸੀਹ ਹੈ? 27ਪਰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਕਿੱਥੋਂ ਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੋਂ ਦਾ ਹੈ।”
28ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ, ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਉਂਦਿਆਂ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: “ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਥੋਂ ਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ—ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਉਹ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। 29ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।”
30ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵੇਲਾ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ। 31ਪਰ ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਆਵੇਗਾ, ਕੀ ਉਹ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਖਾਵੇਗਾ?” 32ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀੜ ਉਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਖੁਸਰ-ਫੁਸਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੋ ਪਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਹੈਕਲ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
33ਸੋ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। 34ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭੋਗੇ ਪਰ ਨਾ ਪਾਓਗੇ; ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ।”
35ਸੋ ਯਹੂਦੀ ਆਗੂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, “ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਪਾ ਸਕੀਏ? ਕੀ ਇਹ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖਿੱਲਰੇ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵੇਗਾ?
36ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭੋਗੇ ਪਰ ਨਾ ਪਾਓਗੇ,’ ਅਤੇ ‘ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ’?”
37ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ, ਵੱਡੇ ਦਿਨ ਯਿਸੂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਕੋਈ ਤਿਹਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ ਅਤੇ ਪੀਵੇ। 38ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਣਗੀਆਂ।”
39ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪਾਉਣਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਤਮਾ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਯਿਸੂ ਦੀ ਅਜੇ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਈ।
40ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਹੀ ਉਹ ਨਬੀ ਹੈ।” 41ਦੂਜੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਇਹੀ ਮਸੀਹ ਹੈ।” ਪਰ ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਭਲਾ ਮਸੀਹ ਗਲੀਲ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ? 42ਕੀ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਖਦੀ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾਊਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬੈਤਲਹਮ ਤੋਂ ਆਵੇਗਾ?” 43ਸੋ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪੈ ਗਈ। 44ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਨਾ ਪਾਇਆ।
45ਸੋ ਹੈਕਲ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਪਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆਏ?”
46ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।”
47ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹੋ? 48ਕੀ ਹਾਕਮਾਂ ਜਾਂ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ? 49ਪਰ ਇਹ ਭੀੜ, ਜੋ ਬਿਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ — ਇਹ ਸਰਾਪ ਹੇਠ ਹੈ।”
50ਨਿਕੁਦੇਮੁਸ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 51“ਕੀ ਸਾਡੀ ਬਿਵਸਥਾ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ?”
52ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੀ ਤੂੰ ਵੀ ਗਲੀਲ ਤੋਂ ਹੈਂ? ਖੋਜ ਕਰ ਅਤੇ ਵੇਖ: ਗਲੀਲ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਨਬੀ ਨਹੀਂ ਉੱਠਦਾ।”
53ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਘਰੀਂ ਚਲੇ ਗਏ,