ਦੋ ਰਾਹ, ਦੋ ਟਿਕਾਣੇ
ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ-ਪੋਥੀ ਤੇ ਗੀਤ-ਪੋਥੀ—ਉਸਤਤ, ਵਿਲਾਪ, ਧੰਨਵਾਦ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਜ਼ਬੂਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਲ ਦੀ ਹਰ ਰੁੱਤ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਹਨ।
1 1ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ, ਨਾ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਦਾ, ਨਾ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। 2ਸਗੋਂ ਉਹ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। 3ਉਹ ਉਸ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਰੁੱਤੇ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪੱਤਾ ਨਹੀਂ ਕੁਮਲਾਉਂਦਾ — ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
4ਦੁਸ਼ਟ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਹੀਂ! ਓਹ ਉਸ ਭੋਹ ਵਰਗੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਵਾ ਉਡਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 5ਇਸ ਲਈ ਦੁਸ਼ਟ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ, ਨਾ ਪਾਪੀ ਧਰਮੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ। 6ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
